Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық жарыс жүргізушісі (1888–1925)
Italian racing driver (1888–1925)
Антонио Аскари (15 қыркүйек 1888 – 26 шілде 1925) – итальяндық Гран-при автожарысының чемпионы. 1925 жылғы Франция Гран-присінде қаза болғанға дейін ол төрт Гран-приде жеңіске жеткен. Ол екі мәрте әлем чемпионы болған Альберто Аскаридің әкесі.
Antonio Ascari (15 September 1888 – 26 July 1925) was an Italian Grand Prix motor racing champion. He won four Grands Prix before his premature death at the 1925 French Grand Prix. He was the father of two time World Champion Alberto Ascari.
Ерте өмір
Аскари Италияның Венето аймағында, Мантуяға жақын орналасқан Бонферраро Ди Сорга қаласында бидай сатушысының ұлы болып дүниеге келді. Ол мектепті ерте тастап, біраз уақыт қарастыру шеберханасында жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол ұшақтарды күтіп қызмет көрсетті. 1919 жылғы Targa Florio жарысында да сол машинаны жүргізіп, жақсы нәтиже көрсетіп жатқанда, жарыс жолынан шығып, терең шатқалға құлап кетті. Дегенмен, басшылары оның қабілетін байқап, оны Alfa Romeo командасына қабылдады. Компания сонымен қатар оған Ломбардия аймағындағы эксклюзивті құқық берді. Сатудан басқа, ол жаңа үлгілерді әзірлеуге қатысты және Alfa Romeo ES Sport машинасының жасалуына үлес қосты. 1923 жылғы жарыста ол көш бастап келе жатқанда, машинасы финиш сызығына жақын жерде бұзылып қалды. Ол машинаны жөндеп қайта жарысқа қосылды, бірақ оның командаласы Уго Сивоччи оны озып өтіп, жарысты жеңіп алды, ал Аскари екінші орынды иеленді. Жарысқа төрт командадан он екі жүргізуші қатысты, бірақ тек екі командадан – Alfa Romeo және Delage – жеті адам ғана келді. Жарты жолында жеті жүргізушінің төртеуі жарыстан шығып қалды, ал екі үшін бір бөлігінде Аскари мен оның серігі Джузеппе Кампари ғана қалды. Аскари 21 минут 58 секунд айырмашылықпен жарысты жеңіп алды, ал Кампари жарысын аяқтау үшін трассаны екі рет айналуға мәжбүр болды. Ол 36 жаста еді. Alfa Romeo компаниясы өзге машиналарын жарыстан шығарып алды, ал жарыстың жеңімпаздары Роберт Бенуа және Альберт Диво апат болған жерге барып, жеңімпаздардың гүл шоқтарын қойды. Аскаридің қазасы Францияда да, Италияда да зор қайғыға ұшырады. Оның денесі Монлериде көрсетілімге қойылды, жергілікті тұрғындар оның қасына ағылып келді. Пойызда Миланға жол тартқан кезде, оның табыты бар вагондағы әр аялдамада гүлдер қойылды. Миланда табыт Alfa Romeo ғимаратында қойылды, онда адамдар ұзын кезекте тұрып өтті. Мыңдаған адамдар оның Cimitero Monumentale зиратына апаратын жол бойына жиналды.
Ascari was born at Bonferraro Di Sorgà, near Mantua but in the Veneto region of Italy, as the son of a wheat salesman. He left school early and worked for some time in a blacksmith's forge. he spent the First World War servicing aircraft. He drove the same car in the 1919 Targa Florio, and was performing well until he skidded off the racetrack into a deep ravine; despite this, his bosses took note of his talent and recruited him into the Alfa Romeo team. The company also granted him the concession for the whole of Lombardy. As well as sales, he had a role in development, and was involved in the production of the Alfa Romeo ES Sport. He was leading the 1923 race when his car broke down just short of the finish line. He got it going again, but his teammate, Ugo Sivocci, passed him to win the race, with Ascari finishing second. Twelve drivers from four teams entered the race, but only seven turned up, from two teams: Alfa Romeo and Delage. By half way, four of the seven had retired, and by two thirds way, only Ascari and his team mate Giuseppe Campari remained. Ascari won the race by 21 minutes 58 seconds, with Campari having to drive twice around the circuit on his own to complete his race. He was 36 years old. Alfa withdrew their other cars from the race, and race winners Robert Benoist and Albert Divo drove to the scene of the crash and laid their winners' garlands there. Ascari's death led to an outpouring of grief, both in France and in Italy. His body was put on display in Montlhéry, where locals filed past it. During its journey to Milan by train, flowers were laid at each stop on the carriage containing his coffin. In Milan, the coffin was displayed in the Alfa Romeo building, where throngs of people filed past. Thousands lined the route of the funeral procession to the Cimitero Monumentale, where he was buried.