Кіріспе

Венесуэлалық экономист (1939 жылы туған)

Карлота Перес (lang es; 1939 жылдың 20 қыркүйегінде Каракаста туған) – британдық-венесуэлалық ғалым, технология және әлеуметтік-экономикалық даму саласында маман. Ол техноэкономикалық парадигмалардың өзгеруі және үлкен өрлеулер теориясын зерттейді, бұл Шумпетердің Кондратьев толқындары жөніндегі еңбектерін одан әрі дамыту болып табылады. 2012 жылы ол Халықаралық Н.Д. Кондратьев қорынан күміс Кондратьев медалін алды, ал 2021 жылы Утрехт университетінің құрметті докторлық дәрежесімен марапатталды.

Мансап

Қазіргі уақытта Перес Лондон университетінің колледжіндегі Инновациялар және қоғамдық мақсаттар институтының (IIPP) құрметті профессоры; Суссекс университетінің SPRU құрметті профессоры; Таллинн технология университетінің (TalTEch), Эстония, технология және әлеуметтік-экономикалық даму кафедрасының адъюнкт-профессоры. Ол сонымен қатар Anthemis UK резиденциялық академигі. 2013-2016 жылдары Лондон экономика мектебінің ғасырлық профессоры болды. Бұған дейін ол CERF (Кэмбридж қаржы саласындағы зерттеулер қоры) және Кембридж университетінің Жюдж бизнес мектебімен байланысты болды. Ол әлемнің басқа университеттерінде тұрақты түрде қонақ лекциялар оқиды. Оның мансабы Венесуэланың Орталық университетінде басталды, онда ол 1970-ші жылдардың ортасында энергетикалық дағдарыстың құрылымдық себептерін зерттеді, содан кейін Сыртқы сауда институтында мемлекеттік қызметте Солтүстік-Оңтүстік диалогының технологиялық аспектілерімен айналысты (1975–1977). Өнеркәсіп министрлігінде Технология жөніндегі директоры (1980–1983) болып жұмыс істеген кезеңде, ол алғашқы тәуекелді капитал агенттігі FINTEC-ті құрды. Ол Венесуэланың ірі мемлекеттік және жеке компанияларының көпшілігіне, әсіресе ұлттық мұнай компаниясы PDVSA-ның Ғылыми-зерттеу және даму бөлімшесі INTEVEP-ке кеңесші болды. Халықаралық кеңесші ретінде ол түрлі көпжақты ұйымдармен жұмыс істеді, соның ішінде ЭЫДҰ, Біріккен Ұлттар Ұйымының Сауда және даму жөніндегі конференциясы (UNCTAD), ЮНЕСКО, Біріккен Ұлттар Ұйымының Өнеркәсіптік даму ұйымы (UNIDO), Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму бағдарламасы (UNDP), Анд келісімдері және Дүниежүзілік банк. Сондай-ақ, ол ірі корпорацияларға (IBM, Ericsson, Telefónica, Cisco, Sogeti, ING Bank және Mondragon кооперативі сияқты), өнеркәсіптік қауымдастықтарға, өнеркәсіп, ғылым және технология министрліктері мен кеңестеріне, ғылыми-зерттеу институттарына және Латын Америкасының көптеген елдерінде және басқа да аймақтарда (әсіресе Канада, Норвегия және Эстония) даму банктеріне кеңесші болып қызмет етті. Еуропалық Одақтың Лиссабон стратегиясының бірнеше элементтері оның жұмысына негізделген, ал 2015 жылы ол Еуропалық комиссияның «Горизонт 2020» экологиялық өсім және жұмыс орындары жөніндегі сарапшылар тобының төрағасы болды.