Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс композиторы Мелхиор Франк (шамамен 1579 – 1 маусым 1639) – Кеш Ренессанс және ерте Барокко дәуірлерінің неміс композиторы. Ол протестанттық шіркеу музыкасын, әсіресе мотеттерді көптеп жазған өнімді композитор болды және Альп тауларынан Германияға Венеция мектебінің стильдік жаңалықтарын енгізуге атсалысты.
German composer
Melchior Franck (c. 1579 – 1 June 1639) was a German composer of the late Renaissance and early Baroque eras. He was a hugely prolific composer of Protestant church music, especially motets, and assisted in bringing the stylistic innovations of the Venetian School north across the Alps into Germany.
Өмір
Ол кездегі композиторлар сияқты оның ерте өмірі туралы мәліметтер де аз. Ол Зиттауда дүниеге келген, мүмкін сол жерде Кристоф Демантиуспен оқыған, ал кейін Аугсбургте Адам Гумпельхаймерден сабақ алған. 1601 жылы Франк Нюрнбергке музыка мұғалімі болып келді; ол Ханс Лео Хаслермен танысып, одан венециялық полихоралды стильді де, жоғары Ренессанстың полифониялық стилін де үйренді, және екеуін де өз шығармаларына енгізді. 1602 жылы Кобургте ханзада Иоганн Казимирдің капельмейстері болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін Кобургте тұрды. Осы уақыттың басындағы жағдай оған өте қолайлы болды; оны меценаты қолдады және шығармашылықпен айналысуға қажетті барлық мүмкіндіктер болды. Отыз жылдық соғыс Кобург аймағын қиратты; әскери шабуылдармен қатар, әскерлермен келген тиф бүкіл аймақты халықтан айырды және экономиканы тоқыратып жіберді. Франк осы кезеңде музыкант ретінде көңіл көтеріп, өмір сүре алды, ал Галледегі замандасы Самуэль Шейдт капельмейстер лауазымын жоғалтты. Франктің әйелі мен екі баласы қайтыс болды.
Details of his early life are sparse, as is common for composers of the time. He was born in Zittau, and possibly studied with Christoph Demantius there, and also later with Adam Gumpelzhaimer in Augsburg. By 1601 Franck was in Nuremberg, as a music teacher; there he met Hans Leo Hassler, and learned from him both the Venetian polychoral style and the polyphonic style of the high Renaissance, both of which he incorporated into his own composition. In 1602 he took a position as Kapellmeister in Coburg to Prince Johann Casimir, and he remained in Coburg for the rest of his life. For the earlier portion of this time, the situation was ideal for him; he was supported by his patron, and had the resources necessary to carry on his composing. The Thirty Years' War devastated the region around Coburg; in addition to the military depredations, typhus brought by the armies depopulated the entire region and ruined the economy. Franck able to make a living throughout this period as a musician, unlike his contemporary at Halle, Samuel Scheidt, who lost his Kapellmeister post. Franck's wife and two of his children died.
Шығармалары
Франк танымал композитор болды және өте көп музыка жазды, соның ішінде 40-тан астам мотеттер жинағы бар, жалпы 600-дан астам мотет; сонымен қатар ол құдлибеттер, псалмдық әндер, бициния, трициния, аспаптық билер және көптеген түрлі туындылар жазды. Оның мотеттері стилі жағынан алуан түрлі. Көптегені хор мотеттері, мотеттің эксклюзивті протестанттық түрі, және олар неміс тілінде жазылған. Олардың барлығы дерлік Лассустың кеш Ренессанс дәуіріндегі мәнерін, мұқият бақыланатын диссонанс пен тегіс ағып жатқан полифонияны қолданады. Кейбіреулері қарапайым және гомофониялық, мәтіндік безендіруге ерекше назар аударады (бұл сонымен қатар Католиктік Контрреформация музыкасының да тренді болды және бұрынғы буын композиторларының музыкасына қарсы реакцияны білдірді). Басқалары венециандық практикамен байланысты полихоральды стильде жазылған, бірақ маңызды айырмашылығы – хорлардың кеңістікте бөлінуі жоқ: антифондық бөліктердің барлығы бір топтың ішінде. Дегенмен, ең ерекшесі – 1602 жылы жарық көрген Contrapuncti жинағы, ол фуганың ерте мысалдары. Олар қатаң контрапункттік, нақты жауаптарды қамтиды; кейде имитация нүктелері стретто қолданады. Әрбір кезекті имитация нүктесі хордың кезекті тармағын мәтін ретінде пайдаланады. Оның көптеген мотеттері Ренессанс дәуірінің контрапункттік мәнерін қолданғанымен, ол көбінесе барокконың салыстырмалы түрде жаңа өнертабысы – бассо континуоны қолданды, сондай-ақ вокалдық партиялардың аспаптық қайталауларын пайдаланды. Франк консервативті композитор болды және оның замандасы, әлдеқайда белгілі және прогрессивті Генрих Шюц болды; алайда оның туындылары өмірінде танымал болды және жиі қайта басылды.
Franck was a popular composer, and wrote an enormous amount of music, including more than 40 books of motets for a total of over 600 motets alone; in addition he wrote secular songs, including quodlibets, psalm settings, bicinia, tricinia, instrumental dances and numerous miscellaneous pieces. His motets are varied in style. Many are chorale motets, an exclusively Protestant variation of the motet, and these are written in German. Almost all use the late Renaissance idiom of Lassus, with carefully controlled dissonance and smoothly flowing polyphony. Some are simple and homophonic, and pay unusually close attention to text setting (this was also a trend in the music of the concurrent Catholic Counter Reformation, and represented a reaction against the music of the previous generations). Others are written in the polychoral style related to the Venetian practice, with the important difference that there is no spatial separation of the choirs: the antiphonal parts are all within the group. However the most unusual is a collection from 1602 called Contrapuncti, which are early examples of fugues. They are strictly contrapuntal, and include real answers; occasionally the points of imitation use stretto. Each successive point of imitation uses as its text the successive verse of the chorale being set. Even though most of his motets use frankly Renaissance contrapuntal idiom, he often used the basso continuo, a relatively recent innovation of the early Baroque, and also used instrumental doublings of the vocal parts. Franck was a conservative composer who was contemporary with the more famous, and much more progressive, Heinrich Schütz; however his works were popular and often reprinted during his lifetime.