Кіріспе

Австриялық опера әншісі

Вальтер Берри (8 сәуір 1929 – 27 қазан 2000) – операда көрнекті мансапқа ие болған австриялық лирикалық бас-баритон. Ол өз заманының көрнекті опералық бас-баритондарының бірі деп есептеледі.

Кәсіби мансап

Уолтер Берри Венада дүниеге келген. Ол Вена музыка академиясында вокалды оқыды және 1947 жылы Вена мемлекеттік операсында сахнаға тұңғыш рет шықты. 1950 жылы труппаның тұрақты мүшесі болды және өмірінің соңына дейін сол ансамбльмен бірге қалды, бірақ Еуропаның басқа бөліктерінде және Ұлыбританияда жиі гастрольдік өнер көрсетулер жасады. 1952 жылы Берри алғаш рет Зальцбург фестивалінде өнер көрсетті, кейін ол онда үнемі өнер көрсетті. Зальцбургте ол Герберт фон Караянмен бірге Вена филармониялық оркестрінің сүйемелдеуімен Вольфганг Амадей Моцарттың «Дон Джованни» операсын қойды, онда Леонтин Прайс және Элизабет Шварцкопф қатысты. Вена мен Зальцбургте өнер көрсету кезеңінде ол жүзден астам рөлді қамтитын кең опералық репертуарды орындады. Франц Шуберттің лирикалық-драмалық өлеңдерін және Густав Малердің әндерін орындағаны үшін оған жоғары баға берілді. Оның ең танымал шығармаларының арасында Иоганн Себастьян Бахтың «Жапа шегулері» және Людвиг ван Бетховеннің «Solemnis Missa» шығармалары бар. 1960 және 1970 жылдары ол Нью-Йорктегі Метрополитен операсында «Шатырсыз әйелдегі» Барак, «Лоэнгриндегі» Тельрамунд, «Валькириядағы» Вотан, «Розенкавальердегі» Барон Окс, «Фиделиодағы» Дон Писарро, «Così fan tutte» операсындағы Дон Альфонсо, «Ариадна на Наксостағы» Музыка шебері және «Дон Джованнидегі» Лепорелло сияқты есте қаларлық рөлдерді орындады. Ол 1984 жылдың 18 қарашасында соңғы рет Барак рөлін орындады. Берридің басқа да танымал рөлдері: Моцарттың «Сылырлы флейтасындағы» Папагено, Моцарттың «Фигароның үйлену тойындағы» Фигаро және Бела Бартоктың «Көкбауыр сарайындағы» Көкбауыр. Ол сондай-ақ лирикалық-драмалық өлеңдердің шебері ретінде танымал болды және концерттерде неміс пианинісі Себастьян Пешкомен бірге жиі өнер көрсетті. Берри хорлық шығармаларда да өнер көрсетті. Жеңіл мінезді операетталарда, әсіресе «Жарқын түндік» операсында ойнау оның қуанышының бірі болды. Уолтер Берри 1957 жылы жетекші меццо-сопрано Криста Людвигке үйленді және онымен сахнада да, бірнеше жазуларда да бірлесіп жұмыс істеді. 1970 жылы олар ажырасып кетті.

Өлім

Уолтер Берри 2000 жылы 71 жасында Венада жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Венадағы Heiligenstädter Friedhof зиратында (А бөлімі, 1-тобы, № 263) жерленген.

Жазбалар

Берри өнімді жазушы болған және көптеген жоғары бағаланған опералық жазбаларға қатысқан, соның ішінде Отто Клемперердің классикалық "Сылық флейтасы" (Папагено рөлінде) және "Фиделио" (Дон Писарро рөлінде) жазбаларына қатысқан. Ол сондай-ақ Иоганн Себастьян Бахтың қасиетті ораториясы "Матайдың құмарлығын" 1961 жылы Колумбия рекордс компаниясымен Ото Клемперермен және Филармония оркестрімен бірге, ал бірнеше жылдан кейін 1972 жылы Герберт фон Караянмен және Берлин филармониясымен Deutsche Grammophon үшін жазды. Оның жазылған орындарының арасында: Бела Бартоктың "Көксақалдың қамалы" (London Records), Бетховеннің "Solemnis Missa" (Deutsche Grammophon), Йозеф Хайднның "Жаратылыс" (Deutsche Grammophon), Моцарттың "Cosi Fan Tutte" және "Фигароның некесі" (екеуі де EMI) және Моцарттың "Бастиен мен Бастиен" (Philips) жазбалары бар. Billboard журналының сыншылары оның әйелі Криста Людвигпен бірге жазған Бартоктың "Көксақалдың қамалы" туындысының драмалық күш-қуатпен орындалғанын атап өтті. 1967 жылы Billboard сыншылары сондай-ақ Рихард Штраустың "Электра", "Көлеңкесіз әйел" және "Раузан кавалері" сахналарын Людвигпен бірге АҚШ-та RCA Victrola лейблінде шығарғандығын жоғары бағалады. Берридің шедевр жазбалары оған операдағы көрнекті бас-баритон және бас ретінде танылуға мүмкіндік берді. Берри DVD-де Лудвиг, Джеймс Кинг және Йозеф Гриндльмен бірге Дон Писарро рөлінде, Пьяр Лоренгармен Памина рөлінде Папагено рөлінде, сондай-ақ Дитрих Фишер-Дискаумен бірге Лепорелло рөлінде, атау ролінде және Йозеф Гриндльмен неміс тіліндегі "Дон Джованни" қойылымында ойнады.