Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роланд Алмон Ричи (19 маусым 1910 – 5 маусым 1988) – канадалық заңгер және Канада Жоғарғы Сотының төрешісі.
Roland Almon Ritchie, (June 19, 1910 – June 5, 1988) was a Canadian lawyer and puisne justice of the Supreme Court of Canada.
Жас шағы мен отбасы
Жаңа Шотландияның Галифакс қаласында Уильям Брюс Алмон Ричи мен Лилиан Стюарттың ұлы болып дүниеге келген Ричи, танымал әулеттердің өкілі болды – Алмон, Ричи және Стюарт отбасылары Жаңа Шотландиядағы ең беделді әулеттердің қатарында еді. Ричидің әкесінің ағасы, сэр Уильям Джонстон Ричи де Жоғарғы Сотта қызмет еткен, алдымен судья, содан кейін Канаданың екінші бас судьясы болған. Оның інісі Чарльз Ричи – көрнекті канадалық дипломат және күнделік жазушы.
Born in Halifax, Nova Scotia, the son of William Bruce Almon Ritchie and Lillian Stewart, Ritchie was a scion of prominent families — the Almons, Ritchies, and Stewarts were all major families in Nova Scotia. Ritchie's great uncle, Sir William Johnstone Ritchie, had also been on the Supreme Court, serving as a puisne justice and then as the second Chief Justice of Canada. His brother, Charles Ritchie was an important Canadian diplomat and diarist.
Білім
Ричи 1930 жылы Галифакстағы Король колледжінен әдебиет бакалавры дәрежесін алды. Одан кейін ол Родс стипендиясын жеңіп алып, Оксфорд университетінің Пемброк колледжінде заңды оқыды және 1932 жылы заң саласында тағы бір әдебиет бакалавры дәрежесін алды.
Ritchie received a Bachelor of Arts degree from the University of King's College, Halifax, in 1930. He then received a Rhodes scholarship and read law at Pembroke College, Oxford University, receiving an additional Bachelor of Arts degree, in law, in 1932.
Әскери мансап
Ричи 1934 жылы Новая Шотландия адвокатурасына қабылданды, бірақ оның заңгерлік тәжірибесі Екінші дүниежүзілік соғыс салдарынан үзіліске ұшырады. Ол Канада Корольдік артиллериясына қосылып, 1941 жылдан 1944 жылға дейін Үшінші канадтық дивизияның әскери судья-адвокатының көмекшісі қызметін атқарды. "Драйбонс" ісінде Ричи соттың көпшілік шешімін жазып, Үндістер туралы заңның бір тармағы Канаданың құқықтар туралы биллімен қайшы келгендіктен күшін жойды деп тапты. Алайда, "Лавелл" ісінде Ричи көпшілік шешімін жазып, Үндістер туралы заң сияқты федералды заң құқықтар туралы билль негізінде әрекетсіз деп танылмауы керек екенін мәлімдеді. Оның ең маңызды келіспеушіліктерінің бірі, судья Мартландпен бірлесіп жазған, "Патриархиялық сілтеме" ісінде болды, онда олар конституциялық құқық тұрғысынан федералды парламенттің британдық парламенттен ұсынылған конституциялық түзетулерді бір жақты түрде қабылдауды талап етуге құқығы жоқ екенін айтты. Заңдық мәселе бойынша келіспеушілікке қарамастан, Мартланд пен Ричи сілтемедегі екінші мәселе бойынша көпшілік пікірде болды, яғни маңызды конституциялық түзетулер үшін провинциялардың маңызды деңгейде қолдауы қажеттілігін көздейтін конституциялық конвенцияның болуы.
Ritchie was called to the Nova Scotia Bar in 1934, but his law practice was interrupted by World War II. He joined the Royal Canadian Artillery, and eventually served as Assistant Deputy Judge Advocate with the Third Canadian Division from 1941 to 1944. In Drybones, Ritchie wrote the majority decision for the Court, holding that a provision of the Indian Act was inoperative because it conflicted with the Canadian Bill of Rights. However, in Lavell, Ritchie wrote the majority decision holding that a federal statute such as the Indian Act could not be held inoperative because of the Bill of Rights. One of his most significant dissents, co authored with Justice Martland, was in the Patriation Reference, where they argued that as a matter of constitutional law, the federal Parliament did not have the authority to unilaterally request that the British Parliament enact the proposed patriation constitutional amendments. Although in dissent on the legal issue, Martland and Ritchie were in the majority on the second issue in the Reference, the existence of a constitutional convention which required a significant degree of provincial support for major constitutional amendments.
Кейінгі өмірі
1984 жылы зейнетке шыққанға дейін сотта қызмет етті. 74 жасында нашар денсаулығына байланысты, міндетті зейнет жасы 75 болса да, зейнетке шықты. 1985 жылы Канада орденінің серігі атағымен марапатталды. 1974 жылдан 1988 жылға дейін ол Кінгз колледжі университетінің канцлері болды.
He served on the Court until his retirement in 1984. He retired due to poor health at age 74, a year before the mandatory retirement age of 75. In 1985 he was made a Companion of the Order of Canada. From 1974 to 1988, he was the Chancellor of the University of King's College.