Кіріспе

Америкалық темір жолы

Grand Trunk Western Railroad Company – Grand Trunk Railway компаниясының, кейіннен Канада Ұлттық темір жолының американдық еншілес компаниясы, Мичиган, Иллинойс, Индиана және Огайо штаттарында жұмыс істеген. 1971 жылы корпоративтік қайта құрудан бері темір жол CN-нің еншілес холдинг компаниясы – Grand Trunk Corporation-ға бағынышты. Grand Trunk Western маршруттары CN-нің Мичиган бөлімшесінің құрамына кіреді. Оның Чикаго мен Мичиган штатының Порт-Хурон қалалары арасындағы басты магистралі Чикагодағы теміржол түйіскездері мен Канаданың шығысы және АҚШ-тың Солтүстік-Шығысының теміржол желілері арасындағы байланыс қызметін атқарады. Темір жолдың Детройт және Оңтүстік Мичиган айманындағы кең тарамдары оны автокөлік өнеркәсібі үшін маңызды звеноға айналдырып, өндіріс орындарынан бөлшектер мен автомобильдерді тасымалдауға мүмкіндік берді.

Негізгі желі

Grand Trunk Western Grand Trunk Railway (GTR) үшін Мичиган штатының оңтүстігі арқылы Чикагоға қосылатын бағыт ретінде құрылды. GTR-дің мақсаты – Портлендтен (Мэн штаты) кеме порттарынан бастап, Канада провинциясының оңтүстік бөлігі арқылы Чикагодағы теміржолдармен байланысқан, Торонто мен Монреаль қалаларына қызмет ететін негізгі магистральды құру болатын. 1859 жылы Grand Trunk Канаданың батысындағы Сарнияға дейінгі жолын аяқтады және Сент-Клэр өзені арқылы Порт-Хуронға паромдық қызметін бастады. GTR Чикаго, Детройт және Канада Grand Trunk Junction темір жолын жалға алып, Детройтке жетті, содан кейін Мичиган орталық темір жолының Детройттен Чикагоға дейінгі желісімен жүріп өтті.

Көбірек бағыттар

Келесі екі онжылдық ішінде Grand Trunk компаниясы Мичиган штатындағы бірнеше басқа тармақ желілерін жалға алу немесе сатып алу арқылы иеленді. 1881 жылы ол жалға алу арқылы Мичиган Эйр Лайн Темір Жолының бақылауын алды. Бұл желі Чикаго, Детройт және Канада Гранд Транк-жанкшнымен Ричмонд, Мичиган қаласында қосылып, Ромео және Понтиак арқылы Мичиган штатының Джексон қаласына дейін созылды. 1882 жылы Grand Trunk Ұлы Батыс Темір Жолын сатып алғанда, ол сонымен бірге Детройт Гранд Хэвен және Милуоки Темір Жолын (DGH&M) да иеленді, оған 1877 жылдан бері Ұлы Батыс ие болған. DGH&M Grand Trunk-қа Детройттан Pontiac, Durand және Grand Rapids арқылы Мичиган штатының Grand Haven қаласына дейін маршрут берді, онда ол 1902 жылы Мичиган көліндегі теміржол паромдық жүйесін іске қосты. 1910 жылға қарай GTW төменгі Мичиганның барлық ірі өндіріс орталықтарын байланыстыратын желіге ие болды, ол Чикаго, Каламазу және Сагинау Темір Жолының қысқа тармағын жалға алып, Каламазу, Мичиганға қол жеткізуге мүмкіндік берді. Одан бірнеше жыл бұрын, 1902 жылы GTW Детройт және Толедо Жағалау Желісі Темір Жолының бірлескен меншігі арқылы Огайо штатына кіруге мүмкіндік алды. Бұл желі Детройт пен Огайо штатының Толедо қалаларын байланыстыратын көп жолды магистральды шағын тасымалдаушы болды және GTW мен Толедо, Сент-Луис және Батыс Темір Жолы (Nickel Plate Road-тың алдыңғысы) теңдей сатып алды. GTW ақырында 1981 жылы Nickel Plate-тің үлесінің жартысын оның мұрагері Норфолк және Батыс Темір Жолынан сатып алып, желіге толық бақылау жасады.

Терминал темір жолдары

Grand Trunk Western сонымен қатар, өзі қызмет көрсеткен кейбір қалаларда терминалдық ауыстыру теміржол компанияларына ие болды немесе бірлесіп иелік етті. 1905 жылдан бастап, ол Нью-Йорк Центральмен (NYC) бірлесіп Детройт терминалдық теміржолының тең үлесіне ие болды. 1970 жылдары Детройт терминалы қаржылық шығындарға ұшырады, GTW Нью-Йорк Центральдың мұрагерлері Penn Central және Conrail компанияларына өз үлесін сату бойынша келіссөздер жүргізді және 1981 жылы меншігінен бас тарды. Чикагоға кірген кезде GTW, Эри, Уабаш, Чикаго және Шығыс Иллинойс, сондай-ақ Монон теміржолдарымен бірге 1883 жылдан бастап Чикаго және Батыс Индиана теміржолының (C&WI) бірлескен иесі болды. Ол Чикагоның Дирборн станциясында жолаушылар және экспресс вагондарын ауыстыру жұмыстарын жүзеге асырды. GTW сонымен қатар Чикаго аймағындағы барлық теміржол желілерін байланыстыратын Чикаго белдеулік теміржол компаниясын құрған және оның меншігін бөліскен топтың бір бөлігі болды.

Канадалық ұлттық

1919 жылы GTW-нің бас компаниясы, Канаданың Grand Trunk Railway, Grand Trunk Pacific Railway-ге иелік етумен байланысты қаржылық қиындықтарға тап болды. Канада үкіметі 1923 жылы Grand Trunk және басқа да қаржылық қиындыққа тап болған канадалық темір жол компанияларын мемлекеттік меншікке алды және оларды жаңа, үкіметке тиесілі Канада Ұлттық темір жолына біріктірді. 1987 жылы бұрынғы Цинциннати, Сагинау және Маккиноу, сондай-ақ Дюранның солтүстігіндегі бұрынғы Детройт, Гранд-Хейвен және Милуоки бағыттары Орталық Мичиган темір жолына сатылды. GTW-нің Чикагодағы негізгі терминалы және теміржол паркі Elsdon Yard 1990 жылы қысқартылып, жабылды. Сондай-ақ, ол 1997 жылы Детройт, Толедо және Иртон темір жолының дерлік барлық бағытын қысқа аралықтағы темір жол операторы Railtex компаниясына сатты. 1998 жылға қарай ол Мичиган штатының Оукленд округіндегі бір бөлігінен басқа, бұрынғы Мичиган әуе желісінің барлық бағыттарын тастап, Coe Rail компаниясына сатты. 1983 жылы Детройт қаласының орталығына қатынайтын SEMTA қалалық темір жол қызметі тоқтатылғаннан кейін GTW Милуоки жұрағы аймағынан Детройт қаласының орталығына дейінгі теміржол желісінен бас тартып, оны сатты. Бұл желі бұрынғы Бруш-стрит станциясына және Детройт өзеніндегі вагон паромдық терминалына баратын бағыт болды. Қазір ол Декуиндер кесігі деп аталады, ол қалалық жасыл желілік жолға айналды. 2000 жылға қарай Чикаго, Детройт, Дюран, Понтиак, Порт-Хурон және Батл-Крик қалаларындағы локомотив терминалдары мен техникалық қызмет көрсету орталықтары да жойылды немесе қысқартылды.

Солтүстік Америка

1991 жылдың желтоқсанында Canadian National компаниясы АҚШ-тағы барлық теміржолдарының CN North America брендімен біріктірілуіне бағытталған корпоративтік имидж және қайта құру бағдарламасын жариялады. Grand Trunk Western, сондай-ақ CN-ге тиесілі басқа да еншілес компаниялар өздерінің логотиптері мен атауларын CN логотипі мен атауымен алмастыратын болды. GTW-нің алдыңғы тармақтары 20 ғасырдың басына дейін негізінен американдық типтегі локомотивтерді пайдаланды. GTW тарихы бойы Grand Trunk Railway және Canadian National локомотивтерімен бірдей типтік және класс белгілерін бөлісті. Оның локомотивтерінің жол нөмірлері де CN тізіміне енгізілді. 20 ғасырдың бірінші жартысында теміржолдың ең ірі бу машиналары CN-нің «Конфедерация» деп атаған Солтүстік типтегі локомотивтері болды. 1930 және 1940 жылдары American Locomotive Company компаниясы жасаған бұл локомотивтер 60 000 фунт тарту күшіне ие қозғалтқыш дөңгелектерімен жабдықталды және негізгі жүк және жолаушылар тасымалында қолданылды. Lima Locomotive Works компаниясымен салынған алты GTW U 4 b класты локомотивтер жолаушылар қызметінде ғана пайдаланылатын, ағымдағы сыртқы жабыны мен қозғалтқыш дөңгелектеріне ие болды. GTW паркіндегі басқа бу локомотивтерінің ішінде негізінен магистральдық жүк тасымалында қолданылатын Baldwin Locomotive Works және Alco компаниялары жасаған Mikado типті 2-8-2 локомотивтері бар. 1920 жылдары Baldwin және Alco компанияларында салынған Тынық мұхиты және Тау типтегі локомотивтері, сондай-ақ 1900 жылдардың басында салынған Он дөңгелекті локомотивтер бастапқыда магистральдық қызметте жұмыс істеді, бірақ кейіннен көбінесе тармақ желілерінде және аралас пойыз қызметінде қолданылды. GTW сонымен қатар бірнеше 0-8-0 және 0-6-0 маневрлік локомотивтерінен тұратын, теміржол аулаларында вагондарды жылжытуға арналған түрлі бу машиналарына ие болды. 1960-1970 жылдар аралығында экскурсияларға пайдаланылған үшінші Pacific локомотиві, K 4a 5629, 1987 жылдың шілдесінде Иллинойс штатының Блю-Айленд қаласында жойылды.

Дизельді

Мичиган штатында тұрақты қызметте жұмыс істеген алғашқы дизельдік локомотив 1938 жылы жетті. Бұл Детройтта жұмыс істеуге арналған EMC SC маневрлік локомотиві GTW 7800 болды. Бұрын, 1925 жылы GTW, EMC-ден «Doodlebug» деп аталатын ерте моторлы бензин-электрлік вагонды сатып алған. Вагон жолаушылар вагонына ұқсас, жүк бөлімі және жолаушыларға арналған бөлімдері бар еді. GTW оны 1953 жылға дейін Детройттан Порт-Хуронға және Ричмондтан Джексонға дейінгі бағыттарда пайдаланды. GTW-де 1926 жылы Brill компаниясы салып шыққан тағы бір бензин-электрлік локомотив, «box cab» деп аталатын локомотив болды. Бұл алғашқыда Лонг-Айленд темір жолы үшін салынған, GTW оны 1934 жылы сатып алып, 7730 нөмірін берді. Ол Висконсин штатының Милуоки қаласында GTW паромдарынан жүк вагондарын тиеу және түсіру жұмыстарын жүзеге асырды. Кейіннен 1939 жылы дизельдік қуатқа ауыстырылып, 1960 жылға дейін Милуокиде қызмет етті. GTW 1940-1950 жылдары локомотив паркін дизельдендіруді жалғастырды, негізінен GTW-дің ең ірі жүк тасымалдаушы клиенттерінің бірі General Motors компаниясына тиесілі EMD модельдерімен. Бірақ шамамен 40 Alco S 2 және S 4 маневрлік локомотивтері бұл ережеден тыс болды. EMD-дің басқа дизельдік локомотивтеріне бірнеше NW2, SW900 және SW1200 кірді, олар теміржол станцияларында және тармақтық желілерде маневр жасау үшін сатып алынды. Grand Trunk Western компаниясының алғашқы магистральдық дизельдік локомотивтері 1948 жылы сатып алынған жиірмеден астам EMD F3A локомотивтері болды. 1950 жылдары оларға жүк және жолаушылар тасымалы үшін EMD GP9 және GP18 локомотивтері қосылды. GP9 локомотивтері GTW-дің Battle Creek локомотив шеберханаларында GP9R үлгісіне қайта жаңартылды, олардың ішкі компоненттері жақсартылып, заманауи төмен мұрынды кабиналарымен жабдықталды.

Екінші буын дизельдік локомотивтер

Келесі жаңа қозғалтқыш 1969 жылы EMD SD40 болды. Бұл GTW-нің алғашқы алты осьті локомотивтері еді және олардың көпшілігі GTW-де кем дегенде төрт он жыл бойы қызмет етті. GTW басшылығы дизельді локомотивтерді лизингке алуды немесе сатып алуды тиімді деп тапты. Ол 1980 жылы теміржол жабылғаннан кейін бірнеше бұрынғы Rock Island GP38 2 локомотивтерін сатып алды. Union Pacific GTW-ге бірнеше бұрынғы Missouri Pacific SD40 2 локомотивтерін сатты. GTW теміржол вагондарының паромдық қызметі 1902 жылы Crosby Transportation Company пароход компаниясымен жасалған операциялық келісімшартпен басталды. Теміржол Grand Haven және Milwaukee қалаларында паромдық терминалдар салды және 26 жүк вагонын тасымалдауға қабілетті екі бу кемесі, SS Grand Haven және SS Milwaukee салынды. 1905 жылы Grand Trunk Кросбидің үлесін алды және кемелерді басқару үшін Grand Trunk Milwaukee Car Ferry Company компаниясын құрды. Милуокиде GTW теміржол вагондарын Milwaukee Road, Chicago and North Western және Soo Line компанияларымен алмастырды. Біраз уақыттан кейін "Huron" пароходы да қызметке қосылды. Паромдар 1891 жылға дейін жүріп тұрды, содан кейін Grand Trunk өзеннің астындағы Сарния мен Порт-Хюронды байланыстыратын теміржол туннелін аяқтады. Алайда, GTW және CN 80 жыл өткен соң, 1971 жылы, 1891 жылғы туннель биіктігінен асып түсетін үлкен жүк вагондарын тасымалдау үшін Rail Barge қызметімен паром қызметін қайта жаңғыртты. Сент-Клэр өзеніндегі баржалар 1995 жылы жаңа, үлкен Сент-Клэр туннелі салынысымен қайтадан тоқтатылды.

Детройт өзені

Grand Trunk-тың Детройт пен Виндзорды байланыстыратын Детройт өзеніндегі өзендік паром қызметі де 1882 жылы Ұлы Батыс темір жолын сатып алуынан мұрагерлік еткен. Ұлы Батыс темір жолының паром қызметі 1853 жылы Виндзорға жете салысымен басталды. Ұлы Батыстың теміржол жолдарының ені 5 фут 6 дюйм болғандықтан, ол стандартты американдық еннен өзгеше болды, сондықтан жүкті вагоннан кемеге ауыстыру қажет болды. 1860 жылдары Ұлы Батыс темір жолы өзінің теміржолын екі өлшемді ету үшін жолға үшінші рельс қосты, осылайша екі енді вагонды қабылдауға мүмкіндік берді. Оның алғашқы қанатты булы паром кемесі, Ұлы Батыс, 1866 жылы келді және алғашқы іске қосылғанда Ұлы көлдердегі ең ірі болаттан жасалған кеме болды. 1897 жылы Wabash темір жолы Grand Trunk компаниясымен келісімшарт жасасты, оның паром қызметін пайдаланып, Детройттан Оңтүстік-Батыс Онтарио арқылы Буффалоға, Нью-Йоркке дейін Wabash-тың өзінің бағытын жалғастырды. Wabash 1910 жылдан кейін өзінің қызметін бастады, ол Мичиган Орталық темір жолының паромдарын сатып алғаннан кейін, сол теміржол Детройт өзенінің туннелін ашты. Соңында GTW-нің бас компаниясы CN Детройт және Сент-Клэр өзендеріндегі паромдық операциялар үшін толық жауапкершілікті өз мойнына алды. Детройт өзеніндегі паром операциясы 1975 жылы тоқтатылды, GTW-ге Виндзордағы CN-мен байланысу үшін Penn Central-дың Детройт өзенінің туннелін пайдалану құқығы берілді. 1973 жылы Детройттегі Ренессанс орталығының құрылысы басталған кезде GTW-нің Детройт паромдық тұрақтарын алып тастау қажет болды. Детройт және Сент-Клэр өзендеріндегі теміржол вагондарымен паромдық тасымалдаудың 130 жылдан астам уақытында, Мичиган Орталық, Пере Маркет, Wabash және Канадалық Тынық мұхиты сияқты барлық ірі теміржолдар Детройт өзенінде паромдық операциялар жүргізді. GTW/CN теміржол вагондарымен паром қызметі Ұлы көлдердегі соңғы қызмет болды, ол 1995 жылы Сент-Клэр өзеніндегі қызметін тоқтатты.