Қытай педагогы Куо Пин Вэнь: өмір және мұрасы

Кіріспе

Қытай ғалымы Куо Пинг Вэнь немесе Гуо Биньвэнь (1880–1969), әдеби есімі Хуншенг (鴻聲), – ықпалды қытай педагогы.

Өмірбаян

Куо Цзянсу провинциясының Шанхай қаласында дүниеге келген. Оның әкесі пресвитериан шіркеуінің қариясы болған. Ол Шанхайдағы Бірінші пресвитериан шіркеуімен байланысты Лоури институтына (The Pure Heart Academy, Qingxin Shuyuan 清心書院) оқуға түсті. 1912 жылы магистратураны бітіріп, ал 1914 жылы философия докторы ғылымын қорғады. Кейіннен 1928 жылы Ұлттық Орталық Университет (Guoli Zhongyang Daxue 国立中央大学), ал 1949 жылы Нанкин Университеті (Nanjing Daxue 南京大学) болып аталды. Оның идеялары Қытай білім беру саласына зор әсер етті. 1921 жылы ол 1917 жылы Нанкин Жоғары Педагогиялық Мекемесінің коммерциялық бағдарламасынан туындаған Шанхай Сауда Колледжінің (Shanghai Shangke Daxue 上海商科大学) алғашқы ректоры болды. Шанхай Сауда Колледжі Шанхай Қаржы және Экономика Университетінің (SUFE) (Shanghai Caijing Daxue 上海财经大学) негізін қалады. Куо 1919-1923 жылдары Ұлттық Нанкин Жоғары Педагогиялық Мекемесінің, ал 1921-1925 жылдары Ұлттық Оңтүстік-Шығыс Университетінің президенті болды. Нью-Йорк қаласында оның директоры болып та қызмет етті (1926-1930 жылдар). Өмірінің соңғы он жылында ол 1958 жылы өзі құрған Вашингтондағы Қытай-Америка Мәдени Қоғамының президенті болды. Ол Куоның Қытайдағы жоғары білім беруге және Қытай мәдени институттары мен істеріне қосқан үлесімен айналысты. Қытай Халық Республикасы, Қытай Республикасы және АҚШ ғалымдары Куоның өмірі мен маңызы туралы мақалалар жазып, талқылауларға қатысты. 2016 жылдың наурызында Райан Аллен мен Цзи Лю редакциялаған Куо Пинг Вэнь: ғалым, реформатор, мемлекет қайраткері атты мақалалар жинағы "Long River Press" баспасынан жарық көрді, ал 2016 жылдың қазан айында Колумбия Университетінің Шығыс Азия Кітапханасында кітапқа қол қою симпозиумы өтті. Оның академиялық негізі гуманитарлық ғылымдарда қалыптасқандықтан, Куо ғылым мен гуманитарлық білімнің толыққанды үйлесімі маңызды деп есептеді. Сонымен қатар, Вустер Университетіндегі бакалавриат тәжірибесінде әйелдер біліміне қолдау көрсетті. Вустер Университетінде Куо заң оқу жоспарынан бас тартып, білім беру реформасына назар аударды, ол Қытайға оралғаннан кейін оның мансабының негізі болды. Оның білім беру философиясы төрт тепе-теңдік стратегиясын қамтыды: жан-жақты білім мен мамандық білімі арасындағы тепе-теңдік, гуманитарлық білім мен ғылыми білім арасындағы тепе-теңдік, оқытушылар құрамына инвестиция салу мен оқу инфрақұрылымына инвестиция салу арасындағы тепе-теңдік және ұлттық және халықаралық білім арасындағы тепе-теңдік. Куо Қытайдың Батыстың ғылымдағы жетістіктерінен көп нәрсе үйрене алатынын, ал Батыс Қытайдан өмір философиясы туралы көп нәрсе біле алатынын айтты, сондай-ақ американдық колледждер мен университеттерде қытайтануды кеңейтуді ынталандырды. Білім беру арқылы Шығыс пен Батыс арасындағы өзара іс-қимылды дамыту арқылы Куо Пинг Вэнь бүгінде гүлденіп келе жатқан Қытай-Америка қарым-қатынасын нығайтуға үлес қосты.

Kuo was born in Shanghai, Jiangsu province, and his father was an elder in the Presbyterian Church. He attended Lowrie Institute (The Pure Heart Academy, Qingxin Shuyuan 清心書院), which was connected with the First Presbyterian Church in Shanghai where he received his M. A. degree in 1912 and his Ph. D. in 1914. which was later renamed National Central University (Guoli Zhongyang Daxue 国立中央大学) in 1928 and Nanjing University (Nanjing Daxue 南京大学) in 1949, and his ideas exerted a broad influence in Chinese educational circles. In 1921, he became the first chancellor of the Shanghai College of Commerce (Shanghai Shangke Daxue上海商科大学), which in 1917 had emerged from the program in commerce at Nanjing Higher Normal School. The Shanghai College of Commerce was the forerunner of the Shanghai University of Finance and Economics (SUFE) (Shanghai Caijing Daxue 上海财经大学). Kuo was the president of National Nanjing Higher Normal School from 1919 1923 and National Southeastern University from 1921 1925. in New York City, and also its Director, 1926 1930. In the last decade of his life, he was President of the Sino American Cultural Society in Washington, D. C., an organization he founded in 1958. dealing with Kuo's contributions to higher education in China and to Sino Cultural institutions and affairs in the United States. Scholars from the People's Republic of China, the Republic of China and the United States contributed papers and participated in discussions on Kuo's career and its significance. In March, 2016, the book Kuo Ping Wen: Scholar, Reformer, Statesman, a collection of essays on Kuo as educator, statesman, and cultural ambassador, edited by Ryan Allen and Ji Liu, was published by Long River Press, and in October, 2016 a book signing symposium was held at the C. V. Starr East Asian Library at Columbia University. Since his academic background was shaped at liberal arts institutions, Kuo believed that a well rounded education in both the sciences and the humanities was essential. Moreover, since his undergraduate experience at the University of Wooster was co educational, he was a strong supporter of women's education in China. It was at the University of Wooster that Kuo changed his plan to study law and focused instead on issues of educational reform, which became the basis for his career once he returned to China. His educational philosophy embraced a strategy based on Four Balances: the balance between well rounded education and specialized education, the balance between humanistic education and scientific education, the balance between investment in teaching faculty and investment in teaching facilities, and the balance between national and international learning. Kuo felt that China could learn much from the study of Western accomplishments in science, just as the West could learn much from China about the philosophy of life, and he was a strong supporter of the expansion of Chinese studies at American colleges and universities. In furthering interactions between East and West through education, Kuo Ping wen contributed to building the Sino American relationship that flourishes today.