Жатырлық хориокарцинома: себептері, дамуы және диагностикасы

Кіріспе

Қатерлі трофобласттық ісік жүктілік кезінде пайда болуы

Жүктілік хориокарциномы – жүктілік кезіндегі трофобласттық неоплазияның бір түрі, ол жүктілік кезіндегі трофобласттық аурудың (GTD) түрі болып табылады. Бұл сирек кездесетін ауру, онда бластоцисті қоршап тұрған жасушалар қабаты – трофобласт, қалыптан тыс дамуға ұшырап, трофобласттық ісіктерге алып келеді. Хориокарцинома өкпе, бүйрек және бауыр сияқты басқа органдарға метастаздануы мүмкін. Хориокарциноманың денеге таралу мөлшері мен дәрежесі әр адамда әртүрлі болуы мүмкін. Жүктілік хориокарциномы жүктіліктің кез келген түрінен кейін немесе оның барысында пайда болуы мүмкін, бірақ толық немесе ішінара молярлық жүктілік кезінде және одан кейін ауруға шағу қаупі жоғары. Жүктілік хориокарциномымен ауырғандардың шамамен 50%-ы молярлық жүктілікпен ауырған, шамамен 25%-ы қалыпты, мерзімі келген жүктіліктен кейін ауруды дамытқан, ал қалған жағдайларда жатырдан тыс жүктілік тарихы болған. Клиникалық жағдайлардан алынған мәліметтер көрсеткендей, хориокарцинома жүктіліктің кез келген оқиғасымен байланысты, оның 50%-ы гидатидті кенелерден, 25%-ы жүктіліктен және 25%-ы түсік немесе жатырдан тыс жүктіліктен пайда болады. Бұрын толық гидатидтік кене болған жағдай. Бұл хориокарциноманың тағы бір жақсы белгілі тәуекел факторы. Толық гидатидтік кенеден кейін хориокарциномаға шағу қаупі тірі туғаннан кейінгіге қарағанда едәуір жоғары екені дәлелденді. Олардың әрқайсысы дамушы эмбрионды қолдау үшін ерекше мамандыққа ие. Цитотрофобластар – хориондық қабыршақтарды құрайтын өсіп келе жатқан жасушалар, олар hCG өндіретін және дамушы эмбрионды жатырдың ішкі бұлшық қабатына енгізуге көмектесетін синцитиотрофобластарға айналуы мүмкін, сондай-ақ аналық-ұрықтық қан айналымын қолдау үшін хориондық қабыршақтарға таралатын аралық трофобластарға айналуы мүмкін. Хориокарциноманың жалпы патологиялық белгілеріне трофобласттың қалыптан тыс үлғайысы, трофобласттың мамандық белгілері мен функцияларының жоғалуы, плацентада қабыршақтардың болмауы, қалыптан тыс қан кету және некроз жатады. Қатерлі емес кене қалай инвазивті болатынын түсіну үшін көптеген күш-жігер жұмсалды. Белгілі бір онкогендердің (мысалы, MDM2, c-ERB2 және BLC2 жоғары реттелуі) және ісікке қарсы гендердің (мысалы, p53, p21 жоғары реттелуі) белсендірілмеуі осы қатерлі трансформациядағы генетикалық өзгерістер процесіне қатысқан болуы мүмкін деп күдіктелді. Ұзын кодтамайтын РНК – ақуыз экспрессиясын кодтамайтын және әдетте 200 нуклеотидтен асатын РНК тобы; олардың клеткалық функцияның көптеген аспектілерінде, мысалы, транскрипциялық реттеуде, субклеткалық ақуыз локализациясында және эпигенетикалық қайта құруда маңызды рөл атқаратыны жиі анықталады. Көбінесе диагноз болжамды болып табылады. Ол клиникалық тұрғыдан алынған мәліметтерге және қатерлі трофобластты анықтауға негізделген. Жиі кездесетін симптом – жүктіліктен, түсіктен немесе гидатидтік кенеден кейін қыннан қан кету. Хориокарцинома болған жағдайда, жүктілік тестісі эмбрион/ұрық болмаған жағдайда да оң нәтиже береді. Ауруға шағылған адамдардың көп бөлігі репродуктивті жаста болады. Халықаралық гинекология және акушерлік федерациясының (FIGO) жүктілік трофобласттық ауруды басқару жөніндегі жаңартылған нұсқауларына сәйкес, жүктілік трофобласттық неоплазияның (GTN) диагностикалық критерийлері келесідей:

Gestational choriocarcinoma is a form of gestational trophoblastic neoplasia, which is a type of gestational trophoblastic disease (GTD), that can occur during pregnancy. It is a rare disease where the trophoblast, a layer of cells surrounding the blastocyst, undergoes abnormal developments, leading to trophoblastic tumors. The choriocarcinoma can metastasize to other organs, including the lungs, kidney, and liver. The amount and degree of choriocarcinoma spread to other parts of the body can vary greatly from person to person. Gestational choriocarcinoma can happen during and after any type of pregnancy event, though risk of the disease is higher in and after complete or partial molar pregnancies. Approximately 50% of those with gestational choriocarcinoma have experienced molar pregnancy, approximately 25% developed the disease after a regular, term pregnancy, and other situations have included history of ectopic pregnancy, where the pregnancy does not occur in the uterus. Statistics from clinical cases have shown that GC is associated with any pregnancy events, with 50% of GC arise from hydatidiform moles, 25% from gestation, and 25% from abortion or tubal pregnancy. Prior history of complete hydatidiform mole. This is another well established risk factor for GC. It has been showed that the risk of having GC after a complete hydatidiform mole is significantly higher than after a live birth. Each of them possesses distinct specialized functions to support a developing embryo. Cytotrophoblasts are the germinating cells that forms the chorion villi and can be differentiated into syncytiotrophoblasts which produce hCG and can intrude to the inner muscle layer of the uterus to help embed the developing embryo, and intermediate trophoblasts which spread throughout the chorion villi to support maternal fetal circulation. Common pathological features of GC include abnormal trophoblastic enlargement, loss of trophoblastic specialized features and functions, absence of villi in the placenta, abnormal bleeding, and necrosis. Many efforts have been made to try to understand the mechanism of how non malignant mole could become invasive. It is suspected that activation of certain oncogenes (such as up regulations of MDM2, c ERB2, and BLC2) and inactivation of tumor suppressor genes (such as up regulations of p53, p21) were involved in the processes of genetic changes in this malignant transformation. Long non coding RNAs are groups of RNAs that do not code for protein expression and are usually over 200 nucleotides long; they are increasingly recognized to have essential role in many aspects of cellular function, like transcriptional regulation, sub cellular protein localization, and epigenetic remodeling. Often, diagnosis is presumptive. It is based on clinical findings and the identification of a malignant trophoblast. One prevalent symptom is vaginal bleeding after a pregnancy, abortion, or hydatidiform mole. In the presence of choriocarcinoma, a pregnancy test will be positive even if there is no embryo/fetus. Individuals presented with the disease are mostly in their reproductive years. Based on the International Federation of Gynecology and Obstetrics (FIGO)'s updated guidelines on gestational trophoblastic disease management, the diagnostic criteria of a post gestational trophoblastic neoplasia (GTN) is as follows:

3 апта немесе одан да ұзақ уақыт бойы (1, 7, 14, 21-күндері) 4 немесе одан да көп платолық hCG деңгейлері байқалады. 2 апта немесе одан да ұзақ уақыт бойы (1, 7, 14-күндері) hCG деңгейінің жоғарылауын 3 апталық өлшемдерде анықтау. Хориокарциноманың гистологиялық диагнозы. Қазіргі уақытта гестациялық трофобласттық неоплазияны (GTN) диагностикалау және емдеу нұсқауларын ұсыну бойынша әртүрлі нұсқаулар бар. Олар: Корольдік акушерлер мен гинекологтар колледжі (RCOG), Халықаралық гинекология және акушерлік федерациясы (FIGO), Еуропалық медициналық онкология қоғамы (ESMO) және Австралия мен Жаңа Зеландияның акушерлер мен гинекологтар колледжі (RANZCOG). GTN диагностикасы бойынша нұсқаулар арасындағы айырмашылықтар келесідей:
+Гестациялық трофобласттық неоплазияны (GTN) диагностикалау критерийлері бойынша қол жетімді нұсқаулардың салыстырмалы кестесі RCOG ESMO FIGO RANZCOG Клиникалық көрініс xx FIGO критерийлері (*жоғарыда қараңыз) xxxx Зәрдегі hCG деңгейі x Молярлық hCG деңгейі xx
Гестациялық хориокарциноманы өкпе немесе ми қатерлі ісіктері сияқты басқа ісіктерден ажырату үшін патологиялық диагнозға қосымша генетикалық тест жүргізіледі. ДНҚ генотипілеу – бұл дифференциалдық диагностикаға көмектесетін қуатты құрал. Бұл техника байқалған ісіктің даму уақытын және жүктіліктің түрін (мерзімі келген жүктілік, молярлық жүктілік немесе молярлық емес түсік) дәл анықтауға мүмкіндік береді.

Емдеу

Хориокарциноманың химиотерапияға жақындығына байланысты, бұл ауруды емдеудің бірінші қадамы болып табылады. Емдеу барысы GTN үшін FIGO жүйесімен бағалауға байланысты, онда түрлі болжамдық факторлар қарастырылады және 0-6 баллымен – төмен тәуекел, ал 7 және одан жоғары баллымен – жоғары тәуекел санатында жіктеледі. Емдеуге платина және этопозидтің, басқа химиотерапиялық препараттармен (мысалы, метотрексат және актиномицин D (EMA EP), блеомицин (BEP) немесе ифосфамид (VIP, ICE)) бірге қолданылатын комбинациясы кіреді. Мұндай жағдайда, емделушілерге бастапқыда тағайындалғаннан гөрі күштірек дәрілік режим тағайындалады.

Болжам

Химиотерапиялық емнен кейін өмір сүру көрсеткіші шамамен кем дегенде 90% құрайды. Егер жүктілік хориокарциномасы бауырға тараған болса, онда өмір сүру көрсеткіші төмендеуі мүмкін. Жүктілік хориокарциномасын емдеу аурумен жақсы таныс дәрігерлер қатысатын жағдайда жалпы өмір сүру көрсеткіші жоғары болады. Ерте диагностика және емдеуге кірісу болашақта бала көтеруді жоспарлағандар үшін жүктілікті сақтау мүмкіндігін арттыруы мүмкін. Адам хориондық гонадотроптық гормонының деңгейі қалыпты шектерге оралуы жүктілік хориокарциномасының қайталану қаупін азайтады. Бұл деңгейлерді ай сайынғы бақылау кезінде тексеруге болады. Химиотерапиядан кейін бала көтеруді жоспарламас бұрын пациенттер кем дегенде бір жыл күтуі керек, бұл түсік тарту қаупін азайтуға көмектеседі.