Кіріспе

1964 жылғы Ferrari 275 P прототиптік жарыс көлігі. Ferrari 275 – 1964 және 1968 жылдар аралығында Ferrari компаниясы шығарған екі орындық купе және спайдер кузовты, алдыңғы қозғалтқышты V12 қозғалтқышымен жабдықталған үлкен тур автомобильдер сериясы. Алғашқы 275 сериялы көліктер 3,3 литрлік (3286 куб.см) жоғары біліктегі Colombo 60° V12 қозғалтқышымен жабдықталған. 1966 жылы жаңартылған 275 GTB/4 ұсынылды, ол төрт жоғары біліктегі қозғалтқышпен жабдықталды. 275 сериялы көліктер – трансмиссиясы және тәуелсіз артқы серікпесі бар алғашқы жолға шыққан Ferrari болды. Motor Trend Classic журналы 275 GTB купе/GTS спайдерін "Барлық уақыттағы ең ұлы Ferrari" тізімінде үшінші орынға қойды, ал 275 GTB/4 Sports Car International журналының 2004 жылғы "1960-шы жылдардағы ең жақсы спорттық автомобильдер" тізімінде жетінші орынды иеленді. 1967 жылдың қыркүйегінде Road & Track журналы NART Spyder-ді "әлемдегі ең қанағаттандырарлық спорттық көлік" деп сипаттады.

Екі камералы модельдер

1964 жылдан бастап 1966 жылы 275 GTB/4 үлгісінің шығарылуына дейін жасалған барлық 275 купе және спайдер модельдері жоғары орналасқан білікшелі 3,3 литрлік V12 қозғалтқышымен жабдықталған (әр цилиндр қатарына бір білікше). Бұл алғашқы үлгілер кейінірек шыққан 275 үлгілерінен ерекшелену үшін көбінесе "екі білікшелі" машиналар деп аталады.

275 ЖТБ

275 GTB – 1964 және 1966 жылдар аралығында өндірілген екі орындық, үлкен турлық купе болды. Бұл модельдің атауы қозғалтқыштың цилиндріне шаққандағы 275 куб.см көлемінен және Gran Turismo Berlinetta итальяндық белгілеуінен алынған. 275 GTB моделінде 3,3 литрлік, 60 градустық V12 қозғалтқышы қолданылды, ол Коломбо жасаған және Tipo 213 деп аталды. Бұл қозғалтқыш Коломбо V12-нің соңғы жетілдірілген нұсқасы болып табылады, оның поршеннің қимылы 58,8 мм, ал диаметрі 77 мм құрайды. Қозғалтқыштың ішкі бөліктері басқа Ferrari модельдерінде, соның ішінде 250 GTE 2+2, 250 Lusso және 250 GTO модельдерінде қолданылған бөліктерден алынған. Стандартты жабдыққа үш екі тамызғышты Weber 40 DCZ 6 немесе 40 DFI 1 карбюраторлары кірді. Сонымен қатар, зауыттан алған опция ретінде алты екі тамызғышты Weber 40 DCN карбюраторларын орнатуға болады, Ferrari компаниясының мәлімдемесіне сәйкес, бұл 7500 айналымда қуатты арттырады.

275 қозғалтқышы бастапқыда төрт нүктеде шассиге бекітілді, әрбір бекіткіш жол машиналарында жұқа резеңке төсеммен, ал жарыс машиналарында алюминий аралықпен оқшауланды. Трансаксл да шассидің артқы бөлігіне үш нүктеде бекітілді. Қозғалтқыш пен трансмиссия орталық подшипникпен бекітілген қатты жетек білігі арқылы байланыстырылды. Бұл бекіту жүйесі қозғалтқыш пен трансмиссияны шассидің жүктемеге төзімді бөліктері ретінде жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Бұл жалпы беріктікті арттырды, бірақ шу мен дірілдің деңгейін жоғарылатты және мұқият реттеуді талап етті. 1965 жылдың соңында жетек білігі екі шетінде CV буындарымен жаңартылды, бұл қозғалтқыш пен трансмиссия арасында икемділік пен дұрыс емес орналасуға мүмкіндік берді. Бұл жүйе кейбір ертерек шығарылған автомобильдерге орнатылды және сонымен қатар, 1966 жылдың басындағы екі "ұзын мұрынды" модельдерге, кернеулі құбыр енгізілгенге дейін орнатылды. Купе корпусын Pininfarina жобалап, Scaglietti өндірді. Стандартты 275 GTB корпусы болаттан жасалған, ал есіктер, капот және багажник қақпағы алюминий қорытпасынан жасалған. Кем дегенде 72 автомобиль өндірілді.

275 GTB Competizione Speciale (Жеңбектер сайысы)

275-тің алғашқы жарыс нұсқасы 275 GTB Competizione Speciale (немесе 275 GTB/C Speciale) болды. Мауро Форгиеридің қадағалауымен жасалған бұл модель 1965 жылғы жарыс маусымында Ferrari-дің GT класындағы 250 GTO-ның ізбасары болуы тиіс еді. Ferrari осы типтегі төрт машинаны құрастырды, олардың үшеуі 1964 жылдың соңы мен 1965 жылдың басында, ал төртіншісі 1966 жылы аяқталды. Бұл машиналар 250 LM спецификациясына сәйкес реттелген Tipo 213 қозғалтқыштарымен жабдықталған, шамамен 290 ат күшіне ие болды. Pininfarina жобалаған және Scaglietti құрастырған, өте жұқа балқымалы қорытпадан жасалған кузов өндірістік 275 GTB-ден едәуір ерекшеленді, 250 GTO және 330 LMB сияқты, ағымдағырақ пішінге ие болды. Шассиі – кіші диаметрлі түтіктерді пайдаланған өндірістік Tipo 563 шассиінің жеңілдетілген нұсқасы. Ішкі панельдерде тесіктер жасау, плексиглас терезелерді және қозғалтқыш пен трансмиссия бөліктері үшін магнийден жасалған детальдерді қолдану арқылы қосымша салмақ азайтылды. Бір 275 GTB/C Speciale (шасси 6885) иесінің бағалауынша, машинаның салмағы шамамен болды. Осы кешігуге байланысты 1965 жылғы маусымда тек бір 275 GTB/C Speciale (шасси 6885) жарысқа қатысты. Бұл машина 1965 жылғы Targa Florio жарысына қатысты, онда Бруно Дезерти мен Джанпиеро Бискальди басқарды, бірақ финиш сызығына жетпеді. Автомобиль 1965 жылғы 1000 км Нюрбургрингте жалпы есепте 13-орын алды, оны Бискальди мен Джанкарло Багетти жүргізді. 1965 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысында ол үшінші орынды иеленді, онда Вилли Майрессе мен Жан Блатон (Ecurie Francorchamps атынан "Beurlys" деген атпен) басқарды. Ле-Маннан кейін автомобиль 1965 жылғы Бриджгемптонның 500 км жарысында жалпы есепте 11-орын алды және 1965 жылғы Нассау туристік кубогын жеңіп алды. 250 GTO-ның мұрагері ретіндегі рөлі мен сол модельмен визуалды ұқсастығына байланысты 275 GTB/C Speciale кейде "GTO '65" деп аталады, бірақ бұл ешқашан зауыттың ресми атауы болған жоқ.

275 GTB клиенттерге арналған жарысқа арналған көліктер

275 GTB/C Speciale құрылғаннан кейін және одан кейінгі гомологацияға қатысты қиындықтардан соң, Ferrari жеке жарыс командаларына сатуға арналған, 275 GTB-ға қарағанда аз радикалды жарыс машинасы жасауға шешті. Осы типтегі он машина өндірілді. Бұл клиенттерге арналған жарыс машиналары (немесе итальян тілінде "competizione clienti") өндірістік 275 GTB-ға өте ұқсас болды, тек жеңіл металлдан жасалған кузов, қосымша желдеткіштер, сыртқы отын құю тесіктері және сыйымдылығы арттырылған жанармай бактерілерімен ерекшеленді. Қозғалтқышы Tipo 213 блогымен, 6 карбюраторлы, өндірістік 275 GTB-лардағыдай болды. Бұл клиенттерге арналған жарыс машиналары осы типтегі GT жарыс машиналарын сынау және FIA-ға құрмет көрсету мақсатымен жасалды, гомологация процесіне жағымды ықпал етуді үміттене отырып.

275 GTB/C

1966 жылғы маусымда Ferrari 12 жеңіл 275 GTB/C жарыс машинасының жаңа сериясын құрастырды. Сырт көрінісімен 275 GTB-ге ұқсас болғанымен, 275 GTB/C Мауро Форгиери және оның Scuderia Ferrari инженерлік тобы тарапынан мұқият жаңартылды және 275 GTB өндірістік үлгісінен де, алдыңғы 275 GTB жарыстық машиналарынан да ерекшеленді. Кузовтың барлық панельдері өзгертілді және маңызды механикалық өзгерістер енгізілді. Барлық 12 машина 1966 жылы 275 GTB (екі валмен) өндірісі аяқталғаннан кейін және 275 GTB/4 (төрт валмен) өндірісі басталғанға дейін салынды. Басқа да маңызды жеңістерге 1967 жылғы Targa Florio жарысында Туллио Серхио Маркези басқарған машинаның класында 1-орын иеленуі кіреді. Маркези 1966 және 1967 жылдары 275 GTB/C шассиі 09007 машинасымен Италия GT чемпионатында жеңіске жетті.

275 ЖТҚ

275 GTS 1964-1966 жылдары шығарылған екі орындық Grand Touring Spider болды. 275 GTS 275 GTB-мен бір уақытта ұсынылып, механикалық тұрғыдан дерлік бірдей болды, 3.3 литрлік V12 қозғалтқышы, трансмиссиясы, шассисі және толық тәуелсіз аспасы ортақ еді. Ferrari компаниясы 275 GTS-ге орнатылған қозғалтқыш 275 GTB-де көрсетілген 280 а.к.-дан аз қуат беретінін хабарлады, бірақ модельдер арасында қозғалтқыштарда ешқандай айырмашылық болмаған болуы мүмкін. 275 GTS 275 GTB II сериясынан айырмашылығы, ешқашан мотивтік түтікпен жабдықталған жоқ. Ferrari 1964 жылдың соңы мен 1966 жылдың басында барлығы 200 275 GTS шығарды, оның ішінде 19 оң рульді модельдер болды. 275 GTB/4 (немесе 4 камералы) негізінен ерте 275 GTB-мен бірдей платформаны пайдаланды, бірақ көбінесе механикалық жақсартулар енгізілді. Scaglietti компаниясы жасаған кузов II сериялы "ұзын мұрынды" 275 GTB-мен көптеген ерекшеліктері ортақ болды, ең айқын айырмашылығы - бүгілген жиектері бар капоттың үстіне қосылған дөңгелек. 14x7 өлшемді Campagnolo магний қорытпасынан жасалған дөңгелектер стандартты жабдық болды, ал дәстүрлі Borrani сым дөңгелектерін қосымша тапсырыс бойынша алуға болады. Қозғалтқыш Tipo 226 3285.72 куб.см Colombo V12 болды, ол бұрынғы Tipo 213 275 қозғалтқышынан алынған, әр цилиндрге екі клапанмен жабдықталған, бірақ енді төрт жоғарғы кәмшафт және алты Weber 40 DCN карбюраторларымен жаңартылды. Бұл қозғалтқыш көрсетілген қуаты... Он NART Spider шасси нөмірлері 09437, 09751, 10139, 10219, 10249, 10453, 10691, 10709, 10749 және 11057 болды. Road & Track журналы 1967 жылғы қыркүйек санында жаңа NART Spider-дің сынақтан өту нәтижесін жариялап, оны "дүниедегі ең қанағаттандырарлық спорттық автомобиль" деп сипаттады. Бұл сынақта 0-ден 100 км/сағ жылдамдыққа разгон уақыты 6.7 секунд, трассадағы уақыты 14.7 секунд және ең жоғары жылдамдығы... тіркелді. 2013 жылдың тамызында 1967 жылғы 275 GTB/4S NART spider (шасси 10709) RM Sotheby's аукционында Монтерейде, Калифорнияда 25 миллион долларға (комиссиядан кейін 27.5 миллион АҚШ долларына) сатылды. Аукцион кезінде бұл автомобиль бір иесінде болды, бұрын Эдди Смит, Солтүстік Каролина штатының Лексингтон қаласының тұрғыны оған ие болған. Смит оны 1968 жылы жаңадан сатып алып, 2007 жылы қайтыс болғанға дейін үнемі пайдаланды. Кейіннен автомобиль 2013 жылғы аукционға дейін оның отбасының қолында қалды. Мистер Смит-младший автомобильдің "түрмеде сияқты" сезілгенін айтты, сондықтан оны сатуға мәжбүр болды. Жеңімпаз болып коллекционер және Aston Martin Formula One командасының бір бөлігінің иесі Лоренс Стролл атанды. Смиттер отбасы сатудан түскен қаражатты қайырымдылыққа жұмсауды жоспарлап отыр.