Кіріспе
Оңтүстік Кореяның ірі бизнес-конгломераты, автомобиль өндіруші компаниясы SsangYong Group (корейше: 쌍용그룹, Ssang Yong Geurup) – Оңтүстік Кореяның чебол (корей отбасылық бақылаудағы конгломерат) болды. Оның тарихы 1939 жылға дейін жетеді, 1970 жылдарға қарай елдегі ең ірі кәсіпорын тобының біріне айналды, бірақ 1997 жылғы Азия қаржы дағдарысынан кейін тарап кетті. Халықаралық аренада топ Ssangyong Engineering and Construction, SsangYong Cement, SsangYong Paper, Ssangyong Oil Refining, Ssangyong Investment & Securities және SsangYong Motor Company сияқты көптеген компаниялардың бас компаниясы ретінде танылды. SsangYong атауы 雙龍 ханза әріптерінен алынған, ол сөзбе-сөз "Қос Ажыдаха" деп аударылады.
the automobile manufacturer company
SsangYong Group (Korean: 쌍용그룹, Ssang Yong Geurup) was a South Korean chaebol (a Korean family controlled conglomerate). Tracing its origins to 1939, by the 1970s it was one of the largest enterprise groups in the country, before disintegrating in the wake of the 1997 Asian financial crisis. Internationally, the group was best known as the parent of Ssangyong Engineering and Construction, SsangYong Cement, SsangYong Paper, Ssangyong Oil Refining, Ssangyong Investment & Securities, and SsangYong Motor Company among its many interests. The name SsangYong is taken from the Hanja characters 雙龍, which translate literally to "Double Dragon."
Тарих
Ким Сун Кон өзінің алғашқы өндіріс кәсіпорны – Самконг Фэт Лтд. –н 1939 жылы туған жері Солтүстік Кёнсан провинциясында құрып, зор пайдаға ие болды. Ким осы пайданы 1947 жылы Koryo Fire & Marine Insurance Company компаниясын құруға жәрдемдесу үшін пайдаланды, осы арқылы ол Кёнги провинциясының Аньян қаласындағы Чосун спининг компаниясының зауытын сатып алды, ол Кумсунг тоқыма компаниясы болып қайта аталды. 1950 жылы Корея соғысында бұл зауыт қирады, бірақ Ким 1954 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Кореяны қайта құру агенттігінің көмегімен оны қайта салды. Онжылдықтың соңына қарай Кумсунг елдегі екінші ірі тоқыма өндірушісіне айналды. Ким Чон Пил осыған келісті, ал Ким Сун Кон көп ұзамай Пактың Демократиялық Республикалық партиясының (ДРП) жетекші мүшесі болды. Ким ДРП-дағы "ТК тобының" жетекшісі атанды, оның құрамына өзі (партияның қаржы төрағасы), Бэк Нам Ук (саясат директоры), Гил Чжэ Хо (бас хатшы) және Ким Чжин Ман (Ұлттық Ассамблеядағы фракция жетекшісі) кірді. Тэгу және Кёнбук (Маккун-Рейшауэр транскрипциясы бойынша Тэгу және Солтүстік Кёнсан) өлкелерінен шыққандықтарымен аталған "ТК тобы" Кореяның үшінші республикасы кезінде Парктің өнеркәсіптік саясатын іске асыруда зор ықпал етті, тиімді мемлекеттік тапсырыстарды бағыттап, жақын серіктестеріне артықшылық беретін саясатты қабылдады.
Кеңейту
Ерекше айта кетейік, Ким 1962 жылы Kumsung Textiles компаниясын сатып, Гангвон провинциясында цемент өндірісіне инвестиция жасады. Ссанг-Юнг цемент өндірістік компаниясы Кимнің ең маңызды активіне айналды, ал Донгхэ қаласындағы зауыт әлемдегі ең ірі цемент фабрикасына дейін кеңейді. Ким цементтік кәсіпорынды қолдау үшін қосымша инвестициялар жасады, цементті қаптау үшін Samwha Paper компаниясын сатып алды және оны жеткізу үшін Kumsung Shipping компаниясын құрды, бұл компаниялар кейіннен SsangYong Paper Co. және SsangYong Shipping Co. болып өзгерді. 1973 жылғы мұнай дағдарысынан кейін Ким Иран шахы Мұхаммед Реза Пахлавимен Оңтүстік Кореяда мұнай өңдеу зауытын салу үшін бірлескен кәсіпорын құру туралы келіссөздер жүргізді. Korea Iran Petroleum Co., Ltd. 1976 жылы құрылып, Ульсанда мұнай өңдеу зауытын салуға кірісті. 1980 жылы алғашқы мұнай танкері келіп түсті, содан кейін сол жылы компанияның атауы Ssangyong Oil Refining Co., Ltd. болып өзгертілді. 1970 жылғы төлем UBS-ке аударылды және бұл қаражаттың Оңтүстік Кореяға жеткеніне ешқандай дәлел жоқ. Кимнің саяси мансабы 1971 жылы аяқталды, осы жылы ТК тобы мен сол кездегі премьер-министр Ким Чон Пил, ішкі істер министрі О Чи Сунға қарсы оппозициялық Жаңа демократиялық партияға қосылып, оны қызметтен босату туралы ұсыныс жасады. ТК тобы Парк оларды жазаламайды деп сенді, себебі олар Парктің 1971 жылғы Оңтүстік Корея президенттік сайлауына қатысуына мүмкіндік берген конституциялық түзетуді қолдаған еді, бірақ ол Кимді және ұсынысқа дауыс берген басқаларын Көк үйге шақырды және оларды ұрып-соқты, нәтижесінде олар партиядан және Ұлттық Ассамблеядан кетуге мәжбүр болды. Кейбір мәліметтер бойынша, Гил Чжэ Хо азаптаудан кейін таяққа сүйенуге мәжбүр болды, ал Ким Сонг Конды одан әрі қорлап, оның мұрты жұлып алынды. Қазан төңкерісінен кейін, Парк диктаторлық билікті өз қолына алғанда, ауыр химиялық өнеркәсіпті дамыту ұлттық өнеркәсіптік саясат ретінде қабылданды, бұл Ссанг Ён сияқты чаеболдарға үлкен артықшылықтар берді. Парк Кимді Корея сауда палатасының президенті етіп тағайындады, бірақ Ким 1975 жылы 62 жасында инсульттан қайтыс болды. Кіші Ким Ссанг Ённың құрылыс, автокөлік және бағалы қағаздар сияқты жаңа салаларға белсенді кеңеюін жалғастырды. Сату көлемі 1994 жылы 14,6 триллион вонға жетті, бұл 1974 жылғы 79,7 миллиард воннан 18 000% -дан астам өсімді құрады, осы жылы ол саяси мансапқа ұмтылу үшін қызметтен кетті. Оның інілері Ким Сукжун мен Милтон Ким де компанияның жұмысына белсенді қатысты. Сукжун 1983 жылы Ssangyong E&C компаниясының президенті, 1994 жылы SsangYong Motor компаниясының төрағасы және бас директоры, ал 1995 жылы топ төрағасы болды. Кіші інісі Милтон 1990 жылы SsangYong Investment & Securities компаниясында менеджердің көмекшісі болып жұмыс істей бастады және 1995 жылы бас директор болды. Алайда, келесі бес жылда бұл бөлімше қаржылық тұрғыдан қиындыққа тап болды, 505 миллиард вон шығынға ұшырап, 3,4 триллион вон қарыз жинақтады. Ақша ағыны соншалықты тар болғандықтан, оның алғашқы седаны – SsangYong Chairman өндірісі 20 күнге кешіктірілді, ал басқа өнімдерді әзірлеу тоқтатылды. Сондай-ақ, 1983 жылы SsangYong сатып алған екі қонақ үй мен Yongpyong Resort сатуға қойылды. Тіпті цемент компаниясының үлесі 2000 жылы Токиодағы Тайхейо Цементке сатылды. 2002 жылы Korea Asset Management Company (KAMCO) компаниясы сатып алғаннан кейін және 2015 жылы Дубайдың инвестициялық корпорациясына сатылғаннан кейін де Ким отбасы SsangYong E&C компаниясын басқаруды жалғастырды. Алайда, олар 2004 жылы Ким Сук Вонның қызметтен кетуімен SsangYong Cement компаниясының бақылауын жоғалтты.
After the 1973 oil crisis, Kim negotiated a joint venture with Mohammad Reza Pahlavi, the Shah of Iran, to build an oil refinery in South Korea. The Korea Iran Petroleum Co., Ltd. was incorporated in 1976 and began construction of its refinery at Ulsan. The facility received its first oil tanker in 1980, and later that year the company changed its name to the Ssangyong Oil Refining Co., Ltd. The 1970 payment was transferred to UBS and there is no indication these funds ever reached South Korea. Kim's political career came to an end in 1971, when the TK group and Kim Jong pil, by then prime minister, joined the opposition New Democratic Party in a motion to dismiss Oh Chi sung, the minister of home affairs and a rival of Kim's. The TK group believed Park would not discipline them as they had backed the constitutional amendment that allowed Park to stand in the 1971 South Korean presidential election, but he summoned Kim and the others who had voted for the motion to the Blue House and had them beaten, leading to their resignation from the party and thus the National Assembly. According to some accounts, Gil Jae ho was forced to use a cane after the torture, and Kim Sung kon was further humiliated by having his mustache plucked out. After the October Restoration self coup, when Park assumed near dictatorial powers, the Heavy Chemical Industry Drive was adopted as national industrial policy, which heavily favored the chaebol, including SsangYong. In a partial rapprochement, Park appointed Kim president of the Korea Chamber of Commerce, but Kim died of a stroke in 1975 at the age of 62. The younger Kim continued SsangYong's aggressive expansion into new industries including construction, motor vehicles, and securities. Sales grew more than 18,000%, to ₩14.6 trillion in 1994, when he stepped down to attempt a political career, from ₩79.7 billion in 1974, the year before he took control. His younger brothers Kim Suk joon and Milton Kim were also deeply involved in the company's operations. Suk joon became president of Ssangyong E&C in 1983, chairman and CEO of SsangYong Motor in 1994, and group chairman in 1995. Youngest brother Milton began as an assistant manager at SsangYong Investment & Securities in 1990, and rose to CEO in 1995. Over the next five years, however, the unit proved to be a financial drag, making ₩505 billion in losses and accumulating ₩3.4 trillion in debt. Cash flow was so tight that production of its first sedan, the SsangYong Chairman, was delayed 20 days, while development of other products was frozen. Two hotels and the Yongpyong Resort, which SsangYong had acquired in 1983, were also put on the block. Even a share of the cement company was sold, in 2000, to Tokyo based Taiheiyo Cement. Since the aggressive restructuring, the Kim family has continued to run SsangYong E&C, even after its acquisition by the Korea Asset Management Company (KAMCO) in 2002 and subsequent sale to the Investment Corporation of Dubai in 2015. They however were forced to relinquish control of SsangYong Cement, with Kim Suk won stepping down in 2004.