Кіріспе
15 ғасырда Мин әулеті тұсында салынған пагода – Нанкиннің Фарфор мұнарасы, бұрынғы Ұлы Баоэн ғибадатханасының бір бөлігі. Ол Қытайдың Нанкин қаласында, сыртқы Цинхуаи өзенінің оңтүстік жағалауында орналасқан тарихи орын. Бұл пагода 15 ғасырда Мин әулеті кезінде салынды, бірақ 19 ғасырда Тайпин көтерілісі барысында көбінесе қиратылды. Қазір Нанкинде оның толық көлемді көшірмесі бар. 2010 жылы қытай бизнесмені Ван Цзяньлин Нанкин қаласына оны қайта жаңарту үшін бір миллиард юань (156 миллион АҚШ доллары) сыйлады. Бұл Қытайдағы ең ірі жеке қайырымдылық деп хабарланды. 2015 жылдың желтоқсан айында заманауи көшірме және оны қоршаған саябақ жұртшылыққа ашылды.
The Porcelain Tower of Nanjing, part of the former Great Bao'en Temple, is a historical site located on the south bank of external Qinhuai River in Nanjing, China. It was a pagoda constructed in the 15th century during the Ming dynasty, but was mostly destroyed in the 19th century during the course of the Taiping Rebellion. A modern, full size replica of it now exists in Nanjing. In 2010, Wang Jianlin, a Chinese businessman donated a billion yuan (US$156 million) to the city of Nanjing for its reconstruction. This is reported to be the largest single personal donation ever made in China. In December 2015, the modern replica and surrounding park were opened to the public.
Тарих
Нанкиннің порцелан мұнарасы, бастапқыда Ұлы Баоэн ғибадатханасы деп аталған, Юнле императорының (1402–1424) тұсында жобаланған; құрылысы 15 ғасырдың басында басталды. 1428 жылдың 25 наурызында Сюанде императоры Чжэн Хэ мен басқаларды ғибадатхананы қайта салу және жөндеуді қадағалауға бұйырды. Ғибадатхананың құрылысы 1431 жылы аяқталды. Батыс әлемінде бұл мұнара алғаш рет еуропалық саяхатшылар, мысалы Жохан Ньёухоф оны аралаған кезде танылды, кейде оны әлемнің жеті кереметінің бірі деп есептеді. Сыртқы әлемге танылғаннан кейін, мұнара жергілікті халық пен әлемнің басқа да мәдениеттері үшін ұлттық қазына саналды. 1801 жылы мұнараға шартқы соғып, жоғарғы төрт қабаты құлап кетті, бірақ ол тез арада қалпына келтірілді. Гранвилл Говер Локтың 1843 жылғы «Қытайдағы науқанның соңғы оқиғалары» кітабында мұнараның 1840 жылдардың басындағы жай-күйі туралы толық сипаттама берілген. 1850 жылдары Тайпин көтерілісі Нанкинге жеткенде және көтерілісшілер қаланы басып алғанда, мұнара төңірегінде азаматтық соғыс басталды. Олар будда бейнелерін қиратты және Цин әскеріне бақылау үшін пайдалануға болмас үшін ішкі баспалдақты жойды. Америкалық теңізшілер 1854 жылдың мамыр айында қалаға жетіп, ішкі жағы бос мұнараны көрді. 1856 жылы тайпиндер мұнараны жаудың қаланы бақылау және оққа тұсу үшін пайдалануына жол бермеу немесе оның геомантиялық қасиеттеріне байланысты қорқыныштан толығымен қиратты. Осыдан кейін мұнараның қалдықтары басқа ғимараттарды салу үшін пайдаланылды, ал оның орны кейінірек қайта құруға дейін тоқтатылды.
Сипаттама
Мұнара сегізбұрышты, негізі шамамен диаметрі метр болатын. Салынған кезде мұнара Қытайдағы ең үлкен ғимараттардың бірі болды, биіктігі метрге жетеді, 9 қабаты бар және пагоданың ортасында 184 сатыдан жоғары қарай спираль тәрізді өрмелеген баспалдақ орналасқан. Шатырдың жоғарғы бөлігі алтын ананаспен белгіленген. 1852 жылы Нанкинге келген американдық миссионердің сөзіне сүйенсек, бастапқыда одан да көп қабат салу жоспарланған. Одан биік қытай пагодаларының саны аз, мысалы, Хэбэйдегі XI ғасырға жататын Ляоди пагодасы немесе бұрын болған, VII ғасырғы Чанъань ағаш пагодасы. Мұнара ақ фарфор кірпіштерден салынған, олар күндіз күн сәулесін шағылыстыратын, ал түнде мұнараны жарықтандыру үшін ғимаратқа 140 шам ілінетін. Фарфорға глазурь мен тас ыдыстар қосылып, мұнара қабырғаларында жасыл, сары, қоңыр және ақ түстерде жануарлар, гүлдер және ландшафттар бейнеленген әсем суреттер жасалған. Мұнара сонымен қатар көптеген будда бейнелерімен әшекейленген. Мұнараның түпнұсқа фрагменттері 1877 жылдың 7 тамызында Үндістан геологиялық зерттеу қызметі тапсырған Калькутта мұражайында сақталған болуы мүмкін. Кішкентай фрагменті Саванна қаласындағы (Джорджия штаты) Грузия тарихи қоғамына тиесілі.