Ричард де Милль (1922-2009) – американдық жазушы, режиссер Сесил Б. де Милльдің сіңілі баласы. Өмірбаяны, әскери қызметі туралы ақпарат. Жазушының мұрасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық автор (1922–2009)
American author (1922–2009)
Ричард де Милл (12 ақпан 1922 – 8 сәуір 2009) – американдық жазушы.
Richard de Mille (February 12, 1922 – April 8, 2009) was an American author.
Ерте өмір және білім
Ол Калифорния штатының Монровия қаласында Уильям С. де Милл және жазушы, сценарист Лорна Мун отбасында дүниеге келді. Уильям С. әлі бірінші әйелі Анна Джордж де Миллге үйленген кезде бұл оқиға болды. Оның ағасы Сесил Б. Демилл Ричардты асырап алып, тәрбиеледі, Ричард 33 жасқа толғанда ғана Уильям де Милл қайтыс болған соң оған нағыз ата-анасы туралы айтты. Ол алғаш рет 1944 жылғы түлектермен бірге Колумбия университетіне қабылданды, кейін Лос-Анджелес, Калифорния университетіне ауысты және бітірді.
He was born in Monrovia, California, to William C. deMille and the author and screenwriter Lorna Moon, when William C. was still married to his first wife, Anna George de Mille. His uncle, Cecil B. DeMille, adopted and raised Richard, not telling him of his true parentage until the death of William DeMille when Richard was 33 years old. He first enrolled at Columbia University with the class of 1944, later transferring to the University of California, Los Angeles before graduating.
Жазушылық мансап
1943-1946 жылдары АҚШ Әскери-әуе күштерінде қызмет етті. Сол жылы ол KTLA телеарнасында жазушы және режиссер болып жұмыс істеді, 1950 жылға дейін осы лауазымда қалды. Осы кезеңде ол Саентология қозғалысына қосылды, KTLA-дан кетіп, негізін қалаушы Л. Рон Хаббардтың редакторлық/жеке көмекшісі болды. Де Милль сол уақытта редакциялау және/немесе жазу кезінде "Д. Фолгере" (ескі ағылшын тілінде "жақтас" сөзінің айтылуы) деген псевдонимді пайдаланды, өйткені Хаббард "Дик де Милль шынайы сенуші емес" деген пікір білдірген болатын. Ол Хаббардқа қызығушылық танытты, себебі кейінрек айтқандай, "Мен оны ұлы адам деп ойладым, ол маңызды жаңалық ашқан, оның кемшіліктері болғанымен, олар ескерілмеуі керек, өйткені ол жауапты білді" деді. 1951 жылдың 24 ақпанында Де Милль Хаббардтың әйелі Сараны Лос-Анджелестегі пәтерінен ұрлап, психиатрдың оны ақылсыз деп жариялауына көмектесті, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Олар оны Аризона штатының Юма қаласында босатты. Екі ер адам Хаббардтың қызы Алексисті алып, бірнеше күннен кейін Алексиспен бірге Кубаның Гавана қаласына ұшып кетті. 1953 жылы ол Секуоя университетінде доцент болып жұмыс істеді және Саентология кафедрасында сабақ берді. Осы кезеңде ол Саентология Кеңесі басылымда шығарған "Саентологияға кіріспе" атты кітапты жазды, ол кезде Саентология Кеңесі Секуоя университетінің еншілес ұйымы болды. Алайда, 1954 жылға қарай ол Саентологияға көңілі толып, ұйымнан шығып кетті, себебі "Мен барлық қайшылықтарды ұнатып, бәріне күдікпен қарадым" деді. 1955 жылы ол Пеппердин университетіндегі B.A. дәрежесін аяқтады және Маргарет Белграноға үйленді. 1961 жылы Оңтүстік Калифорния университетінен Ph.D. дәрежесін алды. Ол 1962 жылға дейін сол институтта зерттеу психологы ретінде жұмыс істеді, содан кейін Калифорния университетінің Санта-Барбара қаласындағы психология факультетінде оқытушы болып жұмыс істеді. 1965 жылы ол осы лауазымнан кетіп, келесі жылы Брукс қорының редакциялық директоры болды. Ол 1967 жылға дейін сол жерде жұмыс істеді, 1968 жылы General Research Corp. зерттеу психологы болып тағайындалды, онда ол 1973 жылға дейін қызмет етті. Ол сонымен қатар өзінің туған анасы, сценарист Лорна Мун туралы "My Secret Mother: Lorna Moon" атты өмірбаяндық кітап жазды. Қаламгер Кэрол Истон ("No Intermission: The Life of Agnes de Mille" кітабының авторы) былай деді: "Ричард де Милльдің ерекше туыстарының ешқайсысы, тіпті аңызға айналған Сесил Б. де Милльдің өзі де осындай қызықты, шын оқиғаны – атақты, құмарлық, сатқындық және трагедия туралы ойлап табуға батыл болмас еді".
He served with the United States Army Air Corps from 1943 to 1946. That year, he became a writer and director at KTLA, remaining in that position through 1950. Around this time he joined the movement that was to become Scientology leaving KTLA to become an editorial/personal assistant to founder L. Ron Hubbard. De Mille used the nom de plume "D. Folgere" (the Old English pronunciation of "follower") when editing and/or ghost writing during that time, despite Hubbard's protests that it would appear "Dick de Mille wasn't a true believer". He was attracted to Hubbard because, as he later said, "I thought he was a great man who had made a great discovery, and whatever his shortcomings they must be discounted because he had the answer." On February 24, 1951, De Mille assisted Hubbard in kidnapping the latter's wife, Sara, from her apartment in Los Angeles in an unsuccessful bid to have her declared insane by a psychiatrist. They eventually released her in Yuma, Arizona. The two men had already taken Hubbard's daughter Alexis and a few days later flew together with Alexis to Havana, Cuba. In 1953, he was an associate professor at Sequoia University and taught at the Department of Scientology. It was during this time that he wrote "Introduction to Scientology" published by the Scientology Council, at the time an affiliate of Sequoia University. By 1954, however, he had become disillusioned with Scientology and left the organization, explaining that he "didn't like all the contradictions and I was becoming more and more sceptical of the whole thing". In 1955, he completed his B. A. degree at Pepperdine University and married Margaret Belgrano. He went on to get a Ph. D. from the University of Southern California in 1961. He remained with that institution as a research psychologist until 1962, when he became a lecturer in psychology at the University of California, Santa Barbara. In 1965, he left that position, and became editorial director of the Brooks Foundation the following year. He stayed there until 1967, becoming a research psychologist at the General Research Corp. in 1968, where he remained through to 1973. He also wrote a biography of his birth mother, screenwriter Lorna Moon entitled My Secret Mother: Lorna Moon. Fellow writer Carol Easton (author of No Intermission: The Life of Agnes de Mille) remarked: "None of Richard de Mille's extraordinary relatives, not even the legendary Cecil B. de Mille himself, could have invented this riveting true story of celebrity, passion, betrayal, and tragedy".
Карлос Кастанеда туралы жазбалар
Де Милль 1976 жылы «Кастанеданың саяхаты: Күш және аллегория» кітабын жазды, онда Карлос Кастанеданың алаяқ және плагиат екенін, ал дон Хуанның ойдан шығарылған тұлға екенін анықтаған детективтік жұмысы туралы баяндалған. 1980 жылы ол өзінің бұл ашылуы Кастанеданың ең жақтастарының ықпалынан шығуына себеп болмағанын түсінген соң, сол тақырыпта «Дон Хуанның құжаттары» атты екінші кітабын өңдеді.
De Mille wrote Castaneda's Journey: The Power and the Allegory in 1976, a book describing the detective work through which he said that Carlos Castaneda was a hoaxer and plagiarist and that don Juan is fictional. He edited a second book on the same subject, The Don Juan Papers in 1980, when he found that his exposé did not lead Casteneda's most ardent followers to fall away.