Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стандартты кеңдіктегі темір жол
Standard gauge railway
Орта Суффолк жеңіл темір жолы (MSLR) – Суффолк өңірінің орталық бөлігіндегі ауыл шаруашылығы аймағын дамытуға арналған стандартты кеңдіктегі темір жол еді; ол 1896 жылғы Жеңіл темір жол туралы заңның арқасында құрылыс шығындарының төмендеуіне қол жеткізді. Жоба жергілікті мүдделер тарапынан зор құлшыныспен қолға алынды, 50 миль (80 км) желі құру жоспарланған, бірақ акцияларға жазылу нашар болды және компания қолда бар қаржылық ресурстарын арттырып жіберді. 1904 жылы Хауглиден Лаксфилдке дейінгі 19 миль (31 км) қашықтықтағы жол тек жүк тасымалы үшін ашылды, бірақ табыс аз болды, бұл компанияның қаржылық жағдайын одан бетер нашарлатты. Басқарушылар жоспарланған желіні аяқтау ниетін сақтады, бірақ несиелер мен капиталды қайтару бойынша үлкен пайыздық төлемдер компанияны 1906 жылы банкротқа итерді. 1908 жылы жолаушылар тасымалы басталды, бірақ ол да көңіл көншітпеді. 1923 жылы темір жолдарды біріктіру кезінде MSLR әлі де банкрот күйінде болды, қарызды өтеу туралы ұзақ дау болды, бірақ 1924 жылы компания Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолына қосылды. Жолдың аз пайдаланылуы 1952 жылы оның жабылуына әкеп соқты. Мұрагерлік тобы Брокфордта темір жол мұражайын құрды, және ол қайырымдылық ұйымы ретінде Mid Suffolk Light Railway деген атпен сауда жасайды. Бастапқы және мұрагерлік желілер бейресми түрде «Мидди желісі» деп аталады.
The Mid Suffolk Light Railway (MSLR) was a standard gauge railway intended to open up an agricultural area of central Suffolk; it took advantage of the reduced construction cost enabled by the Light Railways Act 1896. It was launched with considerable enthusiasm by local interests, and was to build a 50 mile (80 km) network, but actual share subscription was weak, and the company over reached its available financial resources. It opened 19 mile (31 km) of route from Haughley to Laxfield in 1904 to goods traffic only, and income was poor, further worsening the company's financial situation. The Board continued to harbour ambitions to complete the planned network, but crippling interest on loans and capital repayments falling due forced the company into receivership in 1906. Passenger operation was started in 1908, but this too was disappointing. At the grouping of the railways in 1923, the MSLR was still in receivership, and there was a protracted dispute over the liquidation of the debt, but in 1924 the Company was absorbed into the London and North Eastern Railway. The poor usage of the line led to its closure in 1952. A heritage group started a railway museum site at Brockford, and as a charity it trades as the Mid Suffolk Light Railway. The original line and the heritage line are informally referred to as the Middy Line.
Бірінші темір жолдар
Орталық Саффолк арқылы өтетін алғашқы темір жол – Ипсвич және Бери темір жолы болды: ол 1846 жылы Ипсвичтен Хогли және Бери Сент-Эдмундсқа дейін ашылды. Компания 1847 жылы Шығыс Одақ темір жолына қосылды, ал 1848 және 1849 жылдары желі Хоглиден Норвичке дейін ұзартылды. Шығыс Саффолк темір жолы 1859 жылы ашылып, Ипсвичтен Ярмут пен Лоустофтқа дейін жалғасты. Бұл жолдар үстем Шығыс округтері темір жолына сіңірілді, ал 1862 жылы ECR және Шығыс Англиядағы басқа да жолдар біріктіріліп, Ұлы Шығыс темір жолы құрылды. Бұл жолдардың арасындағы орталық аймақ көбінесе ауыл шаруашылығымен айналысты, ал өнеркәсіптік даму мардымсыз болды.
The first railway through central Suffolk was the Ipswich and Bury Railway: it opened from Ipswich to Haughley and Bury St Edmunds in 1846. The company was absorbed by the Eastern Union Railway in 1847, and in 1848 and 1849 the line was extended to Norwich from Haughley. Further east the East Suffolk Railway was opened in 1859, joining Ipswich to Yarmouth and Lowestoft. The lines were absorbed by the dominant Eastern Counties Railway, and in 1862 the ECR and other lines in East Anglia were amalgamated to form the Great Eastern Railway. The central area between these lines was chiefly agricultural in nature, and industrial development was insignificant.
Сүйіспеншілік тармақ желісінде
Бұл теміржол сызығы Джон Хэдфилдтің "Тараудағы махаббат" романына шабыт берді. Кітап алғаш рет 1959 жылы жарық көрді, және 1994 жылы телесериал болып түсірілді.
The line was used as inspiration for the John Hadfield novel, Love on a Branch Line. The book was first published in 1959, and was turned into a television series in 1994.