Жапон музыканты: Кейдзи Хайно және оның шығармашылығы
Keiji Haino
Жапон музыканты Кейдзи Хайно: рок, экспериментальды музыка, импровизация, нойз, психоделика. 1970-ші жылдардан бері шығармашылығымен көзге түсіп келеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон музыканты
Japanese musician
Кейжи Хайно (灰野 敬二 Хайно Кейжи; 3 мамыр 1952 жылы туған) – жапон музыканты және ән жазушы, оның шығармаларында рок, еркін импровизация, шу музыкасы, соқпалы аспаптар, психоделикалық музыка, минимализм және дрон музыкасы бар. Ол 1970-жылдардан бері белсенді түрде шығармашылықпен айналысып, үздіксіз жаңа стильдерде жазбалар шығарып келеді.
Keiji Haino (灰野 敬二 Haino Keiji; born May 3, 1952) is a Japanese musician and singer songwriter whose work has included rock, free improvisation, noise music, percussion, psychedelic music, minimalism and drone music. He has been active since the 1970s and continues to record regularly and in new styles.
Тарих
Хайноның алғашқы көркемдік көзі – театр, оған Антонин Артоның радикалды жазбалары әсер етті. «When The Music's Over» әнін естігенде, ол музыкаға бет бұрды. Бірнеше блюз және эксперименталды топтардағы қысқа мерзімділіктерден кейін, ол 1970 жылы импровизациялық рок-топ Lost Aaraaf құрды. 1970-ші жылдардың ортасында Lost Aaraaf-тан кеткеннен кейін, ол психоделикалық көп құралды музыкант Магикалық Power Mako-мен бірлесіп жұмыс істеді. Оның 1970-ші жылдардың соңындағы музыкалық шығармашылығы аз жарияланды, 1978 жылы Fushitsusha рок-дуэті құрылғанға дейін (бірақ олардың алғашқы LP-і 1989 жылға дейін жарық көрмеді). Бұл топ бастапқыда Хайнодан (гитара және вокал) және Тамио Шираишиден (синтезатор) тұрды. Шираишидің кетісімен және Джун Хаманоның (бас) және Шухей Такасиманың (барабан) қосылуымен Fushitsusha трио ретінде жұмыс істеді. Құрамы тез өзгерді, Ясуши Озава (бас) және Джун Косуги (барабан) 1990-шы жылдар бойында өнер көрсетті, бірақ Хайномен дуэтке қайта оралды, ол перкуссияны ленталық үнтаспалармен толықтырды. Хайно 1998 жылы Aihiyo тобын құрды, негізінен әртүрлі әндерді орындады (соның ішінде The Rolling Stones, The Ronettes және Jimi Hendrix Experience), түпнұсқа материалды Хайноның ерекше гараждық психоделиясына айналдырды. Жапонияның ұлттық телеарнасы NHK 1973 жылдан 2013 жылға дейін оның эфирге шығуына тыйым салды. Хайно құрған басқа топтарға Vajra (жер асты фольклор әншісі Кан Миками және барабаншы Тошиаки Ишидзукамен), Knead (авангардты прогрессив-топ Ruins-пен), Sanhedolin (Ruins-тен Йошида Тацуямен және Korekyojinn, Altered States және Ground Zero-дан Мицуру Насуномен) және Nijiumu деп аталатын жеке жоба кіреді. Ол сондай-ақ көптеген музыканттармен бірлесіп жұмыс істеді, олардың ішінде Faust, Boris, Дерек Бейли, Джой Барон, Питер Бротцман, Ли Кониц, Лорен Маззакане Коннорс, Чарльз Гейл, Эрл Кук, Билл Ласвелл, Musica Transonic, Стивен О'Мэлли, Макигами Коичи, Аюо, Merzbow, Орен Амбарчи, Джим О'Рурк, Джон Зорн, Ямантака Ай, Джон Дункан, Фред Фрит, Чарльз Хейвард және Джон Батчер бар.
Haino's initial artistic outlet was theatre, inspired by the radical writings of Antonin Artaud. An epiphanic moment came when he heard The Doors' "When The Music's Over" and changed course towards music. After brief stints in a number of blues and experimental outfits, he formed improvisational rock band Lost Aaraaf in 1970. In the mid 1970s, having left Lost Aaraaf, he collaborated with psychedelic multi instrumentalist Magical Power Mako. His musical output throughout the late 1970s is scarcely documented, that is until the formation of his rock duo Fushitsusha in 1978 (although their first LP did not surface until 1989). This outfit initially consisted of Haino on guitar and vocals, and Tamio Shiraishi on synthesizer. With the departure of Shiraishi and the addition of Jun Hamano (bass) and Shuhei Takashima (drums), Fushitsusha operated as a trio. The lineup soon changed, with Yasushi Ozawa (bass) and Jun Kosugi (drums) performing throughout the 1990s, but returned to a duo with Haino supplementing percussion with tape loops. Haino formed Aihiyo in 1998, principally playing a diverse range of covers (including The Rolling Stones, The Ronettes, and the Jimi Hendrix Experience), transforming the original material into Haino's unique form of garage psychedelia. NHK, Japan's national broadcaster, banned him from broadcast from 1973 to 2013. Other groups Haino has formed include Vajra (with underground folk singer Kan Mikami and drummer Toshiaki Ishizuka), Knead (with the avant prog outfit Ruins), Sanhedolin (with Yoshida Tatsuya of Ruins and Mitsuru Nasuno of Korekyojinn, Altered States and Ground Zero) and a solo project called Nijiumu. He has also collaborated with many artists, including Faust, Boris, Derek Bailey, Joey Baron, Peter Brötzmann, Lee Konitz, Loren Mazzacane Connors, Charles Gayle, Earl Kuck, Bill Laswell, Musica Transonic, Stephen O'Malley, Makigami Koichi, Ayuo, Merzbow, Oren Ambarchi, Jim O'Rourke, John Zorn, Yamantaka Eye, John Duncan, Fred Frith, Charles Hayward and John Butcher.
Стиль
Оның басты таңдаған аспаптары – гитара мен вокал, ал оның мансабында көптеген басқа да аспаптар мен тәсілдер қолданылған. Хайно қарқынды катарсистік дыбыс іздеулерімен белгілі, және көптеген жұмыстарында әртүрлі аспаптар мен қосымшалар болғанына қарамастан, ол өзінің ерекше стилін сақтайды. Хайно трубадур музыкасы, Марлен Дитрих, Яннис Ксенакис, Blue Cheer, Сид Барретт және Чарли Паркер сияқты көптеген ықпалдарды атап көрсетеді. Жастық шағында The Doors тобымен танысқанда оған аян болды. Жақында Токио түнгі клубтарында диджейлікпен айналысуы оның сан алуан талғамдарын көрсетеді. Ол ертедегі блюз музыкасына, әсіресе Blind Lemon Jefferson-ның шығармаларына ұзақ уақыт бойы құштарлық танытқан, және жапон музыкалық концепциясы "Ма" – музыкадағы үнсіз кеңістіктерден (толық ақпарат алу үшін Тайкоға қараңыз) үлкен шабыт алған. 2012 жылы Time Out Tokyo журналына берген сұхбатында ол өзінің тәсілін "ештен бір нәрсе жасай алмайсың деген пікірге қарсы тұру" деп сипаттады. Ол сонымен қатар буто биіне қызығушылық танытып, этникалық аспаптарды жинаумен шұғылданады. Хайноның ерекшелігі оның өмір салтына да қатысты: ол мансабының басынан бері бірдей ұзын шашы, қара киім және күн көзілдірігін киіп жүреді, және өмірі бойы алкоголь, темекі және есірткі заттардан бас тартқан қатаң вегетариан.
His main instruments of choice have been guitar and vocals, with many other instruments and approaches incorporated into his career's work. Haino is known for intensely cathartic sound explorations, and despite the fact that much of his work contains varied instrumentation and accompaniment, he retains a distinctive style. Haino cites a broad range of influences, including troubadour music, Marlene Dietrich, Iannis Xenakis, Blue Cheer, Syd Barrett, and Charlie Parker. At a young age, he had an epiphany through his introduction to The Doors. His recent foray into DJing at Tokyo nightclubs has reportedly reflected his eclectic taste. He has had a long love affair with early blues music, particularly the works of Blind Lemon Jefferson, and is heavily inspired by the Japanese musical concept of "Ma", the silent spaces in music (see Taiko for more information). In a 2012 interview with Time Out Tokyo, he described his approach as "defying the notion that you can't create something from nothing." He also has a keen interest in Butoh dancing and collecting ethnic instruments. Haino's uniqueness extends to his lifestyle: he has sported the same long hair, black clothes and sunglasses throughout his career, and is a strict straight edge vegetarian who has refrained from alcohol, tobacco and recreational drugs for his entire life.