Сэмюэл Батлер: Классик, педагог және епископ (1774–1839)

Кіріспе

Сэмюэл Батлер (30 қаңтар 1774 – 4 желтоқсан 1839) – ағылшын классикалық ғалымы, мектеп мұғалімі және Личфилд епископы. Ол 1774–1839 жылдары өмір сүрген. Оның немересі – «Эревон» романының авторы Сэмюэл Батлер.

Өмір

Батлер Уорвикширдегі Кенилворт қаласында дүниеге келген. Ол Рэгби мектебінде білім алып, 1791 жылы Кембридж университетінің Сент-Джон колледжіне қабылданды. Ол сэр Уильям Браунның үш медалін – латын (1792) және грек (1793, 1794) өлеңдері үшін алды. 1792 жылы грек өлеңі үшін алтын медальді Сэмюэл Тейлор Колридж жеңіп алды. 1793 жылы Батлер Крейвен стипендиясына ие болды, бұл стипендияға Джон Кит (кейіннен Итон мектебінің директоры) және Колридж де үміткер болған. 1796 жылы ол төртінші үлкен сыныптан үздік шығып, жоғары комиссиядан классикалық медаль алды. 1797 және 1798 жылдары латын эссесі үшін студенттер жүлдесін жеңіп алды. 1796 жылы бакалавр, 1799 жылы магистр, ал 1811 жылы докторлық диссертациясын қорғады. 1797 жылы Сент-Джон колледжінің мүшесі болып сайланды және Англия шіркеуінде диакен болып тағайындалды. 1798 жылы 24 жасында дін қызметкері болып тағайындалып, Шрусбери мектебінің директоры болды. Ол 37 жыл бойы екінші орынбасары Джон Жедвинмен «мүлдем қарым-қатынас орнатуға болмайтын жағдай» дамыды, мектеп тарихшысы Дж. Б. Олдхэмтің айтуынша, бұл «олардың екеуінің де өмірін қиындатып, мектепке зиян келтірді, қаланың абыройын түсірді және Батлердің әрбір әрекетіне ұят келтірді». Алайда оқушылардың әл-ауқатында кемшіліктер болды. Оқушылар арасындағы төбелес аптасына шамамен жетпіс рет болатын, ал доктор Батлер оған «көз жұмып» қараған. Жатақханадағы жағдай жақсы болмады, тамаққа шағымдар жиі түсіп, бірде наразылыққа ұласқан. Оның үйінің қақпасының үстіндегі «S. B.» әріптері «ешкінің сүті, қышқыл сыра, тұзды май және Самуэль Батлер сатқан саумал ет» дегенді білдіретін белгі екені айтылды. Ол Шрусберидегі ойындарды, әсіресе футболды (FA құрылғанға дейін) «тек қасапшы балаларына» және «жас мырзаларға қарағанда шаруалар мен жұмысшыларға» лайықты деп есептеп, тыйындауға тырысты. Епископ Батлер Шрусберидегі бұрынғы Шрусбери мектебінің шіркеуінің маңында жерленген. Ол қайтыс болғаннан кейін Альдиндер аукционда сатылды, ал қолжазбалар Британ мұражайы сатып алды. Өсиеті бойынша 1834 жылы зейнетке шығу үшін сатып алған Уайтхоллдегі үйін және жерін немересі Самуилге қалдырды. Немересі әкесі қайтыс болғаннан кейін жерді тұрғын үйлер салу үшін қайта жаңартқанда, салған жолдардың бірінң атын, атасының құрметіне, Епископ көшесі деп атады. Батлердің өмірі туралы оның немересі Самуэль Батлер, «Эревон» романының авторы жазған (Dr Samuel Butler Life and Letters, 1896). Сондай-ақ Бейкердің «Кембридж университетінің Сент-Джон колледжі тарихы» (ред. JEB Mayor, 1869) және Сандис, Hist. Class. Schol. (ред. 1908), 3 том, 398 бетін қараңыз. Батлер кейбір грек қолжазбаларын жинады (мысалы, Minuscule 202).

Butler was born at Kenilworth, Warwickshire. He was educated at Rugby School, and in 1791 was admitted to St John's College, Cambridge. He obtained three of Sir William Browne's medals, for the Latin (1792) and Greek (1793, 1794) odes, the medal for the Greek ode in 1792 being won by Samuel Taylor Coleridge. In 1793 Butler was elected to the Craven scholarship, amongst the competitors being John Keate, afterwards headmaster of Eton, and Coleridge. In 1796 he was fourth senior optime and senior chancellor's classical medallist. In 1797 and 1798 he obtained the members prize for Latin essay. He acquired the degrees of BA in 1796, MA in 1799, and DD in 1811. In 1797 he was elected a fellow of St John's and ordained deacon in the Church of England, and in 1798 became headmaster of Shrewsbury School, the same year as his ordination as priest, at the age of 24. He worked despite having for 37 years "a state of permanently impossible relations" with his second master (deputy), John Jeudwine, which, according to school historian J. B. Oldham, "embittered both their lives to the detriment of the school, the scandal of the town and the embarrassment of Butler's every action". However, there were shortcomings in the welfare of pupils. Fights between boys were said to average seventy a week and were regarded by Dr Butler "with a blind eye", comfort for boarders was minimal, and complaints about food were continuous, on one occasion leading to a riot. His initials "S. B." over the gateway to the house he built himself next to the school were said to be a sign for "stale bread, sour beer, salt butter, and stinking beef sold by Samuel Butler". He tried to suppress games at Shrewsbury, considering football (pre FA) as "only fit for butcher boys" and "more fit for farmboys and labourers than for young gentlemen". Bishop Butler is buried in the church yard of the Collegiate Church of St Mary the Virgin Shrewsbury, the former parish church of Shrewsbury School. After his death the Aldines were sold by auction, the manuscripts purchased by the British Museum. In his will he left a mansion with land at Whitehall in Shrewsbury, which he had bought in 1834 as an intended retirement home, to his grandson Samuel. When the latter had the land redeveloped for housing after the death of his own father, he named one of the roads laid out, Bishop Street, in honour of the grandfather. Butler's life has been written by his grandson Samuel Butler, author of Erewhon (Life and Letters of Dr Samuel Butler, 1896); see also Baker's History of St John's College, Cambridge (ed. JEB Mayor, 1869); Sandys, Hist. Class. Schol. (ed. 1908), vol. iii. p. 398. Butler collected some Greek manuscripts (e. g. Minuscule 202).