Герман ботанигі Генрих Густав Райхенбах және орхидеялар әлемі
Heinrich Gustav Reichenbach
Генрих Рейхенбах (1823-1889) – неміс ботанігі, 19 ғасырдағы ең белгілі орхидея зерттеушісі. Орхидея гүлдері мен олардың тозаңдануына арналған еңбектері зерттелуде.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс ботаник (1824–1889)
German botanist (1824–1889)
Генрих Густав Райхенбах (Дрезден, 3 қаңтар 1823 – Гамбург, 6 мамыр 1889) – ботаник және 19 ғасырдың ең көрнекті неміс орхидологы. Оның әкесі Генрих Готлиб Людвиг Райхенбах (Icones Florae Germanicae et Helveticae еңбегінің авторы) да белгілі ботаник болған.
Heinrich Gustav Reichenbach (Dresden, 3 January 1823 – Hamburg, 6 May 1889) was a botanist and the foremost German orchidologist of the 19th century. His father Heinrich Gottlieb Ludwig Reichenbach (author of Icones Florae Germanicae et Helveticae) was also a well known botanist.
Өмірбаян
Ол 18 жасында орхидеяларды зерттеуді бастады және әкесіне "Иконалар" еңбегін жазуға көмектесті. Орхидеялардың тозаңын зерттеген жұмысымен ботаника ғылымының докторы атағын алды. Бітіргеннен кейін көп ұзамай, 1855 жылы Лейпциг университетінде ботаникадан төтенше профессор болып тағайындалды. Кейін Гамбург университетінің ботаникалық бағының директоры болды (1863-1889). Сол кезде Еуропаға мыңдаған жаңадан табылған орхидеялар жіберілді. Ол оларды анықтауға, сипаттауға және жіктеуге жауапты болды. Рейхенбах осы жаңа ашылымдардың көптерін атап, жазбаға алды. Ол, әдетте, мінезімен жеңіл болмаған және көптеген сипаттамаларымен мақтанған, олардың кейбіреулері сыртымнан жасалғандықтан, үлкен таксономиялық шатасуға әкелді. 1865 жылы досы, "орхидологияның әкесі" Джон Линдли қайтыс болғаннан кейін, Г.Г. Рейхенбах орхидеялар бойынша әлемдегі жетекші сарапшыға айналды. Рейхенбах ағылшын тілін өте жақсы білді. Ол Кьюге және Ұлыбритания мұражайының гербарийіне, сондай-ақ ағылшын кәсіби және жеке орхидея өсірушілеріне бірнеше аптаға созылатын сапарлар жасады. Англияға соңғы сапары 1887 жылдың күзінде болды. "Дүние жүзінен оған орхидея үлгілері анықтау үшін жіберілді, олар оның көптеген жазбаларымен және суреттерімен бірге үлкен гербарий құрады, ол Кьюдегі Линдлидің гербарийімен бәсекелеседі" (Рейникка, "Орхидея тарихы", 215-бет). Оның үлкен гербарийі мен кітапханасы Австрияның Вена қаласындағы "Табиғат тарихы мұражайына" (күткендей, Кью бақтарына емес) өлімінен кейін алғашқы 25 жыл ішінде зерттеуге тыйым салынған күйде тапсырылды. Рейхенбах, мүмкін, Роберт Аллен Рольфтің, өзіндік білімімен орхидея сарапшысының Кьюдегі бас таксономист ретінде тағайындалуына наразы болғандықтан осылай әрекет етті. Бұл орхидея түрлерін екі рет немесе бірнеше рет сипаттауға әкелді, оларды кейін түзету қажет болды. Рейхенбахтың қайтысынан кейін оның жұмысын Фридрих Вильгельм Людвиг ("Фриц") Кранцлин (1847-1934) жалғастырды. 1886 жылы Фредерик Сандер Генри Джордж Мунға (1857-1905), таза түсшіге, Рейхенбахтың суреттерімен 192 суреттен орхидеялардың акварельдік суреттерін салуды тапсырды (1888-1894). Бұл ай сайын жарық көретін басылымдар "Рейхенбахия" деп аталды және орхидеялар туралы ең толық анықтамалық көз болып табылады.
He started his study of orchids at the age of 18 and assisted his father in the writing of Icones. He became a Doctor in Botany with his work on the pollen of orchids (see ‘Selected Works’). Soon after his graduation, Reichenbach was appointed to the post of extraordinary professor of botany at the Leipzig in 1855. He then became director of the botanical gardens at the Hamburg University (1863 1889). At that time, thousands of newly discovered orchids were being sent back to Europe. He was responsible for identifying, describing, classifying. Reichenbach named and recorded many of these new discoveries. He probably was not the easiest of personalities, and used to boast about his many descriptions, some of which were superficial, leading to a great deal of taxonomic confusion. H. G. Reichenbach became the world's leading authority on orchids, after the death of his friend, the 'father of orchidology' John Lindley in 1865. Reichenbach spoke English extremely well. He made many visits, sometimes lasting many weeks, to Kew and the herbarium of the British Museum, as well as visits to English professional and private growers of orchids. His last visit to England was in the autumn of 1887. "Orchid specimens from all over the world were sent to him for identification, and these, together with his copious notes and drawings, forms an immense herbarium which rivaled that of Lindley at Kew" (Reinikka, 'A history of the orchid', p. 215). His immense herbarium and library were bequeathed to the 'Naturhistorisches Museum' in Vienna, Austria (instead, as expected, to the Kew Gardens), on the condition that it would not be consulted during the first 25 years after his death. Reichenbach probably acted this way out of resentment of the appointment of Robert Allen Rolfe, a self taught orchid expert, as the top taxonomist at Kew. This resulted in a great number of double or multiple descriptions of orchid species, which had to be corrected afterwards. After Reichenbach's death, his work was continued by Friedrich Wilhelm Ludwig (“Fritz”) Kraenzlin (1847 1934). In 1886, Frederick Sander commissioned Henry George Moon (1857 1905), a pure colourist, to paint 192 watercolour plates of orchids with descriptions by Reichenbach (1888 1894). These monthly publications became known as the Reichenbachia and are the richest reference sources on orchids ever produced.