Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын комедияшысы және тележүргізушісі (1923–1995)
English comedian & television presenter (1923–1995)
Ларри Грейсон (31 тамыз 1923 – 7 қаңтар 1995), туған Уильям Салли Уайт, – ағылшын комедияшысы және тележүргізушісі. Ол 1970-ші жылдардың және 1980-ші жылдардың басында BBC телеарнасының сенбілік кешкі, ең қызығушылық тудыратын уақытында "The Generation Game" ойын-шоуын жүргізді, осы арқылы өзінің ерекше әзіл-қалжыңын және ағылшын музыкалық театрының салт-дәстүрін пайдаланды. Оның сахналық өнері көбінесе ойдан шығарылған достары туралы әңгімелерден құралды, олардың ішінде Эверард, Aprikot Lil және Slack Alice есімділер бар. Оның туған қаласы Нюнетон қаласында оның өмірі мен еңбектеріне арналған мұражай ашылған, сондай-ақ естелік ескерткіш орнатылған.
Larry Grayson (31 August 1923 – 7 January 1995), born William Sulley White, was an English comedian and television presenter. He hosted the BBC's Saturday night, peak time, game show The Generation Game in the 1970s and early 1980s, employing his high camp and English music hall humour. His camp stand up act consisted mainly of anecdotes about a cast of imaginary friends; including Everard, Apricot Lil and Slack Alice. A museum in his home town of Nuneaton displays his life and work and a memorial has been established.
Өмірбаян
Грейсон 1923 жылы Оксфордширдің Банбери қаласында Уильям Салли Уайт болып дүниеге келген. Оның ата-анасы үйленбеген, ол әкесін ешқашан көрмеген. Ол өзінің "бірден-бір шынайы сүйіктісінің" мектеп кезіндегі ең жақсы досы Том Проктор екенін айтып берді, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Монте-Кассино шайқасында 21 жасында қаза тапты. Грейсон осы жоғалтуды ешқашан жеңе алмағанын және басқа маңызды қарым-қатынастары болғаны туралы мәлімет жоқ екенін айтады (бірақ бір өмірбаяншы Crossroads актрисасы Ноэль Гордонға құда болғаны туралы әңгімелер болғандығын, оны "қысқаша жасырындық" деп сипаттаған). Англия мен Уэльсте ерлер арасындағы гомосексуалистік қатынастар 1967 жылғы Жыныстық қылмыстар туралы заңға дейін заңсыз болды (Грейсон 44 жаста болған кезде), тіпті одан кейін де өзін гомосексуал ретінде тану оның телекарьерасына нұқсан келтіруі мүмкін еді. Өмір бойы Грейсон гей құқықтарын қолдаушылардың назарында болды – олар оның қойылымдарына пикет ұйымдастырып, жыныстық бағдары туралы ашық әңгімелеуге шақырды, ал Гей-бостандық фронты оның комедиялық мақсаттар үшін гей-еркектерді стереотиптік бейнелеуіне қарсылық білдірді. Грейсонның өмірбаян авторы Тони Николсон "көптеген гейлер оның лагерь мәдениетіне қосқан үлесін мойындайды және оның үлкен танымалдылығы ЛГБТ қауымдастығының қабылдануын арттыруға көмектескенін қабылдайды" деп атап өтті.
Grayson was born William Sulley White in Banbury, Oxfordshire, in 1923. His parents were unmarried and he never met his father. He recounted how his "one true love" had been his best friend from school days, Tom Proctor, who was killed at the age of 21 at the Battle of Monte Cassino during the Second World War. Grayson states that he never got over this loss, and he is not known to have had any other significant relationships (albeit one biographer recalls there was "a brief smokescreen" when he was said to be engaged to Crossroads actress Noele Gordon). Homosexual acts between men were illegal in England and Wales until the 1967 Sexual Offences Act (when Grayson was 44), and even after that coming out as gay would have damaged his television career. During his life Grayson was targeted by gay rights campaigners – who picketed his shows calling for him to be open about his sexuality, while the Gay Liberation Front also protested against his stereotypical camp portrayals of gay men for comedic purposes. Grayson's biographer, Tony Nicholson, observes that "many gay people acknowledge how important his contribution to camp culture was, and how his mass popularity did perhaps help spearhead greater acceptance of the LGBT community".
Ерте мансап
Грейсон 14 жасында мектепті тастап, комедиялық клубтарда әйел кейіпкерлерді сомдап жұмыс істей бастады. Ларри есімінің шығу тегі белгісіз болғанымен, оның сол кездегі басшылығы екі буынды есімнің есте қалуы оңай және Грейсон тегімен үйлесімді болатынын ойлады. Келесі 30 жыл бойы ол Ұлыбритания бойынша ерлерге арналған қойылымдар мен драг-шоуларда, сондай-ақ жұмысшылар клубтарында, облыстық театрларда және Лондонның «Метрополитен» театрында әртүрлі қойылымдарда өнер көрсетті. Ол «Жаңа павильон» театрында (қазір «Регент» кинотеатры), Билли Брин рөлінде ойнағанда, жақтағы есік ашық қалғанда, теңізден сахнаға суық жел соғып, «Есікті жап» деген сөз тіркесін қолдана бастады. Осы кезеңде Грейсонды Ев Тейлор қысқа мерзімге басқарды, оны Ларри Грейсон деп атады және осы сөз тіркесінің авторы осы Ев Тейлор екені айтылады, себебі оның бірнеше клиенттері оның клиенттерімен ақша немесе жеке мәселелерді талқылағанда, әрқашан «Есікті жап» деп айтатындығын мәлімдеді. Тейлор оған қолайлы мүмкіндіктер табуға тырысты, бірақ олар жолдары айырылысты, ал Грейсон Майкл Грейдтің клиентіне айналды.
Grayson left school at the age of 14 and began working professionally as a supporting drag act on the comedy club circuit. While the origin of the name Larry is unknown, his management at the time felt a two syllable first name would be more memorable and go better with the surname Grayson. Over the next 30 years he toured the UK in male revues and drag shows, as well as in variety shows at venues including working men's clubs, regional theatres and the Metropolitan in London. It was while he performed as Billy Breen at the New Pavilion Theatre Redcar (now the Regent Cinema) that he started using his familiar catchphrase "shut that door" when a side door had been left open causing a cold breeze to blow across the stage straight from the sea. During this period, Grayson was briefly managed by Eve Taylor, who renamed him Larry Grayson and is credited with being the source of the phrase, as several of her clients revealed that whenever she wanted to discuss money or personal issues with her clients she would always tell them to "shut that door". Taylor struggled to find him the right opportunities and they parted, with Grayson becoming a client of Michael Grade.
Теледидар мансабы
1950 жылдары теледидарда ерте пайда болғандығы оның өнері тым асыра күлкілі екендігі туралы наразылықтарға себеп болды, содан кейін Грейсон теледидардан тыс мансапқа бейімделді. 1970 жылдардың басында оның клубтық қойылымын сол кездегі агент Майкл Грейд көріп, оны өзімен келісімшартқа алды. ATV түрлі шоуларында бірнеше сәтті өнер көрсеткеннен кейін, Грейдтің ағасы, импресарио Лью Грейд, Грейсонға "Есікті жап!" (1972) шоуын жүргізуге келісімшарт берді, ал кейін "Ларри Грейсон Шоуы". 1974 жылы ол Pye Records лейблында "Мен жай ғана әдемі бетпін бе?" синглын шығарды. Грейсон Мидлендс аймағындағы "Кросроудс" телесериалында да екі рет камео рөлдерінде ойнады – Кросроудс мотеліндегі талапшыл клиент және жақын досы Ноэль Гордон сомдаған Мег Ричардсонның тойындағы шофер рөлінде. Шын мәнінде Грейсон көлік жүргізе алмаған.
An early TV appearance in the 1950s had led to complaints about his act being too outrageous, and Grayson had resigned himself to a career off television. Then in the early 1970s his club act was seen by Michael Grade, then an agent, who signed him. Following several successful appearances in ATV variety shows, Grade's uncle, impresario Lew Grade, gave Grayson a contract to front a show, Shut That Door! (1972), and slightly later, the Larry Grayson Show. In 1974 he released the single "Am I Just a Pretty Face" on Pye Records. Grayson also made two cameo appearances in the Midlands based soap opera Crossroads, as a flouncing, difficult customer at the Crossroads Motel and as the chauffeur at the wedding of Meg Richardson, played by his close friend Noele Gordon. In real life Grayson could not drive.
Ұрпақ ойыны
Грейсонның танымалдылығы 1978 жылы Брюс Форсайттың орнына, BBC-ге "The Generation Game" атты сенбі кешкі шоуын жүргізуге шақырылғанда ең жоғары деңгейге жетті. Шоу сәтті болды, бір кезде 25 миллион көрерменді қамтыды (ITV-дегі ереуілдің салдарынан). Грейсонға оның әріптесі Исла Сент-Клэр көмектесті, ол оны жиі "сүйкімді Ислам" деп атады. Көрермендердің көп болуына қарамастан, 1981 жылы "The Generation Game" рейтингтерде ITV-нің бәсекелес шоуы "Game for a Laugh" басып өтті. Грейсон 1982 жылы "The Generation Game" әлі де сәтті болғанда одан бас тартуға шешім қабылдады, себебі BBC оған тағы бір жоғары деңгейдегі сенбі кешкі шоу ұсынады деп күтті; алайда, бұл орындалмады.
Grayson's popularity peaked when he was hired by the BBC to present the Saturday night show The Generation Game in 1978, as the replacement for Bruce Forsyth. The show was successful, once attracting an audience of 25 million (due to a strike at ITV) at its peak. Grayson was assisted by his co star Isla St Clair, whom he frequently referred to as "my lovely Isla". Despite its popularity, by 1981 The Generation Game was being overtaken in the ratings by ITV's rival show Game for a Laugh. Grayson decided to leave The Generation Game in 1982 while it was still relatively successful, in the expectation that the BBC would offer him another high profile Saturday night show; this did not materialise.
Кейінгі өмірі
Грейсон кездейсоқ жартылай зейнеткерлікке шықты, үй жануарлары – иттерімен бірге Нунэтондағы үйінде жеке уақытын өткізді, алайда 1987 жылы ITV арнасы үшін «Sweethearts» ойын шоуын жүргізу үшін теледидарға қайта оралды. Грейсон Фломен (оны бауырлаған үлкен әпкесі) бірге жартылай зейнеткерлікке шығып Торкей, Девон қаласына көшті, бірақ бірнеше жылдан кейін көңілі толмағандықтан, жақын туыстары мен достарын сағынып Нунэтонга қайта оралды.
Grayson went into unintentional semi retirement, enjoying time on his own at his house in Nuneaton with his pet dogs, although he did return to television to present the game show Sweethearts for ITV in 1987. Grayson moved with Flo (his adoptive older sister) to Torquay, Devon, as part of his semi retirement, but moved back to Nuneaton after just a couple of years when he became bored and missed his close family and friends.
Өлім
Грейсонның соңғы қоғамдық өнері 1994 жылдың 3 желтоқсанында Корольдік әртүрлілік кешінде болды.
Grayson's final public appearance was on 3 December 1994 at the Royal Variety Performance.