ҚҚС-тің ВИЧ тудырмайтыны туралы ғылыми тұжырымның жоққа шығарылуы

Кіріспе

Ғылыми тұрғыдан жобаланған, СПИД-тің ВИЧ-тен туындамайтыны туралы гипотеза.

Дюсберг гипотезасы – СПИД-ті ВИЧ тудырмайды, керісінше, СПИД рекреациялық және фармацевтикалық препараттарды қолдану сияқты жұқпалы емес факторлардың салдарынан пайда болады және ВИЧ – зиянсыз, серік вирусы ғана деген пікір. Бұл гипотезаның ең белгілі жақтастары – Дюсбергтің өзі, биохимик және витаминдерді қолдайтын Дэвид Расник және журналист Селия Фарбер. Ғылыми қауым Дюсбергтің гипотезаны қолдау үшін келтірген аргументтерінің көбі ескірген ғылыми деректерді іріктеп алу және ВИЧ-тің СПИД-тің пайда болуына себеп екенін дәлелдейтін мәліметтерді қасақана назардан тыс қалдырудың нәтижесі деп санайды.

Заңдық және заңсыз есірткі қолданудың рөлі

Дюсберг рекреациялық есірткі қолдану мен ЖИТС-ке шалдыққандардың арасында статистикалық байланыс бар дейді. Оның пікірінше, 1980 жылдардағы ЖИТС эпидемиясы АҚШ және Еуропадағы сол кезеңдегі есірткі қолданудың өршуімен сәйкес келеді. Алайда, бұл тұжырымдар эпидемиологиялық деректермен қолдау таппайды. 1990-2002 жылдар аралығында опиоидтарға байланысты өлім-жітімнің орташа жылдық өсімі 1979-1990 жылдар аралығындағы өсімнен шамамен үш есе жоғары болды, ең үлкен өсім 2000-2002 жылдары тіркелді, бірақ 1990 жылдардың ортасы мен соңында ЖИТС-ке шалдығу және өлім-жітім көрсеткіштері күрт төмендеді. Дюсбергтің ЖИТС-тің себебі ВИЧ емес, есірткі қолдану деген пікірі жан-жақты тексеріліп, жалған екені анықталды. Когорттық зерттеулер көрсеткендей, тек ВИЧ-позитивті есірткі тұтынушылар ғана мүмкіндік инфекцияларына шалдығады; ВИЧ-негативті есірткі тұтынушыларда мұндай инфекциялар дамымайды, бұл ЖИТС-тің себебі есірткі емес, ВИЧ екенін көрсетеді. Дюсберг сондай-ақ, нитрит ингаляторларының гомосексуал ерлер арасында Капоси саркомасы (КС) эпидемиясына себеп болғанын айтты. Бірақ, бұл аргумент статистикалық шатасудың қателігінің мысалы ретінде қарастырылады; қазіргі таңда ВИЧ-пен күшейтілген герпес вирусының ЖИТС-ке байланысты КС-қа жауапты екені белгілі. Сонымен қатар, Дюсберг зидовудин (АЗТ) сияқты ВИЧ-қа қарсы препараттардың ЖИТС-тің пайда болуына себеп болуы мүмкін деп мәлімдейді. Дюсбергтің антивирустік препараттар ЖИТС-ті тудырады деген тұжырымы ғылыми қауымда жоққа шығарылған. Плацебомен бақыланатын зерттеулер АЗТ препаратының жалғыз қолданылуы өмір сүру ұзақтығын шамалы және қысқа мерзімді жақсартатынын, сондай-ақ мүмкіндік инфекцияларының дамуын кейінге қарай ықпалдастыратынын көрсетті; ол емделген және емделмеген пациенттерде ЖИТС-тің дамуына себеп болған жоқ. Протеаза ингибиторлары мен жоғары активті антиретровирустық терапияның енгізілуімен жүргізілген көптеген зерттеулер ВИЧ-қа қарсы препараттардың ЖИТС-тің дамуын болдырмайтынын және өмір сүру ұзақтығын едәуір арттыратынын көрсетті, бұл препараттардың ЖИТС-ті "тудырады" деген пікірді одан әрі жоққа шығарды. Сонымен қатар, көп орталықты ЖИТС зерттеуі (MACS) және әйелдер арасындағы ВИЧ зерттеуі (WIHS) – олардың арасында 8000-нан астам американдық қатысты – «ВИЧ инфекциясының болуы ЖИТС-ті анықтайтын жағдайлармен күшті және тұрақты байланысты жалғыз фактор екенін» көрсетті. 2008 жылғы зерттеуде рекреациялық есірткілерді (марихуана, кокаин, попперс және амфетаминдерді қоса алғанда) пайдаланудың CD4 немесе CD8 Т-лимфоциттерінің санына ешқандай әсері жоқ екені анықталды, бұл есірткілердің ЖИТС-тің себебі ретіндегі рөлін жоққа шығаратын қосымша дәлел болып табылады.

Duesberg argues that there is a statistical correlation between trends in recreational drug use and trends in AIDS cases. He argues that the epidemic of AIDS cases in the 1980s corresponds to a supposed epidemic of recreational drug use in the United States and Europe during the same time frame. These claims are not supported by epidemiologic data. The average yearly increase in opioid related deaths from 1990 to 2002 was nearly three times the yearly increase from 1979 to 1990, with the greatest increase in 2000–2002, yet AIDS cases and deaths fell dramatically during the mid to late 1990s. Duesberg's claim that recreational drug use, rather than HIV, was the cause of AIDS has been specifically examined and found to be false. Cohort studies have found that only HIV positive drug users develop opportunistic infections; HIV negative drug users do not develop such infections, indicating that HIV rather than drug use is the cause of AIDS. Duesberg has also argued that nitrite inhalants were the cause of the epidemic of Kaposi sarcoma (KS) in gay men. However, this argument has been described as an example of the fallacy of a statistical confounding effect; it is now known that a herpesvirus, potentiated by HIV, is responsible for AIDS associated KS. Moreover, in addition to recreational drugs, Duesberg argues that anti HIV drugs such as zidovudine (AZT) can cause AIDS. Duesberg's claim that antiviral medication causes AIDS is regarded as disproven within the scientific community. Placebo controlled studies have found that AZT as a single agent produces modest and short lived improvements in survival and delays the development of opportunistic infections; it certainly did not cause AIDS, which develops in both treated and untreated study patients. With the subsequent development of protease inhibitors and highly active antiretroviral therapy, numerous studies have documented the fact that anti HIV drugs prevent the development of AIDS and substantially prolong survival, further disproving the claim that these drugs "cause" AIDS. Similarly, the Multicenter AIDS Cohort Study (MACS) and the Women's Interagency HIV Study (WIHS)—which between them observed more than 8,000 Americans—demonstrated that "the presence of HIV infection is the only factor that is strongly and consistently associated with the conditions that define AIDS." A 2008 study found that recreational drug use (including cannabis, cocaine, poppers, and amphetamines) had no effect on CD4 or CD8 T cell counts, providing further evidence against a role of recreational drugs as a cause of AIDS.

Қазіргі уақыттағы СПИД анықтамасы

Дюсберг 1989 жылы ЖИТС-тен көбінесе адамдар ВИЧ инфекциясының анықталмауымен қайтыс болды деп айтты. Бірақ, қазіргі заманғы зертханалық әдістер мен полимераза тізбекті реакциясы арқылы ЖИТС-ке шалдыққан дерлік барлық науқаста ВИЧ табылады.

Африкадағы СПИД

Дюсберг гипотезасына сәйкес, ЖИТС Африкада табылмайды. Дюсбергтің "Африкадағы СПИД эпидемиясы туралы миф" деп атағаны бірнеше себепке байланысты, оның ішінде: Дюсбергтің пікірінше, CDC, ДДҰ және басқа да денсаулық сақтау ұйымдарының өзінің болуын негіздеу қажеттілігі, нәтижесінде олар "жұқпалы емес медициналық жағдайлардан жұқпалы ауруларды жасап шығарады". БАҚ-тың сенсациялық жарияланымдары "Африкадағы СПИД мәселесінің бақылаудан шығуы" туралы қалыптасқан көзқарасты қалыптастырды, бұл жоғары қаржыландыруға әкелді. Африкалық дәрігерлердің шатасуы немесе біліктілігінің жетіспеуі: "Көптеген үшінші әлем елдеріндегі аурулар, тіпті олардың ресми анықтамасына кірмесе де, ЖИТС-пен шатастырылады". Дюсбергтің сөзіне қарағанда, Африкадағы ЖИТС жағдайлары – "ұзақ жылдар бойы қалыптасқан, жергілікті аурулардың жиынтығы, мысалы, созылмалы қызба, салмақ жоғалту, "азалу ауруы" деген атпен белгілі, диарея және туберкулез", олардың себебі дұрыс тамақтанудың жетіспеуі және нашар санитарлық жағдайлар. Дегенмен, соңғы үш онжылдықта Африкада ЖИТС-ке шалдыққандардың саны артты, бірақ сонымен бірге көптеген Африка аймақтарында дұрыс тамақтану деңгейі мен санитарлық жағдайлар жақсарды. Сонымен қатар, АИТВ және ЖИТС Африкадағы қалалық жерлерде ауылдық жерлерге қарағанда жиі кездеседі, ал дұрыс тамақтанудың жетіспеуі мен нашар санитарлық жағдайлар ауылдық жерлерде қалалық жерлерге қарағанда көбірек кездеседі. Дюсбергтің пікірінше, Африкадағы көптеген ауруларды ЖИТС деп қате диагностикалауға болады, өйткені "Африкадағы ЖИТС диагностикасы кездейсоқ" және АИТВ-тестілеуді қамтымайды. АИТВ-тестілеудің жоғары құнына қарамастан, оны көбірек пайдалану себебі – Дюсбергтің айтуынша, ЖИТС-ті жоғары бағалау емес, Bangui анықтамасының өзі Африкадағы ЖИТС пациенттерінің жартысына жуығын қабылдамауында. Дюсберг Африка мен Батыс елдеріндегі ЖИТС-ке байланысты аурулардың өзгешелігін атап өтеді және иммуножеткіліксіздіктің себептері әртүрлі болуы керек деген қорытындыға келеді. Африкадағы ЖИТС пациенттері арасында туберкулез диагнозы Батыс елдеріне қарағанда әлдеқайда жиі қойылады, ал PCP керісінше. Дегенмен, туберкулездің Африкадағы таралуы АИТВ-нің таралуына дейін Батыс елдерінен жоғары болды. Африка мен АҚШ-та АИТВ туберкулездің жағдайларын ұқсас пайыздық көрсеткішпен арттырды. Африкада PCP-ны аз бағалау мүмкін: "дәл тестілеу үшін қажетті жабдықтар көптеген ресурстары жеткіліксіз аймақтарда, соның ішінде Африканың үлкен бөлігінде сирек кездеседі, сондықтан Африкада PCP-ны диагностикалау мүмкін емес". Осы гипотезаны растайтын зерттеулер Африкадағы PCP-ның ең жоғары деңгейін көрсетеді және олар ең озық диагностикалық әдістерді қолданады. Дюсберг сондай-ақ Капоси саркомасы "тек нитрит ингаляторларын және басқа да психоактивті препараттарды афродизиак ретінде қолданатын гомосексуалдық тәуекел тобында ғана диагностикаланады" деп мәлімдейді, және ол АҚШ-тағы гетеросексуалдарда да кездеседі. Африка және дамытылып келе жатқан әлемнің басқа да аймақтарындағы ЖИТС жағдайларында Дюсбергтің қалаулы тәуекел топтарына жатпайтын адамдардың үлесі жоғары болғандықтан, Дюсберг өзінің веб-сайтында "Африкада есірткіге тәуелділер мен гомосексуалистер сияқты тәуекел топтары жоқ" деп жазады. Дегенмен, көптеген зерттеулер Африкадағы тәуекел топтары мәселесін қарастырып, ЖИТС қаупі тең емес екенін көрсетті. Сонымен қатар, Африкада ЖИТС көбінесе жыныстық белсенділікке қабілетті еңбекке жарамды жастағы ересектердің өліміне себеп болады. Оңтүстік Африка президенті Табо Мбеки Дюсбергтің гипотезасын қабылдады және 2000-шы жылдардың ортасына дейін АИТВ инфекциясымен күресу үшін медициналық көмек ұсынудан бас тартты, бұл әрекетсіздік саясаты 300 000-нан астам адамның өмірін құрбан етті.

According to the Duesberg hypothesis, AIDS is not found in Africa. What Duesberg calls "the myth of an African AIDS epidemic," among people" exists for several reasons, including:
The need, according to Duesberg, of the CDC, the WHO, and other health organizations to justify their existences, resulting in their "manufacturing contagious plagues out of noninfectious medical conditions." Media sensationalism, with stories that "helped shape the Western impression of an AIDS problem out of control," resulting in high levels of funding. Confusion or incompetence on the part of African doctors: "Many common Third World diseases are confused with AIDS even if they are not part of its official definition." Duesberg states that African AIDS cases are "a collection of long established, indigenous diseases, such as chronic fevers, weight loss, alias "slim disease," diarrhea, and tuberculosis" that result from malnutrition and poor sanitation. African AIDS cases, though, have increased in the last three decades as HIV's prevalence has increased but as malnutrition percentages and poor sanitation have declined in many African regions. In addition, while HIV and AIDS are more prevalent in urban than in rural settings in Africa, malnutrition and poor sanitation are found more commonly in rural than in urban settings. According to Duesberg, common diseases are easily misdiagnosed as AIDS in Africa because "the diagnosis of African AIDS is arbitrary" and does not include HIV testing. One of the reasons for using more HIV tests despite their expense is that, rather than overestimating AIDS as Duesberg suggests, the Bangui definition alone excluded nearly half of African AIDS patients." Duesberg notes that diseases associated with AIDS differ between African and Western populations, concluding that the causes of immunodeficiency must be different. Tuberculosis is much more commonly diagnosed among AIDS patients in Africa than in Western countries, while PCP conforms to the opposite pattern. Tuberculosis, though, had higher prevalence in Africa than in the West before the spread of HIV. In Africa and the United States, HIV has spurred a similar percentage increase in tuberculosis cases. PCP may be underestimated in Africa: since machinery "required for accurate testing is relatively rare in many resource poor areas, including large parts of Africa, PCP is likely to be underdiagnosed in Africa. Consistent with this hypothesis, studies that report the highest rates of PCP in Africa are those that use the most advanced diagnostic methods" Duesberg also claims that Kaposi's sarcoma is "exclusively diagnosed in male homosexual risk groups using nitrite inhalants and other psychoactive drugs as aphrodisiacs", and is found in heterosexuals in the United States as well. Because reported AIDS cases in Africa and other parts of the developing world include a larger proportion of people who do not belong to Duesberg's preferred risk groups of drug addicts and male homosexuals, Duesberg writes on his website that "There are no risk groups in Africa, like drug addicts and homosexuals." However, many studies have addressed the issue of risk groups in Africa and concluded that the risk of AIDS is not equally distributed. In addition, AIDS in Africa largely kills sexually active working age adults. South African president Thabo Mbeki accepted Duesberg's hypothesis and, through the mid 2000s, rejected offers of medical assistance to fight HIV infection, a policy of inaction that cost over 300,000 lives.

Дюсбергтің айтуынша , ХИВ сияқты ретровирустар тірі қалу үшін зиянсыз болуы керек .

Дюсбергтің пікірінше, ВИЧ сияқты ретровирустар тірі қалу үшін зиянсыз болуы керек: олар жасушаларды өлтірмейді және қатерлі ісік тудырмайды, ол солай тұжырымдайды. Дюсберг жазады: «Ретровирустар жасушаларды өлтірмейді, себебі олар вирустық ДНК-дан жасушалық ДНК-ға енген РНК-сын көбейту үшін тірі жасушаларға тәуелді». Дюсберг сондай-ақ ретровирустардың және басқа вирустардың қатерлі ісікке қатысы бар екенін жоққа шығарады. Оның ойынша, вирусқа байланысты қатерлі ісік – «табиғаттың кездейсоқ оқиғасы» және қатерлі ісікке қарсы күрес сияқты зерттеу бағдарламаларын бастауға себеп емес. Дюсберг көптеген вирустардың қатерлі ісікке қатысы жоқ деп санайды, соның ішінде лейкемия вирустары, Эпштейн-Барр вирусы, адам папиллома вирусы, В гепатиті, мысық лейкемия вирусы және адам Т лимфотропты вирусы. Дюсберг барлық ретровирустардың зиянсыз табиғаты олардың қалыпты көбею жолымен расталатынын айтады: анадан балаға жүктілік кезеңінде инфекция жұғуы. Дюсберг ВИЧ-тің эндогендік ретровирус екенін, яғни гендік тұрғыдан мұраға берілетін және ұрпаққа берілетін вирус екенін жоққа шығарады:

Blockquote| [Ана] баласына тоғыз ай бойы қанға үздіксіз қатынас жасау арқылы, кем дегенде 50 пайыздық ықтималдықпен ВИЧ жұқтыру мүмкіндігін береді. ВИЧ Кох постулаттарын орындайды, бұл микроб пен ауру арасындағы себеп-салдарлық байланысты көрсету үшін қолданылатын критерийлердің бірі. (Соңынан қосымша деректер Кох постулаттарының орындалғанын көрсетті.) Дюсбергтің өзінің гипотезасын растау үшін келтірген Таиландтағы ЖИТС эпидемиясы, шын мәнінде, ЖИТС-те ВИЧ-тің рөлін дәлелдейді. АЗТ-ні кең ауқымды зерттеулер жүргізген зерттеушілердің мәлімдемесіне сәйкес, бұл препарат ЖИТС-ке себеп болмайды. Сонымен қатар, зерттеушілер рекреациялық есірткілердің иммундық бұзылыстарға әкелетінін мойындады, бірақ бұл ЖИТС-те байқалатын иммуножеткіліксіздіктің түрі емес.

АРВИ- ге қарсы дәрілердің тиімділігі

ЖИТС-пен ауыратын адамдардың басым көпшілігі антиретровирустық препараттарды ешқашан қабылдаған емес, соның ішінде 1987 жылы AZT (зидовудин) лицензияланғанға дейін дамыған елдерде және бүгінгі күні дамушы елдерде, онда бұл препараттарға қол жеткізе алатын адамдар өте аз. NIAID мәліметтері бойынша, 1980-жылдардың ортасында ЖИТС-пен ауыратын пациенттерді қамтитын клиникалық сынақтар AZT-нің жеке препарат ретінде берілгені плацебомен салыстырғанда өмір сүру ұзақтығының шамалы артықшылығын көрсеткен. АИТВ жұқтырған, бірақ әлі ЖИТС-ке шалдықпаған пациенттер арасында плацебомен бақыланатын сынақтар AZT-нің жеке препарат ретінде қолданылуы ЖИТС-ке байланысты аурулардың пайда болуын бір-екі жылға кейінге ықпал еткенін көрсетті. Маңыздысы, осы сынақтардың ұзақ мерзімді бақылауы AZT-нің ұзақ мерзімді пайдасы жоқ екенін көрсетті, бірақ препараттың аурудың прогрессиясын немесе өлім-жітімді арттырғанын да көрсетпеді. Плацебомен бақыланатын сынақтарда AZT қолданған топтарда ЖИТС-ке шалдығу және өлім-жітімнің артық саны болмауы, AZT ЖИТС-ті тудырады деген пікірге қарсы келеді. Келесі клиникалық сынақтарда екі препаратты біріктіріп қолданған пациенттерде ЖИТС-ке дейін созылған уақыт пен өмір сүру ұзақтығы жеке препарат қолданғандармен салыстырғанда 50 пайызға дейін жақсарған. Соңғы жылдары үш препаратты біріктіріп қолдану клиникалық сынақтарда екі препаратты қолданумен салыстырғанда ЖИТС-ке шалдығудың және өмір сүрудің тағы 50-80 пайызға жақсарғанын көрсетті. Күшті анти-АИТВ комбинациялық терапияны қолдану, осы препараттар кеңінен қолжетімді халықтарда ЖИТС-ке шалдығу және ЖИТС-ке байланысты өлім-жітімнің күрт төмендеуіне әкелді, бұл әсер антиретровирустық препараттар ЖИТС-ті тудырса байқалмас еді.

Қарсыластар ВИЧ-пен ауыратын адамдардың барлығы дерлік СПИД-ке шалдыққан деп айтады

Дюсберг өзінің идеясын қолдау үшін көптеген есірткі қолданбаған ВИЧ-позитивті адамдар әлі ЖИТС-ке шалдықпағанын мәлімдейді; ВИЧ/ЖИТС ғалымдары көптеген есірткі қолданбаған ВИЧ-позитивті адамдардың ЖИТС-ке шалдыққанын, ал медициналық емдеме немесе аурудың баяу дамуын қамтамасыз ететін сирек генетикалық факторлар болмаған жағдайда, ВИЧ-позитивті адамдардың көбісі ЖИТС-ке шалдығатынын атап көрсетеді. Ғалымдар сондай-ақ, ВИЧ-теріс есірткі қолданушылардың иммундық жүйесі құлап қалмайтынын да айтады.