Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің канонерлік кемесі
Gunboat of the United States Navy
USS Hartford – соғыс кемесінің шлюпі, Коннектикут штатының астанасы Хартфордтың құрметіне аталған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы кемесі. Хартфорд 1864 жылы Мобайл шығанағы шайқасы сияқты Америка Азамат соғысының бірнеше маңызды жорықтарында Дэвид Г. Фаррагуттың бас штаб-кемесі ретінде қызмет етті. Ол 1956 жылға дейін сақталды, содан кейін Виргиния штатының Норфолк қаласында қайта жаңарту күтіп тұрғанда суға батты.
USS Hartford, a sloop of war steamer, was the first ship of the United States Navy named for Hartford, the capital of Connecticut. Hartford served in several prominent campaigns in the American Civil War as the flagship of David G. Farragut, most notably the Battle of Mobile Bay in 1864. She survived until 1956, when she sank awaiting restoration at Norfolk, Virginia.
Шығыс Үндістан эскадрильясы, 1859-1861
"Хартфорд" кемесі 1858 жылғы 22 қарашада Бостон әскери-теңіз кемежайында құрылып, суға түсірілді. Кемеге Кери Даунс, Лиззи Стрингем және лейтенант Г. Дж. Х. Пребл демеушілік етті. 1859 жылғы 27 мамырда капитан Чарльз Лоундс басқаруымен кеме комиссияға берілді. Бостоннан сынақ сапарларын аяқтағаннан кейін, жаңа бұрандалы соғыс кемесінде Шығыс Үндістан эскадрильясының жаңа тағайындалған командирі Корнелиус К. Стриблингпен бірге Жақсы Үміт мүйісі және Қиыр Шығысқа бағытталды. Азияға жеткенде "Хартфорд" "Миссисипи" кемесінен флагмандық міндеттерді қабылдады. Қараша айында ол Гонконгта Қытайдағы АҚШ-тың елшісі Джон Эллиотт Уордты алып, оны Кантонға, Манилаға, Сватоуға, Шанхайға және басқа да Қиыр Шығыс порттарына американдық талаптарды реттеу және елдің мүдделерін жақсырақ қарастыру үшін апарды.
Hartford was launched 22 November 1858 at the Boston Navy Yard; sponsored by Miss Carrie Downes, Miss Lizzie Stringham, and Lieutenant G. J. H. Preble; and commissioned 27 May 1859, Captain Charles Lowndes in command. After shakedown out of Boston, the new screw sloop of war, carrying Flag Officer Cornelius K. Stribling, the newly appointed commander of the East India Squadron, sailed for the Cape of Good Hope and the Far East. Upon reaching the Orient, Hartford relieved Mississippi as flagship. In November she embarked the American Minister to China, John Elliott Ward, at Hong Kong and carried him to Canton, Manila, Swatow, Shanghai, and other Far Eastern ports to settle American claims and to arrange for favorable consideration of the Nation's interests.
Азамат соғысы, 18611865
Америка Азамат соғысы басталғанда, «Хартфордқа» үйге оралуға бұйрық берілді. Ол 1861 жылдың 30 тамызында «Дакотамен» бірге Сунда бұғазынан шығып, 2 желтоқсанда Филадельфияға соғысқа дайындық үшін келді. 28 қаңтарда ол Делавэр мүйістерінен жаңа құрылған Батыс Шығанақты Блокадалау Эскадрильясының командирі, Флаг-офицер Дэвид Г. Фаррагуттың флагманы ретінде жолға шықты. (Сондай-ақ қараңыз: Конфедерацияның блокадалық поштасы.) Фаррагутқа жүктелген маңызды міндеттің өзінен де үлкен мақсат тұрды – Оңтүстіктің Мексика шығанағының маңызды блокадасын қамтамасыз ету. 1861 жылдың соңында Одақтың жоғарғы командасы Оңтүстіктің ең бай және ең халқы көп қаласы – Нью-Орлеанды басып алуға шешім қабылдады, содан кейін Миссисипи өзенімен теңізге қарай күш түсіріп, Одақ армиясымен кездесуді жоспарлады. Бұл армия брондалған канонерлік кемелердің алғы шебімен Миссисипи аймағынан төмен қарай жылжуға тиіс болды. Әскери-теңіз министрі Гидеон Уэллс Фаррагутты ескертіп: «Басқа операцияларға Нью-Орлеан қаласын басып алуды көздейтін маңызды міндетке кедергі келтіруге рұқсат етілмеуі керек», – деді. «Хартфорд» 20 ақпанда Миссисипи штатындағы Шип аралына жетті, ол Мобил шығанағы мен Миссисипи өзенінің сағасының арасында орналасқан. Эскадрильяның флагманы Нью-Орлеанға шабуылға дайындық үшін алдыңғы базаға жақтаған кезде бірнеше Одақ кемелері мен әскер бөлімдері жақын маңда болды. Келесі апталарда үлкен флот жорыққа дайындық үшін жиналды. Наурыздың ортасында командир Дэвид Диксон Портердің минометтік шкуналардан тұратын флотилиясы бу кемелерімен сүйретіліп келді. Фаррагут бірнеше күннен кейін оқиға орнына келгенде, Виксбургтің жартасындағы Оңтүстік артиллериясының ауыр зеңбіректер өзеннен 61 метр биіктікте орналасқан оның кемелерін атып түсіре алатынын, ал оның зеңбіректері оларға жеткілікті биіктікте көтеріле алмайтынын білді. Қаланы күшпен басып алуға жеткілікті әскер болмағандықтан, Флаг-офицер 27 мамырда төмен ағысқа қарай бет алды, ал канонерлік кемелер оны төменнен блокадалауды жалғастырды. Ол төрт броненосстық монитор және 14 ағаш кемеден тұратын флотқа басшылық етті. Конфедерация теңіз күштері жаңа салынған «CSS Теннесси» таранынан құралды. «Хартфордтың» он екі теңізшісі Мобил шығанағындағы шайқаста көрсеткен батылдығы үшін «Құрмет медалімен» марапатталды. Ол 1912 жылдың 24 қазанына дейін оқу кемесі ретінде қызмет етті, содан кейін Чарльстонға станциялық кеме ретінде пайдалануға жіберілді.
With the outbreak of the American Civil War, Hartford was ordered home. She departed the Sunda Strait with Dacotah on 30 August 1861 and arrived Philadelphia on 2 December to be fitted out for wartime service. She departed the Delaware Capes on 28 January as flagship of Flag Officer David G. Farragut, the commander of the newly created West Gulf Blockading Squadron. (See also: Confederate blockade mail.) An even larger purpose than the important blockade of the South's Gulf Coast lay behind Farragut's assignment. Late in 1861, the Union high command decided to capture New Orleans, the South's richest and most populous city, to begin a drive of sea based power up the Mississippi River to meet the Union Army which was to drive down the Mississippi valley behind a spearhead of armored gunboats. "Other operations," Secretary of the Navy Gideon Welles warned Farragut, "must not be allowed to interfere with the great object in view—the certain capture of the city of New Orleans." Hartford arrived 20 February at Ship Island, Mississippi, midway between Mobile Bay and the mouths of the Mississippi. Several Union ships and a few Army units were already in the vicinity when the squadron's flagship dropped anchor at the advanced staging area for the attack on New Orleans. In ensuing weeks a mighty fleet assembled for the campaign. In mid March Commander David Dixon Porter's flotilla of mortar schooners arrived towed by steam gunboats. When Farragut arrived on the scene a few days later, he learned that heavy Southern guns mounted on the bluff at Vicksburg some 200 feet (61 m) above the river could shell his ships while his own guns could not be elevated enough to hit them back. Since sufficient troops were not available to take the fortress by storm, the Flag Officer headed downstream on 27 May leaving gunboats to blockade it from below. led a fleet consisting of four ironclad monitors and 14 wooden vessels. The Confederate naval force was composed of newly built ram CSS Tennessee,
Twelve of Hartfords sailors were awarded the Medal of Honor for their actions at the Battle of Mobile Bay. These men were:
She served as training ship until 24 October 1912 when she was transferred to Charleston, for use as a station ship.