Кіріспе
Германиядағы ұлтшыл саяси партия.
Неміс халық одағы (Deutsche Volksunion, DVU, сондай-ақ Liste D) – Германиядағы оңшыл ұлтшыл саяси партия. Ол 1971 жылы баспагер Герхард Фрейдің бейресми ұйымы ретінде құрылған, ал 1987 жылы партия ретінде тіркелген. 2011 жылы Германияның Ұлттық демократиялық партиясымен (НДП) бірікті. Партия Бундестагқа өту үшін қажетті бес пайыздық шекті федералды сайлауда ешқашан жеңіп көрген жоқ. ДВУ бірнеше штаттық парламентке өкілдер сайлап алды. Партия тарихы бойы қаржылық жағынан Фрейге толық тәуелді болды, осы себепті оны "Фрейдің партиясы" деп атады.
Тарих
DVU Герхард Фрей мен басқа он екі адам тарапынан, бұрынғы оңшыл ұйымдардың немесе консервативті партиялардың мүшелерінен, сондай-ақ қуғын-сүргінмен айналысқандар федерациясының әртүрлі топтарынан қауымдастық ретінде құрылды. 1987 жылы партия болып тіркелгенге дейін, алғашқы жылдары Холокост және Германияның Екінші дүниежүзілік соғыстағы рөлі туралы ревизионистік көзқарастарды, негізінен Фрейдің медиа империясы мен «National Zeitung» газеті арқылы насихаттады. 1969 жылдан бастап Германияның оңшыл «Ұлттық Демократиялық партиясы» (NPD) әлсіреген кезде, «Неміс Халықтық Одағы» (DVU) осы партияның көптеген бұрынғы жақтастары үшін жаңа баспанаға айналды. Алайда, DVU партиялық саясаттан қалысқалып, Германия үкіметінің «Ostpolitik» саясатына, Польша және Шығыс Еуропамен жақындасуына қарсы наразылық акцияларын ұйымдастырды. 1987 жылдың 5 наурызында, қауымдастық көптеген бұрынғы NPD шенеуліктерінің көмегімен партияға айналды, бұл Фрей бір жыл бұрын жоспарлай бастаған болатын. Бастапқыда партия «Deutsche Volksliste» деп аталды, бірақ көп ұзамай «Deutsche Volksunion Liste D» деп өзгертілді, ал 1991 жылы жай ғана «Deutsche Volksunion» болып қалды. Фрей сайлауға көп қаржы жұмсады, 1989 жылғы Еуропалық парламент сайлауына 17 миллион герман маркасы инвестициялады, бірақ Германияда дауыстардың 1,6 пайызын ғана алды, бұл оңшыл бәсекелестері «Республикашылар» (REP) үшін 7,1 пайызға қарағанда аз болды. Осы қаржылық және саяси жеңіліске қарамастан, 1989 жылға қарай DVU мүшелерінің саны 25 000-ға жетті, бұл оны сол кездегі Германиядағы ең ірі тіркелген оңшыл ұйымға айналдырды. 1991 жылы DVU Бремен парламентіне алты орын алып, үшінші ірі партия болды. Келесі жылы Шлезвиг-Гольштейн штатындағы сайлауда 6,3 пайыз дауыс жинады, бірақ 1993 жылдың қыркүйегінде Гамбург штатындағы сайлауда орын ала алмады, себебі DVU мен REP арасындағы бәсекелестік екеуін де парламентке өткізбеді. 1994 жылы DVU қаржылық қиындыққа тап болды және NPD-мен қарым-қатынасы нашарлады. REP-пен жасалған қысқа мерзімді одақ ұзаққа соқпады, ал DVU бір кезде сайлауға қатыса алмады. DVU мүшелерінің саны азайды және 1995 жылғы Бремен сайлауында өкілдігінен айырылды, сайлау науқанына 2 миллион герман маркасы жұмсағанына қарамастан. Келесі жылы Шлезвиг-Гольштейндегі орындарынан айырылғаннан кейін, 1997 жылы Гамбургте жақсы нәтиже көрсетіп, 4,97 пайыз дауыс жинады, бұл штаттық парламентке өту үшін 190 дауыс жетпей қалды. Фрей Германиядағы басқа екі ірі оңшыл және оңшыл партиямен одақ құруға тырысты, бірақ REP оны тым экстремистік деп, ал NPD оны тым орташа және бизнеске бағытталған деп қабылдамады. 1998 жылы DVU сайлаудағы ең үлкен жетістігіне қол жеткізді, Саксония-Анхальтта 12,8 пайыз, 16 орын жеңіп алды, сондай-ақ 18 мен 25 жас аралығындағы жас сайлаушылардың дауысының төрттен бірін алды. Алайда, келесі жылы DVU фракциясы ішкі жанжалдарға байланысты бөлінді және партияның бірнеше парламент мүшесі DVU-дан кетіп қалды. DVU-ның бірнеше штаттық бөлімдері бірігуге қарсылық білдірді және референдум кезіндегі бұзушылықтарға байланысты Мюнхеннің аймақтық сотынан (Landgericht) алдын ала тыйым салу туралы шешім шығарды. 2012 жылдың 26 мамырында бұл қарсылықтар кері қайтарылды және DVU таратылған деп жарияланды. Бірнеше филиалдар мен жеке тұлғалар NPD мен нацизм арасындағы байланысты қабылдауға наразылық білдірді және оның орнына «Республикашылар» партиясына қосылды, олар орташа саясатты ұстанатын. Бұл әсіресе Солтүстік Рейн-Вестфалия және Бавария штаттарында орын алды, онда «Республикашылар» дәстүрлі түрде күшті болған. Кейбір адамдар «Die Rechte» («Оңшылдар») деп аталатын жаңа партия құрды.
Membership in the DVU fluctuated in the following years but stood at 12,000 by 1986, making it the largest registered far right organisation in Germany at the time. On 5 March 1987, the association became a party with the help of a large number of former NPD officials, something Frey had started planning the year before. Initially the party was called Deutsche Volksliste, which soon changed to Deutsche Volksunion Liste D and, in 1991, just Deutsche Volksunion''. Frey continued to spend heavily on elections, investing DM 17 million on the 1989 European Parliament election, but winning only 1.6 percent of the votes in Germany, compared to 7.1 percent for their right wing competitors, The Republicans (REP). Despite this financial and political defeat, the DVU expanded its membership to 25,000 by 1989, and won six seats in the Parliament of Bremen in 1991, becoming the third largest party there. In the following year it won 6.3 percent in the state elections in Schleswig Holstein but failed to win seats in the Hamburg state election in September 1993, where competition between the DVU and REP kept both out of parliament. By 1994, the DVU was in a financially difficult situation while also experiencing a breakdown of relations with the NPD. A short term alliance with the REP did not last and it was unable to compete in elections for a time. The DVU membership declined and it lost its seats in the Bremen election of 1995, despite spending DM 2 million on the campaign. After losing its seats in Schleswig Holstein the following year it achieved a better result in Hamburg in 1997, gaining 4,97 percent of the votes, just 190 votes short of earning seats in the state parliament. Frey attempted to form alliances with the other two major far right and right wing parties in Germany but was rebuffed by the REP as being to extremist and by the NPD as being too moderate and business orientated. In 1998 the DVU achieved its greatest election success, winning 12.8 percent, 16 seats, in Saxony Anhalt, and a quarter of all votes of the young voters aged 18 to 25. However, by the following year, the DVU fraction was split by infighting and a number of the party's members of parliament left the DVU. Several state sections of the DVU objected to the merger and achieved a preliminary injunction from the Landgericht Munich based on irregularities during the referendum. On May 26, 2012, these objections were withdrawn and the DVU was declared defunct. Several branches and individuals objected to the perceived links between the NPD and Nazism and instead joined with the smaller party the Republicans, who were considered more moderate. This was especially true in North Rhine Westphalia and Bavaria, where the Republicans were traditionally strongest. Some other individuals formed a new party called Die Rechte (meaning "the Right").
Бағалау
Партия басынан-ақ Германияның Конституцияны қорғау федералды кеңсесінің бақылауында болды, ол партияның саясаты Германия Конституциясын бұзады деп мәлімдеді. DVU ксенофобиялық, ұлтшылдық, тарихи ревизионистік және басты саяси партиялардың күдікті сәтсіздіктеріне қарсы наразылық білдіретін партия ретінде саналды. DVU кандидаттары штаттық сайлауларда көрінуге тырыспады, көбінесе жалтақтап қалып отырды. Фрей штаттық сайлауға үміткерлерді жеке сұхбаттардан кейін таңдап алып, партия сайлаған жоқ. Фрейдің авторитарлық басшылығы салдарынан DVU көбінесе "Фрей партиясы" деп аталды, ал Фрейге қаржылық тәуелділігі партияның тәуелсіз қызметін жүзеге асыруға мүмкіндік бермеді. Фрейдің жоғары билігінен туындаған мәселелерге байланысты штаттық парламенттердегі DVU фракциялары көп ұзамай тарап кетті, ал партия Фрей 2009 жылы қызметтен кеткеннен кейін жабылды.