Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аарон Маннес (1970 жылы туған) – американдық террористік қауіпті бағалау саласындағы сарапшы. Ол Таяу Шығыс медиа зерттеу институтының ғылыми-зерттеу жұмыстарының директоры және Мэриленд университетінің Ақпарат және Желілік Динамика зертханасы мен Есептеу Мәдени Динамикасы зертханасында зерттеуші болды. 2004 жылы ол «Террордегі бейнелер: Таяу Шығыс террористік ұйымдарына нұсқаулық» деген кітабын жариялады.
Aaron Mannes (born 1970) is an American expert on evaluation of terrorist risk. He has been director of research at the Middle East Media Research Institute and a researcher at the Information and Network Dynamics Laboratory and the Laboratory for Computational Cultural Dynamics at the University of Maryland. In 2004 he published Profiles in Terror: A Guide to Middle East Terrorist Organizations.
Білім
Маннс Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы Сент-Джон колледжінде магистр дәрежесін алды. 2014 жылы Мэриленд университетінде "Вице-президенттің ұлттық қауіпсіздіктегі рөлінің өзгеруі" тақырыбындағы диссертациясын қорғап, қоғамдық саясат саласы бойынша доктор ғылымының кандидаты атағын алды.
Mannes earned a master's degree from St. John's College in Annapolis, Maryland. In 2014 he completed a doctorate in Public Policy at the University of Maryland with a dissertation entitled "The Evolving National Security Role of the Vice President".
Мансап
1998 жылдан 2001 жылға дейін Манн Орта Шығыс медиа зерттеу институтының зерттеу директоры болды. 2004 жылдан 2007 жылға дейін ол Мэриленд университетінің Ақпарат және желілік динамика зертханасында терроризмге қатысты мәселелерді семантикалық веб-талдау арқылы зерттеді. Содан кейін ол университеттің Қоғамдық дамыған компьютерлік зерттеулер институтындағы Есептеу мәдени динамикасы зертханасында ғылыми қызметкер болды, мысалы В. С. Субрахманианмен бірге Үндістан муджахиддерінің шабуылдарын болжау жөніндегі жұмыстармен айналысты.
From 1998 to 2001, Mannes was the director of research at the Middle East Media Research Institute. From 2004 to 2007, he worked on semantic web analysis of terrorism related issues at the Information and Network Dynamics Laboratory of the University of Maryland. He then became a researcher at the Laboratory for Computational Cultural Dynamics within the university's Institute for Advanced Computer Studies, such as work with V. S. Subrahmanian on predicting attacks by the Indian Mujahideen.
Жарияланымдар
2004 жылы Маннс "Террордегі тұлғалар" атты еңбегін жариялады, онда ол жиырмадан астам террористік ұйымның сипаттамасын келтірді. В. С. Субраманиан және басқалармен бірлесіп, ол "Террористік топтардың сандық талдауы: Лашкар-э-Тайба" (2012) және "Индиялық Муджахиддер: сандық талдау және мемлекеттік саясат" (2013) кітаптарын жазды. Субраманиан редакциялаған "Терроризмге қарсы күрес саласындағы сандық тәсілдер туралы нұсқаулық" (2013) кітабында "Терроризмге қарсы талдау және сандық техникалар" атты тараудың авторы болды. 2008 жылы "Journal of International Policy Solutions" журналында "Жылан басы стратегиясын сынау: оның көшбасшыларын өлтіру немесе тұтқындау террористік ұйымның белсенділігін азайта ма?" деген мақала жарияланды. Бұл мақала 21 ғасырдың басындағы бірнеше сандық зерттеулердің бірі ретінде аталып, терроризмге қарсы тактика ретінде көшбасшыларды жоюдың тиімділігіне күмән тудырды.
In 2004 Mannes published Profiles in Terror, in which he profiled more than twenty terrorist organizations. With V. S. Subrahmanian and others, he has co written Computational Analysis of Terrorist Groups: Lashkar e Taiba (2012) and Indian Mujahideen: Computational Analysis and Public Policy (2013), and he wrote the chapter "Qualitative Analysis & Computational Techniques for the Counter Terror Analyst" in Handbook of Computational Approaches to Counterterrorism (2013), edited by Subrahmanian. A 2008 article in the Journal of International Policy Solutions, "Testing the Snake Head Strategy: Does Killing or Capturing its Leaders Reduce a Terrorist Group's Activity?" has been cited as one of several quantitative studies in the first decade of the 21st century casting doubt on the usefulness of leadership decapitation as a counter terrorism tactic.