Виктория кресінің иесі Уильям Роберт Фаунтейн Аддисон
William Addison (VC)
Уильям Аддисон – кавалер Викторианского креста, высшей награды Великобритании за храбрость. Отважно спасал раненых под огнем в Месопотамии (1916). Ұлыбритания, соғыс, батырлық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері
Recipient of the Victoria Cross
Уильям Роберт Фонтайн Аддисон (18 қыркүйек 1883 – 7 қаңтар 1962) – британдық және Ұлт Достастығы әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және беделді награда – Виктория Кресінің иегері болған ағылшын азаматы.
William Robert Fountaine Addison VC (18 September 1883 – 7 January 1962) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір
Реверенд Уильям Аддисон Одихамдағы Роберт Мей мектебінде білім алған, жастығында Канадада орман шаруашылығы жұмысында жұмыс істеген. Солсбери теологиялық колледжінде оқығаннан кейін 1913 жылы дін қызметкері болып тағайындалды және Солсберидегі (қазір жабық) Сент-Эдмунд шіркеуінің викарийі болды.
The Reverend William Addison was educated at Robert May's School, Odiham, Hants, and as a young man worked as a lumberjack in Canada. After studying at Salisbury Theological College, he was ordained in 1913 and became curate of St Edmund's Church, Salisbury (now closed).
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол әскери капеллан бөліміне ерікті болып жазылды. Британ армиясының әскери капеллан бөлімінде 4-ші дәрежелі уақытша капеллан болды, оған 32 жас болғанда, 1916 жылдың 9 сәуірінде Месопотамиядағы Санна-и-Ят жерінде келесі ерлік ісі орын алды, осы ісі үшін ол "үлкен батылдығы үшін" VC орденімен марапатталды:
Upon the outbreak of First World War, he volunteered for the Army Chaplain's Department. He became a Temporary Chaplain of the Forces, 4th Class in the Army Chaplain's Department, British Army, and 32 years old, when the following deed took place on 9 April 1916 at Sanna i Yat, Mesopotamia, for which he was awarded the VC "for most conspicuous bravery":
Ол жараланған әскерді траншеяға жеткізіп, ауыр мылтық пен пулемет атысы кезінде олардың жараларын байлап, тағы бірнеше адамға көмектесті. Бұл жеке күш-жігерінен бөлек, өзінің үлгілі әрекетімен және жеке қауіпсіздігіне немқұрайлы қарауымен ол медициналық көмекшілерді қатты атыс астында алға жылжуға және жараланғандарды жинауға ынталандырды.
He carried a wounded man to the cover of a trench, and assisted several others to the same cover, after binding up their wounds under heavy rifle and machine gun fire. In addition to these unaided efforts, by his splendid example and utter disregard of personal danger, he encouraged the stretcher bearers to go forward under heavy fire and collect the wounded.
Кейінгі өмірі
Аддисон масон болып, 1923 жылғы 14 қарашада No. 1331 Aldershot Camp Lodge ложасына қабылданды. Соғыстан кейін ол әскери капеллан қызметін жалғастырып, Мальта, Хартум, Шанхай және Англиядағы әскери базаларда қызмет етті. 1934 жылдан 1938 жылға дейін ол Қарулы Күштердің аға капелланы болды, содан кейін әскерден шығып, приход діни қызметкері болды. 1938 жылдан 1958 жылға дейін ол Норфолк графтығындағы Ұлы Хоутбуадағы Колтисхолл приходының пасторы болды. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол қайтадан әскерге қайтып, Қарулы Күштердің аға капелланы болып қызмет етті. Ол Шығыс Сассекс графтығындағы Сент-Леонардс-он-Си қаласында қайтыс болды және Суррей графтығындағы Бруквуд бейіштігінде жерленді. Аддисонның медальдарының көшірмесі Армия капелландары музейінде және Солсберидегі Сарум колледжінде қойылған.
Addison was a Freemason and was initiated into Aldershot Camp Lodge No. 1331 on 14 November 1923. After the war, he continued as an army chaplain and served at Malta, Khartoum and Shanghai and at army bases in England. He was Senior Chaplain to the Forces from 1934 to 1938 when he left the army and became a parish priest. He was Rector of Coltishall with Great Hautbois in Norfolk from 1938 to 1958. However, on the outbreak of World War II he returned to the army and again served as Senior Chaplain to the Forces. He died in St Leonards on Sea, East Sussex, and is buried in Brookwood Cemetery in Surrey. A replica set of Addison's medals is on display at the Museum of Army Chaplaincy, and at Sarum College in Salisbury.