Кіріспе
Каноэде кемпинг, сонымен қатар туризм, триппинг немесе экспедициялық каноэ деп те аталады, ол каноэ және кемпингтің біріктірілген түрі. Каноэмен кемпинг жасаушылар әдетте бірнеше күнге каноэмен саяхаттауға және кемпингте болуға қажетті жабдықтарды алып жүреді.
Сипаттама
Каноэмен жүрушілер рюкзакпен немесе тіпті каякпен жүрушілерге қарағанда әлдеқайда ауыр және көлемді жүктерді тасымалдай алады. Су көлемі арасында немесе жартастар мен сарқырама сияқты қауіпті кедергілерді айналып өту үшін кейде жаяу жүру қажет болуы мүмкін, бірақ көбінесе каноэмен кемпинг жасаушылар суда жүреді. Олар әдетте жабдықтарын үнемі арқаларында алып жүрмейтіндіктен, каноэмен кемпинг жасаушылар көбірек азық-түлік пен жабдық алып, ұзақ сапарларға шыға алады. Бұл әсіресе азық-түлікке қатысты, себебі жабдықтардың салмағы саяхат ұзақтығына қарамастан тұрақты болып табылады, ал азық-түлікпен қамтамасыз етудің әрбір қосымша күні салмағы артады. Өзендерде, дауылдан кейін су деңгейінің көтерілуі өзенде саяхаттауды қауіпті етеді, ал көлдерде жел мен найзағайлар күшті желдерді тудырады, бұл үлкен толқындар мен каноэді баяулататын қарсы желдерге әкеледі. Ауа райының нашарлауына байланысты саяхатқа қосымша күндерді қосу қажет болуы мүмкін. Кейбір тәжірибелі каноэшілер үлкен су көлемімен тікелей жүзуге дайын болса да, көпшілігі жағалауға бірнеше жүз метрдей жақын қалады. Толық жүктелген саяхаттық каноэ шамамен 14 см (алты дюйм) суға батып, жартасты жағалауға қол ұзындығындай жақындауы мүмкін. Бұл жақындық (және каноэдің табиғи тыныштығы) каноэшіге судағы және жағалаудағы өсімдіктер мен жануарларды, қатты жерде жүруге мүмкіндік бермейтін перспективадан байқауға мүмкіндік береді. Көптеген адамдар каноэмен кемпинг жасап жүргенде балық аулаумен айналысады. Каноэмен саяхаттаудың әмбебаптығы каноэшілерге басқаша көре алмайтын жерлерге барып, нәрселерді көруге мүмкіндік береді. Көптеген каноэшілер каноэге оңай тиеу және тасымалдау үшін арнайы жасалған каноэге арналған сөмкелерді пайдаланады. Ауа райының нашарлауы немесе каноэ айналып кеткен жағдайда маңызды заттарды құрғақ ұстау үшін су өткізбейтін құрғақ қаптар жиі қолданылады.
Тарих
Көлік құралы ретінде каноэді пайдаланған көптеген түрлі тайпалардың американдықтар үнемі "каноэ лагеріне" тоқтау қажет еді. Қазіргі заманғы көлік құралдары мен тас жолдар салынбас бұрын, солтүстік даланың кең аумақтарында саяхаттаудың ең тиімді жолы – сансыз шағын су жолдары арқылы каноэмен жүзу болатын. Олардың каноэсі осы мақсатқа өте ыңғайлы болды, себебі оны тасымалдау оңай, жылдам, түрлі су жолдарында (кішкентай өзендерден алып көлдерге дейін) жүзе алатын және үлкен жүктерді тасымалдауға қабілетті еді. Осы себептерге байланысты Луи Жолье сияқты Солтүстік Американы зерттеген алғашқы француз саяхатшылары американдықтардың каноэін тез қабылдады. Олармен бірге иезуит миссионерлері, «coureurs des bois» және «voyageurs» келді. Ішкі аймақтарда сауда бекеттері құрылғаннан кейін, каноэ басты көлік құралы болып қала берді, осы бекеттерді үнемі каноэ бригадаларымен жабдықтады. Бұл практика Солтүстік Квебек аймағында 20 ғасырдың ортасына дейін сақталды. Американың «жабайы» табиғаты теміржолдар мен кейіннен тас жолдардың салынуымен өзгергенде, каноэ негізгі көлік құралы ретінде маңызын жоғалтты. Ол демалыс спортына айналды, американдықтар мен басқалар үшін Еуропалықтар келмес бұрынғы Американы сезінуге және бұрынғы шексіз даланың бір көрінісін көруге мүмкіндік берді. Каноэде демалыс жасауды спорт пен қайықпен жүзуді ұнататындар 19 ғасырдың соңынан бері танысты, бірақ 20 ғасырдың соңында кемпингке арналған тауарлардың пайда болуымен ғана ол кең танылды.
Белгілі қолдаушылар мен экспедициялар
Каноэ лагерілеудің алғашқы жақтаушысы және танымал етушісі Джордж У. Сирс болды. 1880 жылдары «Forest and Stream» журналының спорт жазушысы, оның «Woodcraft» (1884) кітабында 1883 жылы өзінің орталық Адирондакс арқылы 428 км қашықтықтағы саяхаты туралы айтқан. Ол 64 жаста еді және денсаулығы нашар еді. Сондай-ақ 1883 жылы Америка каноэ қауымдастығының хатшысы Чарльз Нейд пен зейнеткер теңіз капитаны «Барнакл» Кендалл Нью-Йорк штатындағы Джордж көлінен Флорида штатындағы Пенсаколаға дейін 3000 миль (4828 км) желкенді каноэде жүзіп, саяхаттады. «Кримен каноэде» атты оқиғалық естелік Эрик Севарейдтің 1930 жылы Миннесотадан Хадсон шығанағына жолдасымен бірге жасаған жас кезіндегі саяхаты туралы баяндайды. Канадада жазушы, суретші, кинорежиссер және экологиялық белсенді Билл Мейсон 1970 жылдары бірнеше кітап жариялап, көптеген фильмдер түсірді, бұл каноэ лагерінің танымалдығын арттырды. Кальвин Рутструм – далалық каноэші және жазушы, Билл Мейсонның айтуынша, ол «маған қатты әсер етті» және «ол менің батырым болды». Мейсон мен Севарейд сияқты, қазіргі заманғы көптеген каноэшілер тері саудагерлері мен саяхатшылардың тарихи жолдарын қайтадан іздестіріп, өздерінің тәжірибелері туралы кітаптар шығарды. Канададан алынған маңызды мысалдарға Эмодағы Кока-Кола тоқтауы: Алек Росстің «Ұзақ қашықтыққа жүзуші жауынгердің оқиғалары», Макс Финкельштейннің «Канумен құрлықта: Александр Маккензидің ізінде» және Джоани мен Гэри МакГаффиннің «Өзендер қайда жүреді» кіреді. Табиғатты қорғаушы және солтүстік ормандар туралы жазушы Сигурд Олсон көп саяхаттап, каноэмен қоныстанды. Бұл оның «Жалғыздық елі» атты кітабында жазған ұзақ сапарлары мен көптеген кітаптарында қамтылған жиі қысқа сапарлары болды. Эрик В. Морс, автор, тарихшы және белгілі далалық каноэ саяхатшысы Сигурд Олсонмен бірге саяхаттады. Ол олардың далаға жасаған сапарлары және Канададағы тері саудасының тарихи каноэ жолдары туралы кітаптар жазды. 2005 жылы «Құлақтан теңізге экспедиция» кезінде Солтүстік Каролина мемлекеттік университетінің екі студенті Миссисипи мен Атчафалая өзендерінен 2150 миль (3460 км) төменге қарай, Audubon Society-дің Жоғарғы Миссисипи өзенінің кампаниясын қолдау үшін жүзіп өтті. Рик Стибердің «Нью-Йорк – Ном» кітабында Шелдон Тейлор мен Джеффри Поуптың оқиғасы баяндалады. Олар 1936 жылдың 25 сәуірінде Нью-Йорк қаласынан 1937 жылдың 11 тамызында Аляскадағы Номға дейін өздігінен жүзіп келді. Ал 1975 жылдың 10 қаңтарынан 1977 жылдың 12 қарашасына дейін Джерри Роберт Пушкар Нью-Орлеаннан (Луизиана штаты) Аляскадағы Номға дейін Миссисипи, Прескотт, Миннесота, Гранд-Портедж, Супериор көлі және Канада арқылы каноэмен және портта жүзіп жүрді. Бұл 1980 жылға дейін тарихтағы ең ұзақ каноэдегі саяхат болды. Бұл рекордты Дон Старкель және оның ұлдары Дана мен Джефф 1980 жылдың 1 маусымынан 1982 жылдың 1 мамырына дейін Канаданың орталық бөлігіндегі Виннипегтен Амазонка өзенінің сағасындағы Белемге дейін ашық каноэмен жүзіп, ұзақ қашықтықты басып өтті. Генри Дэвид Торо, американдық автор және экологиялық қорғау жақтаушысы, өзінің «The Maine Woods» кітабында ұзақ қашықтыққа каноэмен жасаған экспедициясы туралы жазба қалдырды. Тороның Мэндегі каноэ экспедициясы әлі күнге дейін Мэн штатының жүз мильдік шөлінде кездесетін шалғай аймақтарды қамтыды.
Henry David Thoreau, an American author and advocate of environmental conservation, provided a written account of a long distance canoeing expedition in his book The Maine Woods. Thoreau's canoeing expedition in Maine covered remote areas that can still be experienced in Maine's Hundred Mile Wilderness.