Кіріспе

Миндальдардың ойықтарындағы минералданған қалдықтар.

Олар көбінесе қаусіз болады, сондықтан егер миндаль тастары науқасқа ыңғайсыздық тудырмаса, емдеу қажет емес. Адамдардың шамамен 10%-ында миндаль тастары кездеседі. Миндаль тастары ұзаққа созылған миндаль қабынуы бар адамдарда жиі пайда болады. Тіпті үлкен болса да, кейбір миндаль тастары рентген немесе КТ сканерлеу кезінде кездейсоқ табылуы мүмкін. Басқа симптомдарға металл дәм сезілуі, жұтқыншақтың тарылуы немесе қысылуы, жөтел, көмейдің қышынуы және тұншығу сезімі жатады. Ірі миндаль тастары қайта-қайта жаман демікпеге себеп болуы мүмкін, бұл көбінесе миндаль инфекциясымен, ауыр жұтқыншақ ауруымен, ақ түсті қалдықтармен, тамақ жұту қиындығымен, құлақ ауруымен және миндальдың ісінуімен бірге жүреді.

Себептері мен диагнозы

Диагноз көбінесе қарап тексеру арқылы қойылады. Тонзиллиттердің анық белгілері болмаған жағдайда диагнозын қою қиын, және көбінесе рентгендік зерттеулердің кездейсоқ нәтижесі болып табылады. Тонзил тастарының пайда болу себептері бактериялық инфекциялар, стрептококк бактериясы, вирустық инфекциялар, аденовирустар, грипп вирусы, энтеровирустар және парагрипп вирусы сияқты көптеген факторларға байланысты болуы мүмкін.

Жіктеу

Тонзиллит немесе тонзильдік тастар – латынша бездің қуыстарында түзілетін кальцификациялар. Олар тамақ пен ауыздың жоғары жағында да пайда болуы мүмкін. Бездер бактериялар және өлі жасушалар, сондай-ақ шырыш сияқты басқа да материалдар тұтынылатын ойықтармен толы. Осының нәтижесінде бұл қалдықтар ақ түсті түзілімдерге айналып, қуыстарда жинақталады. Зерттеушілер тонзиллит бетінде ауаға мұқтаж бактериялар, ал ішінде – ауасыз бактериялар табылғанын анықтады. Олардың құрамындағы ұшпалы күкірт қосылыстары мен күкірт газдары бактериялық метаболизм кезінде түзілетін жағымсыз иіс шығаратын заттардың болуына байланысты ауызды нашар иістендіруі мүмкін. Тонзиллит, тұтқындалған қалдықтардың жиналуы және безден шығарылуы нәтижесінде пайда болады. Олар көбінесе жұмсақ, кейде резеңкедей болады. Бұл көбінесе бездердің созылмалы қабынуымен немесе тонзиллиттің қайталап пайда болуымен азаптанушы адамдарда кездеседі. Көбінесе тонзильдік тастар оң жақтағы суретте көрсетілгендей болуы керек, бірақ ерекше жағдайларда олардың көлемі үлкендеуі мүмкін. Мұндай жағдайларда лицензиясы бар медициналық қызметкердің араласуымен күтіну қажет болуы мүмкін.

Дифференциалдық диагностика

Суреттеу диагностикалық әдістері радиокөрінетін массаны анықтауға мүмкіндік береді, оны шетелдік денелер, орын ауысқан тістер немесе кальцийленген қан тамырлары деп жаңылыстыруға болады. КТ сканилеуде тонзилла аймағында нақты емес кальцийленген бейнелер көрінуі мүмкін. Жедел және созылмалы тонзиллит, тонзилла гипертрофиясы, перитонзиллалық абсцестер, шетелдік денелер, флеболиттер, эктопиялық сүйек немесе шеміршек, лимфа түйіндері, грануломатозды зақымданулар немесе Eagle синдромы (ұзартылған стилоидты процесс) кезінде стилоидты лигаменттің кальцификациясымен дифференциалдық диагноз қойылуы керек. Тонзиллиттердің дифференциалдық диагнозына шетелдік дене, кальцийленген гранулома, қатерлі ісік, кеңейген уақытша стилоидты процесс немесе сирек жағдайларда, көбінесе, тармақтық доғалардан пайда болатын эмбриональды қалдықтардан туындаған оқшауланған сүйек кіруі мүмкін.

Емдеу

Егер тонзиллит тастары адамды мазаламаса, емдеу қажет емес.

Эпидемиология

Тонзиллиттер немесе тонзилликалық конкрэциялар халықтың 10%-на дейін кездеседі, көбінесе тонзиллит шабуылынан кейін пайда болады. Миндальда кішкентай түйіндіктер жиі кездеседі, бірақ нағыз тастар сирек. Олар көбінесе жас ересектерде кездеседі және балаларда сирек болады.