«Соғыс лорды» (1965) фильмі – Фрэнклин Дж. Шаффнердің тарихи драмасы. Нормандиядағы ортағасырлық соғыс, шаруалар мен рыцарьлар туралы. Чарльтон Хестон, Ричард Бун қатысқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1965 жылы түсірілген Франклин Дж. Шаффнердің "Соғыс лорды" фильмі – Франклин Дж. Шаффнердің режиссерлік жұмысы және Чарлтон Хестонның басты рөлде ойнаған 1965 жылғы американдық драмалық тарихи фильм. 11 ғасырдағы Нормандиядағы ортағасырлық соғыс пен мәдениетті көрсететін фильм Лесли Стивенстің "Махаббатшылар" пьесасы негізінде түсірілген. Фильмде Ричард Бун, Розмари Форсайт, Гай Стоквелл, Морис Эванс, Ниалл МакГиннис, Генри Уилкоксон және Джеймс Фарентино, сондай-ақ Джон Алдерсон, Аллен Джаффе, Сэмми Росс және Вудроу Парфрей де ойнаған.
1965 film by Franklin J. Schaffner
the 1965 film
The War Lord is a 1965 American drama historical film directed by Franklin J. Schaffner and starring Charlton Heston. The film, which concerns medieval warfare and culture in 11th century Normandy, is an adaptation of the play The Lovers by Leslie Stevens. The film also features Richard Boone, Rosemary Forsyth, Guy Stockwell, Maurice Evans, Niall MacGinnis, Henry Wilcoxon and James Farentino, with Jon Alderson, Allen Jaffe, Sammy Ross, and Woodrow Parfrey.
Сюжет
Хрисагон де ла Круэкс – нормандық салт аттысы, оның герцогы оған фламанд ауылын басқаруға және қорғауға береді, сондай-ақ олардың адалдығын сақтауын бұйырады. Ол әскерімен бірге Фриздік шабуылшыларын тойтарыс беруге үлгереді, олар өздерінің басшысының ұлын, кім екенін жасырған баланы қалдырып кетеді. Хрисагон болашақ сүйіктісі Бронвинді кездестіреді, оның өзінің әскерлері тарапынан мазасы бұзылып жатқанда. Бірте-бірте ол құтқартқан қызға ғашық бола бастайды. Одинс, ауыл басшысы, кейін Хрисагоннан Бронвинге, бала кезінен бері Одинс ұлы Маркқа айтылған Бронвинге үйленуге рұқсат сұрайды. Хрисагон келіседі, бірақ көп ұзамай шешіміне өкінеді. Ол Бронвиннің өзіне тиесілі болуын қалайды. Кейін ол шіркеу айыптайтын «droit du seigneur» дәстүрінің әлі де сақталғанын біледі. Хрисагон соңында патшаның жаңа түйінделіп жатқан әйелмен түн өткізу құқығы бар екенін мәлімдейді. Үш ер адам Маркты ұстап тұрғанда, Одинс Хрисагонның осы құқығы бар екенін жариялайды, бірақ бәрі ежелгі рәсімдер бойынша жасалуы керек, олар мол өнімді қамтамасыз ету үшін әйелдің құрбандығына негізделген. Әйтпесе, бұл зорлау болады. Хрисагон Друидтердің жолын қабылдап, жоғарыда отты шеңбер дайындауға келіседі, ал оның әскерлері «темір киіп тұрады». Бронвин ай көтерілгенде әкелінеді және күн шыққанда қайта алынады. Одинс шамдармен жарықтандырылған процессияны алып, қарулы күзетшілер ретінде тұрған Хрисагонның әскерлерінен өтеді, содан кейін бекіністің ең жоғары жағындағы бөлмеге жетеді. Ол оған бара алатынын айтады, бірақ оған деген сезімін білдіреді. Ол да оны жақсы көреді. Одинс ұлын жұбатады. Бронвин мен Хрисагон күннің шығысын күтеді. Ол оның саусағына әкесінің жүзігін тағып, ағасына оны бермейтінін айтады. Марк Хрисагонның дұрыс айтқанын мойындайды, бірақ ол және ауыл тұрғындары Бронвин қайтарылмағанда ашуға булығады. Олар оның өз еркімен қалғанын түсінбейді. Ауыл Маркты Фриздіктерге, баланың тірі екенін дәлелдеу үшін жібереді. Бронвин мен Хрисагон бекіністің үстінде. Ол герцогқа деген міндеттемесі аяқталғаннан кейін оны алысқа алып кету туралы айтады. Олар Фриздіктердің көпірге шабуылдап жатқанын көріп, дабыл қағып, ескертеді. Хрисагон тек қана шалбарын киіп, оларға қарсы шабуылға түседі. Шабуылшылар елді қоршап алады, ауылдың барлық халқы олармен бірге болады. Олар баланы талап етеді. Драко кепіл талап етеді. Кейін ол жалғыз, мүмкін көмекке барады. Қоршау салғандар құлатқыш машинаны әкеледі. Арқан жоқ болғандықтан, Борс қайық ілмегін алу үшін төмен түседі. Олар оны соққыны қазбаға түсіру үшін пайдаланады. Түнде, кедергілердің артында тығылып, Фриздіктер есіктерді өртеп жібереді. Қорғаушылар ыстық майды қолданады, ол көпірді өртеп жібереді. Фриздіктер мен ауыл тұрғындары қоршау мұнарасын салады, оның үстіне көпір орнатылады. Кенеттен мұнараға үлкен тастар мен от шары құлап түседі. Бұл Драко, герцогтен көмек алып келген, соның ішінде катапультпен келген. Оған деменция да берілген. Ол Хрисагонға шабуыл жасайды, ол оны күрес кезінде ойшау шабады. Драко құлап қайтыс болады. Хрисагон баланы Фриздік лагеріне алып барады. Басшы оған өздерімен бірге болуға ұсыныс жасайды және Хрисагон «әйелім» деп атаған Бронвинге баспана ұсынады. Хрисагон герцогқа барып, халыққа көмектесуді жоспарлайды. Бірақ Марк биік ағаштан орақпен секіріп түсіп, Хрисагонды қолтығынан жаралайды және Бронвинге қарай жүгіреді, ол құлап, ағаш бұтағына қадалады. Хрисагон оның адамының біріне, ол қайтып келгенше, жерді береді. Борс пен Хрисагон, жараланған жағын ұстап, атқа мінеді.
Chrysagon de la Cruex is a Norman knight whose Duke gives him a Flemish village to rule and protect, commanding him to keep their goodwill. He and his men arrive in time to beat off Frisian raiders who leave behind a boy, the son of their leader, who conceals his identity. Chrysagon encounters Bronwyn, his future love, as she is being harassed by his own men. Gradually he finds himself falling for the girl he has rescued. Odins, the village chief, later asks Chrysagon's permission for Bronwyn to marry Odins' son Marc, to whom Bronwyn has been betrothed since childhood. Chrysagon approves, but soon regrets the decision. He wants Bronwyn for himself. He later learns that the pagan practice of "droit du seigneur", though condemned by the church, still survives. Bronwyn and Marc are married in church and also in a riotous pagan celebration. Chrysagon appears at the latter to claim the right right of the lord to sleep with a virgin on her wedding night. While three men restrain Marc, Odins declares that Chrysagon has the right, but all must be done according to the ancient ways, which are rooted in the sacrifice of a virgin to ensure fruitful harvests. Otherwise it is rape. Chrysagon agrees to the Druid way, to prepare a ring of fire in a high place, with his men “wearing iron and standing.” Bronwyn will be brought at the rising of the moon and reclaimed at sunrise. Odins leads the torchlit procession past Chrysagon's men standing as an armed guard, to the chamber at the top of the keep. He tells her she can go but confesses his love for her. She loves him too. Odins comforts his son. Bronwyn and Chrysagon watch the sunrise. He puts his father's ring on her hand and tells his brother he will not give her up. Marc admits that Chrysagon had the right but he and the villagers are is outraged when Bronwyn is not returned. They do not realize that she is staying of her own free will. The village sends Marc to contact the Frisians, with evidence that the boy is alive. Bronwyn and Chrysagon are on top of the keep. He talks of carrying her to a far place, after his duty to his Duke is done. They see the Frisians hacking at the drawbridge and sound the alarm. Chrysagon climbs down to attack them, wearing only his braies. The raiders lay siege to the place, nearly all the village is with them. They call for the boy. Draco demands ransom. Later he leaves, alone, perhaps for help. The besiegers bring up a battering ram. Lacking a grappling hook, Bors slides down to retrieve the anchor of a boat. They use it to overturn the battering ram into the moat. That night, sheltering behind hurdles, the Frisians set fire to the doors. The defenders use hot oil, which burns up the drawbridge. The Friesians and villagers build a siege tower, with a bridge that will carry them to the top of the keep. Suddenly, huge boulders and balls of fire descend on the siege tower. It is Draco, come with help from the Duke, including a catapult. He has also been given the demesne. He attacks Chrysagon, who stabs him unwillingly in the struggle. Draco falls to his death. Chrysagon takes the boy to the Frisian camp. The leader offers him a place with them, and sanctuary for Bronwyn, who Chrysagon calls “my lady”. Chrysagon plans to go to the Duke and mend things for the people. But Marc jumps from a high tree wielding a sickle, wounding Chrysagon under his arm and running for Bronwyn, he is knocked over and becomes impaled on a tree branch. Chrysagon confers the fief to one of his men, until he returns. Bors and Chrysagon, clutching his wounded side, ride off.
Саундтрек
Фильмнің музыкасын Жером Морос жазды. Басты музыкалық тақырып The Shadows тобының гитаралық орындауында жарық көрді. 1965 жылы Decca Records саундтрек альбомын шығарды.
The film's score was composed by Jerome Moross. The main musical theme was released as a guitar instrumental by The Shadows. A soundtrack album was released by Decca Records in 1965.
Қабылдау
Rotten Tomatoes сайтында фильмге қатысты пікірлердің 67% оң бағаланған, бұл 9 сыншының пікіріне негіделген. Сыншылар фильмнің сол дәуірді "шындыққа жақын" реалистік бейнелеуін жоғары бағалады, оның ішінде қару-жарақ, құрылыстар, көріністер сияқты физикалық ерекшеліктері, сондай-ақ ортағасырлық феодалдар мен шаруалардың әлеуметтік жағдайлары мен мінез-құлқы да назарда болды. Орта ғасыр тарихшысы Эндрю Э. Ларсен фильмнің сол кездегі материалдық заттар мен әлеуметтік қарым-қатынастарды шынайы көрсеткенін мақтайды. Бірақ ол фильмде шаруалар арасындағы түркі дінінің бейнеленуі едәуір шамадан тыс екенін, ал "droit du seigneur" деп аталатын "дәстүр" миф екенін айтады. Ол фильмнің "адамгершілікке сыймас зорлауды" романтизациялауын сынап, осындай зорлаулар сол кезде болғанымен, заңмен қорғалмағанын қосты.
On Rotten Tomatoes the film has an approval rating of 67% based on reviews from 9 critics. Critics largely lauded its "gritty" realistic portrayal of the times, both in physical aspects, such as armor and weapons, structures and scenes, but also in its portrayal of social circumstances and behaviors of Medieval lords and serfs. Medieval historian Andrew E. Larsen praises the movie's realistic portrayal of the physical objects and social relationships of the time. But he asserts the film's presentation of paganism among the serfs is an extreme exaggeration, and that the key "custom" of "droit du seigneur" was mythical. He criticizes the film's romanticizing of "what is, essentially, rape," adding that—while such rapes have happened, at the time—they lacked any legal standing.