Кіріспе

Тігілген қайық – ағаштан жасалған қайықтың бір түрі, оның қабырғалары тігіліп, тақтайлары сірілер, тамырлар және тал бұтақтары сияқты иілгіш ағашпен тігілген, байланған немесе өрілген. Металл бұрандалар ойлап табылмас бұрын, тігілген қайықтарды жасау әдісі әлемнің көптеген аймақтарында қолданылған, және металл бұрандалардың қымбат болуына байланысты кішкентай қайықтарды арзанға жасау үшін одан кейін де ұзақ уақыт қолданылып келді.

Атауы және ұқсас әдістер

Мұқият орныққанмен, "тігілген қайық" атауы шатастыруға болады, себебі ол каяктерде жиі кездесетін мата немесе былғарыдан жасалған конструкцияны ұғындырады. Кейбіреулер оны "баулы қайықтар" (нем. geschnürte Boote) деп атауды ұсынды. Тігілген қайықтарға ұқсас заманауи құрылыс әдісі – "тігіп жабыстыру" әдісі; осы техникада фанера панельдері, көбінесе сыммен тігіледі, ал тігістер шыны талшық композитымен нығайтылады; тігістерді алып тастауға немесе орнында қалдыруға болады. Сонымен қатар, бұтақпен тігілген қайықтар да осыған қатысты. Шалқалы сүйек құрылымы австронезиялық халықтардың ерекше теңіз технологиясында қолданылады.

Тарих

Тігілген қайықтың ең ерте белгілі мысалы – 40 метрден астам ұзындықтағы "күн қайығы" немесе Египеттегі Гиза пирамидасының жанында көрсетілген жерлеу қайығы; ол шамамен б.з.д. 2500 жылға дейін сақталып қалған. Тігілген конструкция, егер ол мыңдаған жылдар бұрын жасалған сал немесе қамыс қайықтардан дамыған болса, табиғи қадам болды. Әлемнің басқа аймақтарында ең көне тігілген кеме Солтүстік Феррибиден табылды, ондағы бір үлгі (F3 деп аталады) массалық спектрометрия бойынша б.з.д. 2030 жылға дейін сақталып қалған. Кейінірек табылған ерте грек кемелері де бар. Ең ерте скандинавиялық табылыс – Даниядағы Hjortspring қайығы (б.з.д. 300 жыл шамасында). Финляндияда, Ресейде, Карелияда және Эстонияда кішкентай тігілген қайықтар 1920 жылдарға дейін Ресейдің кедей аймақтарында салынып келді. Тігілген конструкция Үнді-Тынық мұхитының австронезиялық "проаларының" әртүрлі түрлерінде (сонымен қатар, байланыстырылған тіреу техникасын қолданған) және Қызыл теңізде, Персия шығанағында және Үнді мұхитында кездесетін Таяу Шығыс пен Оңтүстік Азияның dhow қайықтарында қолданылады. Олардың жақын және ұқсас болғанына қарамастан, олар бір-бірінен айқын ерекшеленеді, бұл олардың тәуелсіз дамығанын көрсетеді. Австронезиялық қайықтарды тігу әдістері үздіксіз емес және тек корпустың ішкі бетінен ғана көрінеді, ал Оңтүстік Азия мен Таяу Шығыс қайықтарын тігу әдістері корпустың сыртқы және ішкі жағында көрінеді және үздіксіз болып табылады.

Басқа дәстүрлермен салыстыру

Дегенмен, тігілген қайық техникасы (бірақ тігілген түйінді қайықтар емес) Батыс Үнді мұхиты аймақтарының дәстүрлерінде де қолданылады, бірақ австронезиялық қайықтардағы тігістер үздіксіз болып келеді және корпустың ішкі жағынан ғана көрінеді. Бұл Үнді мұхиты мен Аустронезияның тігілген қайық техникалары мәдени тұрғыдан байланысты емес екенін, және бір-бірінен тәуелсіз дамығанын көрсетеді. Ежелгі австронезиялық кемелердің бөліктері бастапқыда тек тігілген қайық техникасы арқылы біріктірілген. Алайда, соңғы екі мың жылда Теңіз Оңтүстік-Шығыс Азияда металлургияның дамуы тігілген техниканы ішкі тіреулермен алмастыруға, сондай-ақ металл шегелерді жиі пайдалануға әкелді.