Кіріспе

Шотланд саясаткері және ақыны Роберт Грэм (1735 – 11 желтоқсан 1797), 1770 жылы Бонтин, ал 1796 жылы Каннингхэм Грэм есімін қабылдады. Ол қазір «Егер батырлық істерім әйелімді қуантса» атты өлеңімен еске алынады, бұл өлеңді кейін сэр Артур Салливан және оның шөбересінің шөбересі, пастор Мализ Каннингхэм Грэм музыкаға қосты.

Ерте өмір

Роберт, Никол Грэм Гартморлық және Леди Маргарет Каннингхэмнің екінші ұлы, Пертширдегі Гартморда дүниеге келді. Ол ағасы Уильяммен бірге Глазго университетінде білім алды (профессор Эндрю Росс басшылығымен). 1752 жылы Грэм Ұлыбританиядан Ямайка колониясына кетіп, келесі 17 жылды онда өткізді. Ол Кариб теңізіндегі қант плантацияларындағы қызметінен пайда тапқан плантатор, құл иесі және саудагер болды. 1753 жылы, бар болғаны 18 жасында, ол салықтардың бас жинаушысы болды. Грэм хаттарында құл әйелдермен көптеген қарым-қатынастар туралы жазады, бұл оның олардан балалары болуы мүмкін екенін көрсетеді. Грэм Ямайка Ассамблеясында Сент-Дэвид приходын өкілдік етті (1765–67). 1770 жылы Ямайкадан Ұлыбританияға оралып, Дунбартонширдегі Ардоктың лардствоын иеленді. Ол сол жылдың басында бірінші туысы Уильям Бонтиннің қайтыс болуынан кейін мұрагерлікке ие болды (оған 1757 жылы берілген).

Отбасы және неке

Ямайкада Грэхам 1764 жылы Патрик Тейлзур мен Марта Тейлордың қызы, Лисонс-Холлдың сэр Джон Тейлор баронының қарындасы Энн Тейлорға үйленді (Куннингхэм Грэм отбасылық Киелі кітабында жазылғандай). Сондай-ақ, ол Ямайканың ең бай саудагерлері мен плантация иелерінің бірі Саймон Тейлордың туысы болды. Әйелі Анна үшін, ол колониялық стильде қазіргі Ардок үйін (Думбартонның жанында) салды, бұл оның Бонтин туысынан мұраға алған қираған Ардок қамалының орнын басты. Анна 1780 жылдың желтоқсанында қайтыс болды, одан екі қыз және екі ұл қалды. Ол екінші рет 1783 жылы Элизабет Бьюкененге үйленді, одан тағы бір ұл мен қыз дүниеге келді; олар 1787 жылы ажырасып, 1789 жылы ресми түрде ажырасты.

Мүліктік

Ол екі рет атын өзгертті; біріншісі, Ардок иелігін Уильям Бонтиннен мұраға алған шарт бойынша, әкесі қайтыс болғанға дейін Бонтин тегін алды. Екіншісі, 1709 жылғы Гленкерннің 12-ші графы Уильямның мұрагерлік шартына сәйкес, 1796 жылы Гленкерннің 15-ші графы және соңғы майор-генерал Джон Каннингхемнің қайтыс болуына байланысты Грэм тегімен қатар Каннингхем атын және гербін алды. Одан Роберт Финлейстоун иелігін мұра етті, сондықтан ол көбінесе Гартмор мен Финлейстоунның Роберт Каннингхэм Грэмы деп танылады. Ол қайтыс болған кезде оның иеліктері Пертширден (Гартмор және Киппен), Данбартонширден (Галлингэд және Ардок) және Клайд арқылы Ренфруширге (Финлейстоун) дейін созылды; сонымен қатар ол Ланаркширдегі Лохвуд жерлерін және Ямайкадағы Роринг Ривер плантациясын иеленді.

Саяси мансап

1794 жылы Грэм Стирлингшир округінен парламент мүшесі болып сайланды. Ол сол кездегі жакобиншілдік көзқарасты қолдады және радикал ретінде белгілі болды. Парламентте болған кезінде ол 1832 жылғы реформа заңына ұқсас Құқықтар туралы заң жобасын ұсынуға тырысты. Грэм Томас Шеридан, Чарльз Джеймс Фокс, сэр Томас Дундас (кейін 1-ші барон Дундас) және ақын Гектор МакНилдің жақын досы болды. Грэм Глазго университетінің ректоры болып тағайындалды және 1785 жылдан 1787 жылға дейін осы қызметті атқарды. Сол жылы ол студенттердің саяси еркіндік туралы ең үздік эссесіне берілетін Гартмор алтын медалін (екі жылда бір рет) орнатып, жүзеге асырды.

Өлім және мұра

Өмірінің соңғы жылдары ол ағзаларында жиі подаграмен ауырды. 1797 жылдың 1 желтоқсанында Гартморда қайтыс болды және 4 желтоқсанда Гартмор отбасының зиратына жерленді. Роберт Бернс – оның меценаты, Гленкерннің 14-ші графы Джеймс, Грэмнің бірінші туысы – Эдинбург кітап сатушысы Мистер Хиллге жазған хатында Грэмді былай сипаттады: "Мен ең асыл талант, зор байлық және үлкен құндылықтың ең көрнекті мысалын көрдім".

Ұрпақтар

Грэмнің шөптесінің немересі, Роберт Бонтин Каннингхэм Грэм жазушы, журналист және оқиғақор болды. Ол сонымен қатар Либералдық партияның депутаты болған белгілі саясаткер, сондай-ақ Шотландияның Еңбек партиясы мен Шотландияның Ұлттық партиясын құрған адам еді. Оның шөптесінің шөптесінің немересі, адмирал сэр Ангус Эдвард Малис Бонтин Каннингхэм Грэм Гартмор және Ардок КБЭ КБ Шотландия Корольдік теңіз күштерінің жеңілдік офицері болды. Ол Роберт Бонтин Каннингхэм Грэмнің туысы және мұрагері болды.