Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Northrop N 9M – шамамен үштен бір бөлігіне ұқсас, 60 фут (18 м) қанат кеңдігі бар, толық өлшемді 172 фут (52 м) қанатты Northrop XB 35 және YB 35 ұшқыш қанаты, ұзақ қашықтықты, ауыр бомбалаушы ұшақты әзірлеу үшін пайдаланылған барлық қанатты ұшақ болды. 1942 жылы алғаш рет ұшқан N 9M (M – Model деген мағынаны білдіреді) 1929 жылы Джек Нортроптың бір итергіш винті, екі құйрықты, екі бағаналы, барлық металл қаптамасы бар Northrop X 216H монопланымен және одан он жыл кейін, 1939–1941 жылдардағы екі винтті N 1M ұшағымен басталған барлық қанатты Northrop ұшақтарының жобалық шежіресіндегі үшіншісі болды. Northrop компаниясының бұл пионерлік қанатты ұшақтары көп жылдар өткен соң Northrop Grumman компаниясына 1989 жылы АҚШ Әуе күштерінің қарулануына қосылған озық B 2 Spirit стелс бомбалаушысын жасауға әкелді.
The Northrop N 9M was an approximately one third scale, 60 feet (18 m) span all wing aircraft used for the development of the full size, 172 feet (52 m) wingspan Northrop XB 35 and YB 35 flying wing long range, heavy bomber. First flown in 1942, the N 9M (M for Model) was the third in a lineage of all wing Northrop aircraft designs that began in 1929 when Jack Northrop succeeded in early experiments with his single pusher propeller, twin tailed, twin boom, all stressed metal skin Northrop X 216H monoplane, and a decade later, the dual propeller N 1M of 1939–1941. Northrop's pioneering all wing aircraft would lead Northrop Grumman many years later to eventually develop the advanced B 2 Spirit stealth bomber, which debuted in 1989 in US Air Force inventory.
Жобалау және әзірлеу
1941 жылдың 30 қазанында B 35 Flying Wing бомбалаушысын әзірлеуге арналған алдын ала тапсырыс бекітілді, оның ішінде инженерлік жұмыстар, сынақтар және ең бастысы – 60 фут (18 м) қанат ұзындығы, N 9M деп аталатын, нақты масштабтағы (1/3) ұшақ. Ол ұшу динамикасы туралы деректерді жинауға және ұшқыштарды бағдарламаның революциялық, қанаттан тұратын дизайнымен таныстыруға арналған еді. Бірінші N 9M бастапқы келісімшарт бойынша тапсырылды, бірақ кейіннен 1943 жылдың басында үш сынақ ұшағына дейін көбейтілді. Төртіншісі бірнеше айдан кейін, бірінші N 9M апатқа ұшырап, конструкциясы қирағаннан кейін тапсырылды; бұл төртінші N 9M ұшу сынақтарынан алынған түрлі жақсартулар мен жаңартпаларды, соның ішінде басқа, қуаттырақ қозғалтқыштарды қамтыды. Төрт ұшақ N 9M 1, 2, A және B деп белгіленді. N 9M конструкциясының негізгі бөлігі салмағын азайту үшін ағаштан жасалған. Қанаттың сыртқы қабығы арнайы ламинатталған берік фанерамен қапталған. Орталық бөлігі (фюзеляжға баламасы) дәнекерленген құбырлы болаттан жасалған. Ұшақтар бастапқыда екі Menasco C6S 1 "Buccaneer" инвертті, ауамен салқындатылатын, тік алты цилиндрлі қозғалтқыштармен, екі қанатты винттермен жабдықталған, ал N 9MB екі Franklin XO 540 7 қозғалтқышымен жабдықталды. Келесі бес айда 45 ұшу жасалды. Олардың көбі әртүрлі механикалық бұзуларға байланысты тоқтатылды, ал мәселелердің басты себебі – Menasco қозғалтқыштары болды. Шамамен 22,5 сағат ұшқаннан кейін, бірінші N 9M 1943 жылдың 19 мамырында Мюрок армиялық әуе базасынан (қазіргі Эдвардс әуе күштері базасы) батысқа қарай 19 км (12 миль) қашықтықта апатқа ұшырады. Ұшқыш Макс Констант ұшақты тік айналудан шығаруға тырысқанда қаза тапты. Тергеу көрсеткендей, Констант басқаруды жоғалтқан, тік айналудан шығуға тырысқанда басқару бағанасы оның кеудесіне қысылып, парашютпен қауіпсіз жерге түсуіне кедергі келтірген. Бұл мәселені жою және басқа N 9M сынақ ұшақтарында осыған ұқсас жағдайды болдырмау үшін шаралар қабылданды. 1993 жылдан бері сары және көк түсті Flying Wing көрмеге қойылып, жыл сайынғы бірнеше авиашоуларда ұшу көрсетілімдері өтіп келеді. 2006 жылдың сәуірінде N 9MB ұшағының қозғалтқышында өрт шықты. Ұшақ аз зақыммен қауіпсіз жерге қонды. Мұражайға жөндеу үшін қаржы жиналды, және ұшақ толыққанды жөнделіп, қайтадан ұшуға дайын болды. Ол 2010 жылдың 15-16 мамырында өткен жылдық Чино авиашоуында қайтадан ұшты. Ұшқыш қаза тапты, бірақ жерде зардап шеккендер жоқ. Ұлттық көлік қауіпсіздігі жөніндегі кеңес апатты "пилоттың себепсіз басқаруды жоғалтуына" байланысты деп атады, сондай-ақ "ұшақ қиратылған фрагменттердің көптігіне байланысты басқаруды жоғалту себебін анықтау мүмкін емес" деді.
On 30 October 1941, the preliminary order for development of the B 35 Flying Wing bomber was confirmed, including engineering, testing, and most importantly a 60 ft (18 m) wingspan, one third scale aircraft, designated N 9M. It was to be used in gathering data on flight performance and for familiarizing pilots with the program's radical, all wing design. The first N 9M was ordered in the original contract, but this was later expanded to three test aircraft in early 1943. A fourth was ordered a few months later after a crash of the first N 9M destroyed that airframe; this fourth N 9M incorporated various flight test derived improvements and upgrades, including different, more powerful engines. The four aircraft were designated N 9M 1, 2, A, and B, respectively. The N 9M framework was partially constructed of wood to reduce its overall weight. The wings' outer surfaces were also skinned with a strong, specially laminated plywood. The central section (roughly equivalent to the fuselage) was made of welded tubular steel. The aircraft were originally powered by two Menasco C6S 1 "Buccaneer" inverted air cooled straight six engines, driving twin bladed propellers, except for the N 9MB which was powered by two Franklin XO 540 7 engines. During the next five months, 45 flights were made. Nearly all were terminated by various mechanical failures, the Menasco engines being the primary source of the problems. After roughly 22.5 hours of accumulated flight time, the first N 9M crashed approximately 12 miles (19 km) west of Muroc Army Air Base (now Edwards Air Force Base) on 19 May 1943. The pilot, Max Constant, was killed as he attempted to recover the aircraft from a right hand, 60° nose down spin. The investigation found that Constant had suffered control reversal, the control column had been pressed against his chest during his recovery attempt from the steep spin, preventing him from parachuting to safety. Actions were taken to fix this problem and prevent it from happening on other N 9M test aircraft. Since 1993, the yellow and blue Flying Wing has been exhibited, with flight demonstrations at several airshows every year. In April 2006, the N 9MB suffered an in flight engine fire. The aircraft was landed safely with limited damage. Donations to the museum were solicited for its repair, and the aircraft was fully repaired to flight status. It was flown again during the annual Chino airshow on 15–16 May 2010. The pilot was killed but no ground casualties were reported. The National Transportation Safety Board attributed the crash to the "pilot's loss of control for undetermined reasons", stating that "given the significant fragmentation of the wreckage, the reason for the loss of control could not be determined".