Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс композиторы, органшы, әнші, педагог және музыка жайында жазушы Иоганн Фридрих Агрикола (4 қаңтар 1720 – 2 желтоқсан 1774) – неміс композиторы, органшы, әнші, педагог және музыка туралы жазушы. Ол кейде Флавио Анисио Олибрио деген псевдониммен жазған.
German composer, organist, singer, pedagogue, and writer
Johann Friedrich Agricola (4 January 1720 – 2 December 1774) was a German composer, organist, singer, pedagogue, and writer on music. He sometimes wrote under the pseudonym Flavio Anicio Olibrio.
Өмірбаян
Агрикола Тюрингиядағы Добищен қаласында туған.
Agricola was born in Dobitschen, Thuringia.
Лейпциг
Лейпцигте заң факультетінде оқып жүргенде (1738–41) Иоганн Себастьян Бахтан музыка сабақтарын алды.
While a student of law at Leipzig (1738–41) he studied music under Johann Sebastian Bach.
Берлин
1741 жылы Агрикола Берлинге сапар шекті, онда Иоганн Йоахим Кванцтан музыкалық композицияны оқыды. Көп ұзамай ол замандастары арасында ең шебер органшылардың бірі ретінде танылды. 1750 жылы Потсдамда қойылған "Il filosofo convinto in amore" комедиялық операсының сәтті өтуі Ұлы Фридрихтің сарай композиторы лауазымына жол ашты. 1759 жылы Карл Генрих Граун қайтыс болған соң, ол патшалық оркестрдің дирижері болып тағайындалды. Патшаның қызметкерлерінің арасында некеге тұруға тыйым салынған болатын, бірақ Агрикола белгілі сарай операсының сопраносы Бенедетта Эмилия Мольтениге үйленді. Осы бұзушылықтың құны ретінде патша Мольтени мен Агриколаның бірлескен жалақысын 1000 талерге дейін төмендетті (Агриколаның бұрынғы жылдық жалақысы 1500 талер болатын). Агрикола 54 жасында Берлинде дүние салды.
In 1741 Agricola went to Berlin, where he studied musical composition under Johann Joachim Quantz. He was soon generally recognized as one of the most skillful organists of his time. The success of his comic opera, Il filosofo convinto in amore, performed at Potsdam in 1750, led to an appointment as court composer to Frederick the Great. In 1759, on the death of Carl Heinrich Graun, he was appointed conductor of the royal orchestra. He married the noted court operatic soprano Benedetta Emilia Molteni, despite the king's prohibition of court employees marrying each other. Because of this trespass, the king reduced Molteni's and Agricola's combined salaries to a single annual salary of 1,000 Thalers (Agricola's annual salary alone had been 1,500 Thalers). Agricola died in Berlin at age 54.
Мұра
Агрикола итальян операларының бірнешесін, сондай-ақ Lied-тер, хор прелюдияларын, әртүрлі клавиатуралық шығармалар мен шіркеу музыкасын, әсіресе ораториялар мен кантаталарды жазды. Дегенмен, оның ең басты беделі музыкалық тақырыптар бойынша теориялық және сындық жазбаларына негізделген.
Agricola wrote a number of Italian operas, as well as Lieder, chorale preludes, various other keyboard pieces and church music, especially oratorios and cantatas. His reputation chiefly rests, however, on his theoretical and critical writings on musical subjects.
Автор
1754 жылы Карл Филипп Эммануэль Бахпен бірлесіп Дж. С. Бахтың некрологын жазды. 1757 жылғы "Anleitung zur Singekunst" (Ән өнеріне кіріспе) еңбегі – Пиер Франческо Тосидің 1723 жылы жазған "Opinioni de' cantori antichi e moderni" трактатының аудармасы, онда Агриколаның кеңейтілген түсіндірмелері де бар. Ол 1768 жылы (авторы қайтыс болғаннан кейін) жарық көрген Якоб Адлунгтың "Musica mechanica organoedi" (ағылшын тіліне аударма) жинағын өңдеп, оған кеңейтілген түсініктемелер қосты. Оның жазбалары Готфрид Сильберманның фортепиано конструкциялары, лютня клавесині және орган жасау туралы Дж. С. Бахтың пікірлері туралы маңызды мәліметтер көзі саналады.
In 1754 he co authored, with Carl Philipp Emanuel Bach, J. S. Bach's obituary. His 1757 Anleitung zur Singekunst (Introduction to the Art of Singing) is a translation of Pier Francesco Tosi's 1723 treatise Opinioni de' cantori antichi e moderni with Agricola's own extensive comments. He edited and added extensive commentary to the 1768 (posthumous) edition of Jakob Adlung's Musica mechanica organoedi (English translation). His annotations are considered an important source of information on J. S. Bach's views on the fortepiano designs of Gottfried Silbermann, on the lute harpsichord, and on organ building.
Көшіруші
Агрикола Бах туралы зерттеулерде «Жақсы темперленген клавир» екі кітабының және «Матай құмарлығы» ноталарын көшірушілердің бірі ретінде белгілі.
Agricola is also noted in Bach studies as one of the copyists for both books of the Well Tempered Clavier and the St. Matthew Passion.