Кіріспе

Ежелгі Рим дінінде Аэтернитас – мәңгіліктің құдайлық бейнесі. Ол ерекше түрде императорлық культпен байланысты болды, құдайландырылған императордың (дивус) қасиеті ретінде танылды. Аэтернитас сияқты абстрактілі құдайларға табыну, Юлий-Клавдийлер дәуірінен бастап Северанға дейінгі Римнің ресми культының ерекшелігі болды. Адамгершілік құдайлар сияқты, Аэтернитас және басқа да абстракциялар Римде де, провинцияларда да құрбандықтар мен ғибадатханалар арқылы қадірленді. Римдік Испаниядағы Тарракодағы Аэтернитас Аугуста ғибадатханасы бір монетада бейнеленген. Бұл құдай кейде Aeternitas Imperii ("Рим үкіметінің мәңгілігі") ретінде көрінеді, мұндағы латын сөзі imperium ("басшылық, билік") "империя" мағынасын білдіреді, ал ағылшын сөзі одан шыққан. Аэтернитас Импери – Неронның қастандықтан және өлтірілу әрекетінен аман қалған кезде Арвал бауырларынан құрбандық алған құдайлардың бірі болды. Осы кезде түрлі қасиеттер бейнеленген жаңа қола монеталар шығарылды. Аэтернитас Веспасиан, Тит, Траян, Адриан, Антонин Пий және Септимий Северий тұсында шығарылған монеталарда бейнеленген көптеген қасиеттердің бірі болды. Веспасианның тұсында 75–79 жылдары шығарылған монеталарда Аэтернитас әр қолында Сол мен Айды бейнелейтін бас ұстап тұрған күйде көрсетілген. Тит монеталарында (80–81 ж.т.) Аэтернитас мүйізбен толы шарап ыдысын ұстап, таяққа сүйеніп, бір аяғын жер шарына қойған, бұл мәңгілік, гүлдену және әлемдік үстемдік ұғымдарын байланыстыратын бейне. 2-ғасырдан 3-ғасырдың ортасына дейін Аэтернитастың иконографиясында жер шары, аспан денелері (жұлдыздар немесе күн мен ай) және циклдық уақыттың символы – феникс болды, өйткені феникс 500 жыл сайын отта жаңадан туырады. Аэтернитас кейде феникстің тұрған жер шарын ұстап тұрады. Мартиан Капелла "Филология мен Меркурийдің некесі" еңбегінде Аэтернитастың Юпитердің қыздарының ең құрметтілерінің бірі екенін айтады. Ол оның шеңбер пішіндес тәжін, мәңгіліктің символын атап көрсетеді. Аэтернитастың еркек аналогы – Айон, шексіз уақыт, аспан сфералары және Зодиак құдайы.