Кіріспе

Құс түрі

Қызылқұйрық робин (Larvivora sibilans) – кішкентай сайрақ құс. Оның көбейетін ареалы Оңтүстік Сібір мен Охот теңізінен Оңтүстік Қытай мен Оңтүстік-Шығыс Азияға дейін созылады. Оның бірнеше басқа ағылшынша атаулары бар: жалған робин, қызыл құйрықты робин, Свинхоудың қызыл құйрықты робині, Свинхоудың робині, Свинхоудың жалған робині, Свинхоудың бұлбұл немесе сыбызғы бұлбұл.

Таксономия

Бұрын қызылқұйрық торғай (Luscinia) туысына жатқызылған. 2010 жылы жарияланған кең ауқымды молекулалық филогенетикалық зерттеу Luscinia туысы монофилеттік емес екенін көрсетті. Сондықтан туыс бөлініп, қызылқұйрық торғай сияқты бірнеше түр қайта жаңартылған Larvivora туысына көшірілді. Қызылқұйрық торғай генетикалық жағынан қызылбас торғаймен (Larvivora ruficeps) ең жақын туыс. Бұл екі түр жапон торғайы (Larvivora akahige) және Рюкю торғайы (Larvivora komadori) бар кладқа бауырлас топты құрайды. Larvivora туысының атауы неолатын тіліндегі larva – күйе, vorus – жеу (аса ашкөздікпен жеу) және sibilans – "үскірік" деген латын сөздерінен шыққан.

Морфология

Қаңқалы құйрықты қарақұйрық ұзындығы жағынан еуропалық қарақұйрықпен шамалас. Оның үсті сұрғылт қоңыр, асты – сұрдан аққа дейін, мойны мен кеудесінде біркелкі ақшыл дақтар бар, қалың нүктелі мойны мен кеудесінде дөңгелек ашық іздері кездеседі. Құйрығы мен қонышқа қарай қызғылт сары түсті. Бүйірлері сары қоңыр, көзінің айналасында ақшыл шеңбер және анық сары қоңыр ернек жолағы бар. Төменгі жақ сүйегінің ұшы сәл жоғары иілген. Мұраты қоңыр қара, аяқтары қызғылт сұр түсті. Еркек және ұрғашы құстар көбінесе бірдей көрінеді, бірақ ұрғашылары аздап ақшыл болуы мүмкін. Жастар ересектерге ұқсас, бірақ сары түспен боялған және үстіңгі қауырсындарының шеттері қараңғы. Бір қарағанда осы құсты америкалық Catharus туыстас құстармен, мысалы, veery және hermit thrush-пен шатастыруға болады. Еркек қаңқалы құйрықты қарақұйрық күндіз, сондай-ақ көктемде түнде де ән салады. Әні бірнеше ұқсас фразалардан тұрады, олар биік үндерден басталып, төмендеп кететін күшті каскадтық дірілдерге ұқсайды, жылқының ыңғуына еске түсіреді. Құс қорқып, айқайлағанда сыңғырлаған дауыс шығарады, ал ата-анасы балапандарын күтіп отырғанда "чөк-чөк" деп естіледі. Бұл құс қылқан жапырақты орманды және ылғалды жапырақты орманды, құлаған ағаштар мен тығыз бұталарды, әсіресе шырша мен қарағайларды, сондай-ақ күрке, қаратал, қайың, тополь және құс жидесі өсетін жерлерді мекендейді. Ол негізінен жазық далаларда кездеседі, бірақ кейде теңіз деңгейінен 1200 м (4000 фут) биіктікте де ұшырасады. Қыстау орнында оны орманды жерлерде, сиректеген ағаштар бар аймақтарда, бұталы алқаптарда, саябақтарда және бақшаларда кездестіруге болады.

Мінез-құлық

Бұл құс – көзге көрінбейтін, анықтау қиын құс, себебі ол жасырынатын бұтақтардың арасында тығылып, ұзақ уақыт бойы қозалмай тұрады. Ол көбінесе жерде тіршілік етеді және жәндіктермен қоректенеді, негізінен құмырсқалар, қоңыздар, кенелер және басқа да омыртқасыз жәндіктерді жейді. Ол құйрығын ерекше бір қозғалыспен жиі сілкіп тұрады. Көбейісі маусым және шілде айларында жүзеге асады. Ұясы тостаған тәрізді болып келеді және көбінесе ағаш қуысында немесе түпте орналасады, әдетте жерге жақын. Ол құрғақ жапырақтардан, шөптер мен мүктерден салынып, жұмсақ материалдармен төселген. Әдетте, бес немесе алты жұмыртқа болады, олардың қабығы ашық көк немесе көкшіл сұр түсті болып, қоңыр дақтармен белгіленген. Оңтүстікке қарайғы көші-қон балапандар жетілгеннен кейін, тамыз айының соңында Ресейде және бірнеше аптадан соң Кореяда басталады. Құстар қараша айында Гонконг маңына жетіп, Тайланд, Лаос және Вьетнамда қыстайды. Көктемде олар қайтадан солтүстікке бет алып, мамыр айында Кореяға, ал маусымның басында Ресейге жетеді.

Мәртебе

IUCN-нің пікірінше, қызылқұйрықты торғай ең аз уайым тудыратын түр саналады. Бұған себебі оның өте кең таралған ареалы бар, сол ареалда ол жиі кездеседі және популяциясы тұрақты болып көрінеді.