Қайталама түсік: себептері, диагностикасы және басқаруы
Recurrent miscarriage
Қайталама түсік – әйелдердің 5%-на дейін әсер ететін 2-3 жүктіліктің жоғалуы. Себептері көбінесе анықталмайды, кейде хромосомалық аномалиялар байқалады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қайталап түсетін түсік немесе қайталап жүктілік жоғалуы (RPL) – 2-3 жүктіліктің спонтанды жоғалуы, бұл әйелдердің 5%-ға дейін әсер ететін жағдай. Жүктілік жоғалуының нақты саны мен жүктілік апталарының мөлшері медициналық қоғамдар арасында әртүрлі анықталады. Көп жағдайда жүктілік жоғалуының нақты себебі, генетикалық тестілеу мен жан-жақты бағалауға қарамастан, анықталмайды. РЛП-ның себебі анықталған жағдайларда, олардың шамамен жартысы хромосомалық аномалияға (яғни, анеуплоидияға) байланысты болады. РЛП бірнеше тәуекел факторларымен байланысты, соның ішінде ата-аналық және генетикалық факторлар (яғни, ананың жасының ұлғаюы, хромосомалық аномалиялар, сперма ДНК-сының фрагментациясы), туа біткен және кейіннен пайда болған анатомиялық ерекшеліктер, өмір салты факторлары (яғни, темекі шегу, кофеин, алкоголь, стресс), эндокриндік бұзылыстар, тромбофилия (қан ұю бұзылыстары), иммунологиялық факторлар және инфекциялар. Американдық Репродуктивті Медицина Қоғамы 2 қатарынан түскен жүктіден кейін жан-жақты тексеруден өтуді ұсынады, бірақ бұл басқа медициналық қоғамдардың ұсынымдарынан өзгеше болуы мүмкін. РЛП-ны бағалау тәуекел факторларына байланысты көптеген тестілер мен бейнелеу зерттеулері арқылы жүзеге асырылады. Бұл цитогенетикалық зерттеулер, қан ұю бұзылыстарына арналған қан тесттері, гормон деңгейлері, диабетке тексеру, қалқанша безінің функциясын тексеру, сперма анализі, антиденелерді тексеру және бейнелеу зерттеулерін қамтиды. Емдеу әдетте тиісті тәуекел факторларына және тестілеу нәтижелеріне сәйкес тағайындалады. РЛП жұбайлардың психологиялық жағдайына елеулі әсер ете алады және депрессия, алаңдаушылық және стресс деңгейінің жоғарылауымен байланысты. Сондықтан, тиісті скрининг пен басқару (яғни, фармакологиялық ем, кеңес беру қызметтері) медициналық қызметкерлермен қарастырылуы тиіс.
Recurrent miscarriage or recurrent pregnancy loss (RPL) is the spontaneous loss of 2 3 pregnancies that is estimated to affect up to 5% of women. The exact number of pregnancy losses and gestational weeks used to define RPL differs among medical societies. In the majority of cases, the exact cause of pregnancy loss is unexplained despite genetic testing and a thorough evaluation. When a cause for RPL is identified, almost half are attributed to a chromosomal abnormality (ie. aneuploidy). RPL has been associated with several risk factors including parental and genetic factors (ie. advanced maternal age, chromosomal abnormalities, sperm DNA fragmentation), congenital and acquired anatomical conditions, lifestyle factors (ie. cigarette smoking, caffeine, alcohol, stress), endocrine disorders, thrombophila (clotting disorders), immunological factors, and infections. The American Society of Reproductive Medicine recommends a thorough evaluation after 2 consecutive pregnancy losses, however, this can differ from recommendations by other medical societies. RPL evaluation be evaluated by numerous tests and imaging studies depending on the risk factors. These range from cytogenetic studies, blood tests for clotting disorders, hormone levels, diabetes screening, thyroid function tests, sperm analysis, antibody testing, and imaging studies. Treatment is typically tailored to the relevant risk factors and test findings. RPL can have a significant impact on the psychological well being of couples and has been associated with higher levels of depression, anxiety, and stress. Therefore, it is recommended that appropriate screening and management (ie. pharmacologic, counseling services) be considered by medical providers.
Эпидемиология
Жүктіліктің жоғалуы, сондай-ақ түсік немесе спонтанды түсік деп те аталады, жүктіліктердің 25%-ға дейін кездеседі. Қайталамалы жүктілік жоғалуы сирек кездеседі және әйелдердің 5%-ы екі бір-бірден жүктілікті жоғалтады, ал тек 1%-ы үш немесе одан да көп жүктілікті жоғалтады.
Pregnancy loss, also referred to as miscarriage or spontaneous abortion, occurs in up to 25% of pregnancies. Recurrent pregnancy loss occurs less frequently and it is estimated that 5% of women experience two consecutive pregnancy losses while only 1% experience three or more.
Этиология және қауіп факторлары
Жүктіліктің қайталану себебі шамамен 50% жағдайда белгісіз болып қалады. Қайталамалы түсікпен (РЛП) байланысты тәуекел факторларына ата-аналық және генетикалық факторлар (ана жасының ұлғаюы, хромосомалық аномалиялар, сперма ДНК-сының фрагментациясы), анатомиялық ерекшеліктер, өмір салты, эндокриндік бұзылыстар, тромбофилия (қан тоқтау бұзылыстары), иммунологиялық факторлар және инфекциялар жатады. Бұл тәуекел факторларын жан-жақты қарастырғаннан кейін де, шамамен 50% жағдайда қайталамалы түсіктің нақты себебі анықталмайды.
The cause of recurrent pregnancy is unknown in about 50% of cases. Risk factors that have been associated with RPL include parental and genetic factors (advanced maternal age, chromosomal abnormalities, sperm DNA fragmentation), anatomical conditions, lifestyle factors, endocrine disorders, thrombophila (bleeding disorders), immunological factors, and infections. Despite thorough evaluation for these risk factors, the exact cause for recurrent pregnancy loss is unknown in about 50% of cases.
Ата-ананың және генетикалық факторлар
Ананың жасы ұлғайған: Ананың жасының ұлғаюымен байланысты түсік тарту қаупі артады, 40 жастан асқан әйелдерде бұл көрсеткіш 50% жетеді. Жүктіліктің жоғалу ықтималдығының артуы 35 жастан асқан әйелдерде кездесетін трисомиялар – хромосомалық аномалиялардың көбеюімен байланысты. Кейбір зерттеулер хромосомалық аномалиялардың қайталама түсіктерге қарағанда, эпизодтық түсіктерде жиірек кездесетінін, ал 3 немесе одан көп түсік тартқан әйелдерде қайталама түсіктердің (RPL) жиілігі төмен екенін көрсетеді. Алдыңғы зерттеулер әртүрлі нәтижелер көрсеткен. RPL генетикалық бағалау, генетикалық кеңес беру және тиісті емдеу қажеттілігін анықтау үшін көбінесе ұсынылады. Алайда, бұл жеке тәуекелдерді бағалаудан (мысалы, отбасылық анамнез) кейін қарастырылады және түсік материалдарын емес, ата-ананың хромосомаларын тексеру ұсынылады. Сондықтан, Еуропалық урология қауымдастығының жыныстық және репродуктивті денсаулық бойынша ұсынымдары тұқымсыздық немесе қайталама түсіктер болған жағдайларда SDF тестілеуін жүргізуді ұсынады.
Advanced maternal age: Maternal age is associated with increased risk of miscarriage with a rate of 50% in women over 40 years of age. This higher likelihood of pregnancy loss can be attributed to the higher incidence of trisomies, a chromosomal abnormality, seen in women over the age of 35. Some research suggests that chromosomal abnormalities occur more frequently in sporadic pregnancy loss than in recurrent pregnancy loss, and the incidence of RPL is lower in women with 3 or more pregnancy losses. Previous studies produced conflicting results. Genetic evaluation of RPL is generally recommended in order to determine the need for genetic counseling and appropriate treatment. It is instead considered after individual risk assessment (ie. family history) and recommended to test parental chromosomes rather than the products of conception. The European Association of Urology Guidelines on Sexual and Reproductive Health therefore recommends SDF testing in cases of infertility or recurrent pregnancy loss.
Анатомиялық жағдайлары
Жүктілікті толық аяқтау мүмкін болмауына анатомиялық себептер барлық әйелдердің шамамен он бес пайызында кездеседі, әсіресе үш немесе одан көп рет қайталап түсік түскен жағдайда. Жатырдың құрылымы баланың толық мерзімге дейін көтерілу қабілетіне әсер етеді. Анатомиялық ерекшеліктер жиі кездеседі және туа біткен немесе кейіннен пайда болған болуы мүмкін. Туа біткен: Туа біткен жатыр ақауларына бір мүйізді, септали, екі мүйізді, диделфикалық және доға тәрізді жатырлар жатады. Туған кезден бері болатын жатыр аномалиясы мен қайталап түсік түсу (RPL) арасындағы байланыс толыққанды анықталмаған, алайда жүктіліктің жоғалуымен байланысы бар. Бұл құрылымдық аномалиялар Мюллер жолының даму кезіндегі бұзылулардың салдарынан пайда болады. Бұл жағдайлар RPL жағдайларының шамамен 12,6%-інде кездеседі, ең көп кездесетін жағдайлар – септали (44,3%), екі мүйізді (36%) және доға тәрізді (25,7%) жатырлар. Бұл жатырдың құрылымдық аномалияларын гистеросальпингография, ультрадыбыс және МРТ сияқты бірнеше бейнелеу әдістері арқылы анықтауға болады.
Fifteen percent of women who have experienced three or more recurring miscarriages have some anatomical reason for the inability to complete the pregnancy. The structure of the uterus has an effect on the ability to carry a child to term. Anatomical differences are common and can be congenital or acquired. Congenital: Congenital uterine malformations include unicornuate, septate, bicornate, didelphic, and arcuate uteri. The relationship between uterine abnormalities that are present from birth and RPL is unclear, however, there is an association with pregnancy loss. These structural anomalies are a result of distruption of the Müllerian tract during development. These can be found in approximately 12.6% of RPL cases with the highest incidences occurring in patients with septate (44.3%), bicornuate (36%), and arcuate (25.7%) uteri. These Structural uterine abnormalities can be visualized by several imaging studies including, hysterosalpingography, ultrasound, and MRI.
Өмір салты факторлары
Өмір салты факторлары жалпы алғанда түсік тастау қаупімен байланысты, бірақ көбінесе RPL-дің нақты себептері ретінде қарастырылмайды. Оларға темекі шегу, кофеин қабылдау, алкоголь қолдану, дене салмағының индексі (ДМС) және стресс жатады. Бұл шолу электронды темекі мен вейпингті қамтыған жоқ, себебі авторлар осы темекі тарту түрлері мен RPL арасындағы байланысты зерттеген ешқандай зерттеу таппады. Темекі шегу мен түсік тастау қаупі арасындағы байланыс кеңінен зерттелген. Жүйелі шолу мен мета-талдауға сәйкес, темекі шегу түсік тастау қаупін арттырады және адам күніне шегетін темекі саны артық болған сайын бұл қауіп те артады. Сол зерттеуде 2010 жылғы Хирург-генералдың есебіне сәйкес, жүктілік кезінде темекі шегу плацентаның алшақтауы, мерзімінен бұрын босану және ана денсаулығының басқа да қауіптерімен қатар төмен салмақты бала тууы сияқты жүктілік асқынуларына әкелуі мүмкін екені расталады. Кофеин: Кофеин қабылдау мен спонтанды жүктілік жоғалу арасындағы байланысқа қатысты зерттеулердің нәтижелері бұрынғы жылдары әртүрлі факторлардың және зерттеулер арасындағы деректерді жинаудың шектеулеріне байланысты тұрақсыз болды. 2021 жылы темекі шегу мен RPL арасындағы байланысты қараған жүйелі шолу кофеин тұтыну RPL қаупін арттырмағанын көрсетті. Кофеиннің жүктілік кезіндегі зиянды әсерлері оның қанға жылдам сіңіп, плацента арқылы өту қабілетімен, сондай-ақ жүктілік кезінде кофеиннің ыдырауының баяулауымен байланысты болуы мүмкін, бұл ұрықты кофеин мен оның метаболиттеріне ұзақ уақыт бойы әсер етуіне мүмкіндік береді. Кофеин тұтыну ананың жүрек-қан тамырларына да әсер етуі мүмкін, бұл плаценталық қан ағынын азайтып, ұрықтың дамуына қауіп төндіреді. Темекі шегу және кофеин тұтыну сияқты, алкоголь қолдану мен жүктілік жоғалу арасындағы байланысты бағалауға бағытталған зерттеулер де тұрақсыз нәтижелер берді. Ананың өмір салты факторларын және қайталап жүктілік жоғалу қаупін қарастырған жүйелі шолу жүктілік кезінде алкоголь ішкен әйелдерде алкоголь ішпеген әйелдерге қарағанда статистикалық тұрғыдан маңызды жоғарылау қаупі байқалмады. Аптасына 5 немесе одан аз алкогольді ішімдік ішкен әйелдерде, егер нақты триместр көрсетілмесе, әр қосымша алкогольді ішімдікпен түсік тастау қаупі 6%-ға артады. Жүктілік кезінде алкоголь тұтынудың қауіпсіз деңгейін анықтау мүмкін болмағандықтан, көптеген медициналық ұйымдар ұрыққа зиян келтірудің алдын алу үшін алкогольден бас тартуды ұсынады. Дене салмағының индексі: Ананың семіздігі және жоғары дене салмағының индексі (ДМС) түсік тастау қаупімен байланысты, бірақ нақты себебі анықталмаған. Зерттеулер жүктілік жоғалуына HPA осінің гормоналды бұзылуының және семіздікпен байланысты болуы мүмкін инсулинге қарсы тұрудың репродуктивтік жүйеге тигізетін әсері, овуляцияны, эмбриондардың дамуын немесе эндометрийдің (жатыр қабығының) тұтастығын бұзуы мүмкін екенін көрсетеді. Осы деректерге қарамастан, RPL және ДМС арасындағы байланысты анықтауға бағытталған зерттеулер, оларға биіктік пен салмақ кіретін, тұрақсыз нәтижелер берді. Жүйелі шолу RPL тарихы бар әйелдердің ДМС-і жоқ әйелдерге қарағанда орташа есеп бойынша 0,9 кг/м² жоғары екенін анықтады. Алайда, бұл нәтижелер статистикалық тұрғыдан маңызды емес және тек артық салмақты және семіздік диапазонындағы ДМС-ке ғана қатысты емес. Басқа зерттеу шолуы "психологиялық стресске ұшыраған әйелдерде түсік тастау қаупі жоғары (OR 1,42, 95% CI 1,19–1,70)" екенін көрсетті. Алайда, осы зерттеулердің авторлары…
While lifestyle factors have been associated with increased risk for miscarriage in general, and are usually not listed as specific causes for RPL. These include cigarette smoking, caffeine intake, alcohol use, BMI, and stress. This review did not address e cigarettes and vaping given that the authors did not find any studies that looked into the relationship between these forms of smoking and RPL. The relationship between smoking and the risk of miscarriage has been extensively researched. According to a systematic review and meta analysis, there is some evidence that active cigarette smoking increases the risk of miscarriage and this risk is further increased the more cigarettes that a person smokes a day. This same review highlights that according to the Surgeon General's report in 2010, research supports that smoking during pregnancy can also lead to pregnancy complications such as placental abruption, preterm delivery, and low birthweight among other maternal health risks. Caffeine: research regarding the association of caffeine intake and spontaneous pregnancy loss has produced inconsistent results in previous years due to the influence of multiple factors and limitations in data collection among the studies. The same systematic review that looked at the relationship between cigarette smoking and RPL in 2021 found that there was no increased risk of RPL with the consumption of caffeine. The harmful effects of caffeine during pregnancy can be attributed to its ability to absorb rapidly into the bloodstream and cross into the placenta, along with the slowed breakdown of caffeine that occurs during pregnancy which can expose the fetus to caffeine and its metabolites for a prolonged period of time. Caffeine consumption can also lead to maternal cardiovascular effects that reduce placental blood flow, putting the development of the fetus at risk. Similar to smoking and caffeine consumption, research studies assessing the relationship between alcohol use and pregnancy loss have produced inconsistent results. A systematic review that looked at several maternal lifestyle factors and the risk of recurrent pregnancy loss found no statistically significant increased risk in women that consumed any form of alcohol during pregnancy compared to those that did not. There is evidence that in women that drink 5 or less alcoholic drinks per week, there is a 6% increased risk of miscarriage with each additional alcoholic drink consumed when the specific trimester is not specified. Due to the inability to determine a safe range of alcohol consumption during pregnancy, multiple medical societies recommend avoiding alcohol to prevent the potential harm to the fetus. BMI: Maternal obesity and an elevated Body mass index (BMI) has been associated with an increased risk of miscarriage, although no clear cause has been established. Studies suggest that pregnancy loss could be influenced by the downstream effects of the hormonal disruption of the HPA axis and insulin resistance that can be associated with obesity, on the reproductive system disrupting the development of oocytes, embryos, or the integrity of the endometrium (uterine lining). Despite this evidence, research studies aimed to establish a relationship between RPL and BMI, which incorporates height and weight, have produced inconsistent results. A systematic review found that women with a history of RPL had higher BMI's by an average difference of 0.9 kg/m² than women without. These findings, however, were not statistically significant and not exclusive to BMI's within the overweight and obese range. Another research review found that the risk of miscarriage is higher for women with a "history of exposure to psychological stress (OR 1.42, 95% CI 1.19–1.70)" However, the authors of these studies
Эндокриндік аурулар
Гипотиреозды әйелдер жүктілікті жоғалту қаупіне ұшырайды. Диабеттің анықталмауы немесе нашар емделуі түсік түсіру жиілігінің артуына себеп болады. Поликистоздық жұмыртқалар синдромы бар әйелдерде де жоғалту көрсеткіші жоғары, бұл гиперинсулинемиямен немесе андрогендердің артық болуымен байланысты болуы мүмкін. Лютеалдық фазада прогестеронның жеткіліксіз өндірілуі қайталап түсетін жүктілік жоғалтуға (RPL) жағдай жасайды. Лютеалдық фазаның жетіспеушілігі: Лютеалдық фазаның жетіспеушілігі мәселесі күрделі. Бұл тұжырымның негізінде сары дене жүктіліктің бастапқы кезеңінде оны сақтау үшін жеткіліксіз мөлшерде прогестерон өндіреді. Бұл жағдайды бағалау дәстүрлі түрде эндометрий биопсиясы арқылы жүргізілді, бірақ соңғы зерттеулер мұндай бағалаудың дұрыстығын растамады. Тромбофилиясы бар көптеген әйелдер бір немесе бірнеше жүктілікті қиындықсыз өткізеді, ал басқалары жүктілік кезінде асқынуларға тап болуы мүмкін. Тромбофилия қайталап түсетін түсіктердің 49–65% дейін себебі болуы мүмкін.
Women with hypothyroidism are at increased risk for pregnancy losses. Unrecognized or poorly treated diabetes mellitus leads to increased miscarriages. Women with polycystic ovary syndrome also have higher loss rates possibly related to hyperinsulinemia or excess androgens. Inadequate production of progesterone in the luteal phase may set the stage for RPL. Luteal phase defect: The issue of a luteal phase defect is complex. The theory behind the concept suggests that an inadequate amount of progesterone is produced by the corpus luteum to maintain the early pregnancy. Assessment of this situation was traditionally carried out by an endometrial biopsy, however recent studies have not confirmed that such assessment is valid. Note that many women with thrombophilia go through one or more pregnancies with no difficulties, while others may have pregnancy complications. Thrombophilia may explain up to 49–65% of recurrent miscarriages.
Иммундық факторлар
Жүктіліктің қайталануына себеп болатын иммундық факторлардың ортақ ерекшелігі – ананың ұрыққа қатысты иммундық төзімділігінің төмендеуі болып табылады. Антифосфолипидтік синдром: Антифосфолипидтік синдром – аутоиммундық ауру, және қайталап жүктілік жоғалтудың жиі кездесетін себебі болып табылады. Қалқанша безге қарсы антителолар: Қалқанша безге қарсы автоантителолардың болуы қайталап түсік тастау қаупін арттырады, оның мүмкіндігі 2,3, 95% сенімділік интервалы 1,5–3,5 құрайды. Жатырдың табиғи киллерлік жасушаларының артуы: Табиғи киллерлік жасушалар – ақ қан жасушаларының бір түрі, жатыр тінінде кездеседі. Бұл жасушалардың жоғары деңгейі КЖС-мен байланысты болуы мүмкін, бірақ олардың санының артуы немесе болуы бұрын түсік тастамаған әйелдерде жүктілік жоғалтуын болжамайды. Еркектерге тән шағын гистоүйлесімділік: Аналарды еркектерге тән шағын гистоүйлесімділік (H Y) антигендеріне қарсы иммундау, екінші рет қайталап түсік тастаудың көптеген жағдайларында, яғни бұрынғы тірі туғаннан кейін болатын жүктіліктердегі қайталап түсікке себеп болатын патогендік рөл атқарады. Бұл әсердің мысалы ретінде, екінші рет қайталап түсік тастауға дейін және одан кейін туған балалардың арақатынасы 1,49 және 0,76 құрайды.
A common feature of immune factors in causing recurrent pregnancy loss appears to be a decreased maternal immune tolerance towards the fetus. Antiphospholipid syndrome: The antiphospholipid syndrome is an autoimmune disease that is a common cause of recurrent pregnancy loss. Thyroid antibodies: Anti thyroid autoantibodies are associated with an increased risk of recurrent miscarriage with an odds ratio of 2.3 with a 95% confidence interval of 1.5–3.5. Increased uterine NK cells: Natural killer cells, a type of white blood cell, are present in uterine tissue. High levels of these cells may be linked to RPL but high numbers or the presence of these cells is not a predictor of pregnancy loss in women who have not have had a miscarriage. Male specific minor histocompatibility: Immunization of mothers against male specific minor histocompatibility (H Y) antigens has a pathogenic role in many cases of secondary recurrent miscarriage, that is, recurrent miscarriage in pregnancies succeeding a previous live birth. An example of this effect is that the male:female ratio of children born prior and subsequent to secondary recurrent miscarriage is 1.49 and 0.76 respectively.
Инфекция
Көптеген бактериялық, саңырауқұлақтық, протозойлық және вирустық инфекциялар жүктіліктің жоғалу қаупімен байланысты, бірақ қайталама жүктілік жоғалумен тікелей байланыс анықталған жоқ. Түсік түсіру қаупін арттыратын инфекцияларға бактериялық вагиноз (M. hominis және U. urealyticum), сифилис, ЦМВ, денге қызуы, безгек, бруцеллез және ВИЧ жатады. Хламидия трахоматисі, адам папиллома вирусы (ВПВ), В гепатиті, токсоплазма гондии, HSV1/HSV2 және парвовирус B19 инфекцияларының түсік түсіру қаупіне қатысты мәліметтер әртүрлі.
There are numerous bacterial, fungal, protozoal, and viral infections that have been associated with risk of pregnancy loss, however, no direct link to recurrent pregnancy loss has been established. Infections known to increase the risk of miscarriage include bacterial vaginosis (M. hominis and U. urealyticum), syphilis, CMV, dengue fever, malaria, brucellosis, and HIV. There is mixed evidence regarding the risk of miscarriage with Chlamydia trachomatis, HPV, Hepatitis B, Toxoplasma gondii, HSV1/HSV2, and parvovirus B19.
Бағалау
Трансвагинальды ультрадыбыстық зерттеу ерте жүктіліктің денсаулығын бағалаудың басты әдісіне айналды. Егер жүкті емес науқастар қайталап жүктілік жоғалту себептерін анықтау үшін тексерілсе, әдетте келесі зерттеулер жасалады. Ата-ананың хромосомасын тексеру (кариограмма) көбінесе 2 немесе 3 жүктілікті жоғалтқаннан кейін ұсынылады. Тромбофилия, жұмыртқалық функциясы, қалқанша безі функциясы және диабетті анықтау үшін қан тапсырылады.
Transvaginal ultrasonography has become the primary method of assessment of the health of an early pregnancy. In non pregnant patients who are evaluated for recurrent pregnancy loss the following tests are usually performed. Parental chromosome testing (karyogram) is generally recommended after 2 or 3 pregnancy losses. Blood tests for thrombophilia, ovarian function, thyroid function and diabetes are performed.
Емдеу
Егер қайталап жүктіліктің жоғалуының ықтимал себебі анықталса, емдеу сол себепке қарай бағытталуы керек. Көбінесе түсік тастаған жүкті әйелдердің арасында антикоагулянттар антифосфолипидтік синдромға және, мүмкін, туа біткен тромбофилияға шалдыққан әйелдерде тірі бала туу мүмкіндігі артады, бірақ себебі анықталмаған түсіктерде бұл көмектеспейді. Бір зерттеу көрсеткендей, созылмалы эндометритпен ауыратын көптеген әйелдерде "тиісті антибиотиктермен емделгеннен кейін фертильділік қалпына келді". Сәтті жүктілікке қол жеткізу үшін себебі анықталмаған қайталап жүктілік жоғалтуға ұшыраған әйелдерге арнайы кеңес беру және психологиялық қолдау қажет. Зерттеулерге сәйкес, жүктіліктің алғашқы кезеңдерінде психологиялық көмек пен ультрадыбыстық тексеру "70-80% жағдайда сәтті нәтиже беруі мүмкін". Дегенмен, әрбір жоғалту сәтті жүктілікке қол жеткізу мүмкіндігін төмендетеді және анаға психологиялық және физикалық қауіпті арттырады. Аспирин себебіздік қайталап жүктілік жоғалтуға ұшыраған әйелдерде түсіктің алдын алуға көмектеспейді. Иммунотерапия тиімді емес. Белгілі бір хромосомалық жағдайларда емдеу мүмкін болмаса да, преимплантациялық генетикалық диагностикасы бар экстракорпоральды ұрықтандыру (ЭКО) арқылы келесі жүктіліктің жоғалту қаупі төмен эмбриондарды анықтауға болады, содан кейін олар жатырға ауыстырылады. Алайда, ЭКО ана мен ұрықтың иммундық толеранттылығының бұзылуын түзетуге көмектеспейді.
If the likely cause of recurrent pregnancy loss can be determined treatment is to be directed accordingly. In pregnant women with a history of recurrent miscarriage, anticoagulants seem to increase the live birth rate among those with antiphospholipid syndrome and perhaps those with congenital thrombophilia but not in those with unexplained recurrent miscarriage. One study found that in many women with chronic endometritis, "fertility was restored after appropriate antibiotic treatment." For women with unexplained recurrent pregnancy loss, research suggests that specific antenatal counseling and psychological support may result in a higher chance of pregnancy success. Some research finds that for these patients psychological support and ultrasound in early pregnancy "gives 'success rates' of between 70% and 80%". However, each additional loss worsens the prognostic for a successful pregnancy and increases the psychological and physical risks to the mother. Aspirin has no effect in preventing recurrent miscarriage in women with unexplained recurrent pregnancy loss. Immunotherapy has not been found to help. In certain chromosomal situations, while treatment may not be available, in vitro fertilization with preimplantation genetic diagnosis may be able to identify embryos with a reduced risk of another pregnancy loss which then would be transferred. However, in vitro fertilization does not improve maternal fetal tolerance imbalances.
Психологиялық әсері
Жүктіліктің жоғалуы маңызды және кейде ұзаққа созылатын психологиялық әсерге алып келуі мүмкін, оның ішінде жоғары деңгейдегі стресс, алаңдау және депрессия. Көбінесе қайталап жүктілігін жоғалтқан әйелдерге бұл әсер күштірек тиеді деген деректер бар. Жүктіліктің жоғалуына байланысты қайғыру – қалыпты және күтілетін жағдай. Гетеросексуалды жұптарда ерлер де жүктіліктің жоғалуынан қайғы сезінеді және өз сезімдерін жасырып, серіктерін қолдауға міндетті екенін айтады. Соңғы жылдары жүктілік кезінде антидепрессанттарды (әсіресе, ССЖС) қолдану 18%-ға дейін өсті. Бұл шешімді дәрігердің кеңесімен қабылдау керек, себебі антидепрессанттардың ұрыққа зиянды әсері мен тератогендік қасиеттері болуы мүмкін. Аналық бездің қатерлі ісігіне шалдығу қаупі, жүрек-қан тамырлары ауруларының асқынуы және 1, 2 немесе 3 рет түсік тартқан әйелдерде барлық себептерге байланысты өлім-жітім көрсеткіші сәйкесінше 44%, 86% және 150%-ға артуы мүмкін. Қайталап түсік тартқан әйелдерде келесі жүктіліктерде преэклампсия даму қаупі жоғарылайды.
Experiencing pregnancy loss can have a significant and at times prolonged psychological impact, including higher levels of stress anxiety, and depression. There is evidence that women struggling with recurrent pregnancy loss in particular may be affected to a greater degree. Grief is a normal and expected response to the loss of a pregnancy. In heterosexual couples, men also experience grief as a result of pregnancy loss and have reported feeling obligated to disregard their feelings in order to support their partner. Consequently, there has been a rise in antidepressant (ie. SSRI) use during pregnancy over the last few years with a prevalence of 1 8%. This decision should be made with the guidance of a medical provider given the teratogenicity and potential adverse effects of antidepressants on the fetus. increased risk of ovarian cancer, increased risk of cardiovascular complications, and an increased risk of all cause mortality of 44%, 86%, and 150% for women with a history of 1, 2, or 3 miscarriages, respectively. Women with a history of recurrent miscarriage are at risk of developing preeclampsia in later pregnancies.