Батыс Тынық мұз темір жолының тарихы

Кіріспе

АҚШ-тағы бұрынғы I сыныптағы темір жол, алғашқы трансконтиненттік темір жолды салған компания. Батыс Тынық мұхиты темір жолы – АҚШ-тағы I сыныптағы темір жол болатын. Ол 1903 жылы Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының солтүстік Калифорнияға теміржол қызметіндегі дерлік монополиясын бұзу мақсатымен құрылды. WP-нің Feather River бағыты 80 жылға жуық уақыт бойы Солт-Лейк-Сити/Огден, Юта және Окленд, Калифорния арасындағы теміржол трафигі үшін SP-нің Overland Route бөлігімен тікелей бәсекелесті. Батыс Тынық мұхиты Калифорния Zephyr жолаушылар пойызының алғашқы операторларының бірі болды. 1982 жылы Батыс Тынық мұхитын Юнион Пасифик корпорациясы сатып алды, ол көп ұзамай Юнион Пасифик темір жолына қосылды.

Тарих

Батыс Тынық мұхиты темір жолы (1862–1870) 1862 жылы алғашқы трансконтинентальдық темір жолдың батыс бөлігін Сакраменто мен Сан-Хосе, Калифорния (кейін Оклендке) аралығында салу үшін құрылды. Сакраментодан Оклендке дейінгі соңғы байланысты аяқтағаннан кейін, бұл компания 1870 жылы Орталық Тынық мұхиты темір жолына енгізілді. "Батыс Тынық мұхиты" атауын алғаш рет пайдаланған екінші компания – 1903 жылы құрылған Батыс Тынық мұхиты темір жолы компаниясы. Джордж Джей Гулд I басшылығымен Батыс Тынық мұхиты темір жолы, оның амбициялы Гулд трансконтинентальдық жүйесі үшін Тынық мұхит жағалауына стандартты өлшемдегі теміржол байланысын салуды ұсынды. Құрылысты Денвер және Рио-Гранде Батыс темір жолы қаржыландырды, бұл компания Гулд жүйесіне кіретін және Рио-Грандедің басты қарсыласы Юнион-Пасифик темір жолының Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолын сатып алуға тырысуына байланысты Калифорнияға қол жеткізу мүмкіндігінен айырылған. Батыс Тынық мұхиты темір жолы Аламида және Сан-Хоакин темір жолын сатып алып, кейін "Федер өзені жолы" деп аталған құрылысқа кірісті. 1909 жылы аяқталған бұл желі Калифорнияға жалғасқан соңғы маңызды теміржол болды. Батыс Тынық мұхиты темір жолы компаниясы ипотекалық облигацияларын төлей алмағандықтан, 1916 жылы оның активтері Батыс Тынық мұхиты темір жолы компаниясына сатылды. Бастапқы желіде 85 фунт/ярда рельс, өңделмеген тіреулер және бір градустан асатын қисықтарда ғана тіреу тақталары қолданылды; 1935 жылы негізгі желінің жартысынан астамы әлі де бастапқы рельсін сақтап, олардың көпшілігі 150 миллион тоннадан астам жалпы жүк тасыған. 1931 жылы Батыс Тынық мұхиты солтүстік Калифорниядағы Ұлы Солтүстік темір жолына дейін Федер өзені каньонынан солтүстікке қарай жаңа негізгі желіні ашты. Бүгінде BNSF Gateway Subdivision бөлігі болып табылатын бұл бағыт Окленд – Солт-Лейк-Сити магистральдық желісіне Кедди Уайде қосылды, ол екі болатты тіреу және туннельдің бірегей комбинациясынан тұратын үшбұрышты қиылысқан жол құрады. 1935 жылы Ұлы депрессияның салдарынан жүк және жолаушылар айналымы төмендегендіктен теміржол банкротқа ұшырады және қайта ұйымдастырылуы қажет болды. Western Pacific (WP) Denver және Rio Grande Western Railroad және Chicago, Burlington және Quincy Railroad компанияларымен бірлесіп Калифорния Zephyr жолаушылар пойызын иеленді. WP 1949 жылдан 1970 жылға дейін Оклендтен Калифорниядан Солт-Лейк-Ситиге дейін "Күміс ханымды" жүргізді. Батыс Тынық мұхиты бірнеше шағын желілік теміржолдарға ие болды. Ең ірісі – Сакраментоның солтүстік темір жолы, ол бір кезде Сан-Францискодан Калифорнияның Чико қаласына дейін жеткен. Басқаларына Тайдуотер Оңтүстік темір жолы, Орталық Калифорния тракциясы, Индиан аңғары темір жолы және Діп Крик темір жолы кірді. 1953 жылдың желтоқсан айында теміржол соңғы булы локомотивін пайдаланудан шығарды. 1970 жылдың соңында WP, оның Sacramento Northern және Tidewater Southern еншілес компанияларын қоспағанда, жол және теміржол желілерін басқарды. 1982 жылы Union Pacific Corporation Western Pacific сатып алғаннан кейін WP біріктірілген Union Pacific теміржол жүйесінің бөлігіне айналды: Union Pacific Railroad, Missouri Pacific Railroad және WP.

The original Western Pacific Railroad (1862–1870) was established in 1862 to build the westernmost portion of the first transcontinental railroad, between Sacramento and San Jose, California (later to Oakland). After completing the last link from Sacramento to Oakland, this company was absorbed into the Central Pacific Railroad in 1870. The second company to use the "western pacific" appellation was the Western Pacific Railway Company, founded in 1903. Under the direction of George Jay Gould I, the Western Pacific Railway proposed to build a standard gauge track connection to the Pacific Coast for his aspiring Gould transcontinental system. Construction was financed by the Denver and Rio Grande Western Railroad, a company in the Gould system, which had lost access to California due to the attempted acquisition of the Southern Pacific Railroad by the Rio Grande's main rival, the Union Pacific Railroad. The Western Pacific Railway acquired the Alameda and San Joaquin Railroad and began construction on what became known as the Feather River Route. Completed in 1909, it was the last major rail line connected to California. After Western Pacific Railway Company defaulted on mortgage bonds, its assets were sold in 1916 to The Western Pacific Railroad Company. The original line used 85 lb/yd rail on untreated ties, with no tie plates except on curves over one degree; in 1935 more than half of the main line still had its original rail, most of it having carried 150 million gross tons. In 1931 Western Pacific opened a main line north from the Feather River Canyon to the Great Northern Railway in northern California. This route, today part of BNSF's Gateway Subdivision, joined the Oakland – Salt Lake City main line at the Keddie Wye, a unique combination of two steel trestles and a tunnel forming a triangle of intersecting track. In 1935, the railroad went bankrupt because of decreased freight and passenger traffic caused by the Great Depression and had to be reorganized. Western Pacific (WP) operated the California Zephyr passenger train with the Denver and Rio Grande Western Railroad and the Chicago, Burlington and Quincy Railroad. The WP handled the "Silver Lady" from Oakland, California, to Salt Lake City, Utah from 1949 to 1970. The Western Pacific owned several connecting short line railroads. The largest was the Sacramento Northern Railway, which once reached from San Francisco to Chico, California. Others included the Tidewater Southern Railway, the Central California Traction, the Indian Valley Railroad and the Deep Creek Railroad. In December 1953, the Railroad retired its last steam locomotive from revenue service. At the end of 1970, WP operated of road and of track, not including its Sacramento Northern and Tidewater Southern subsidiaries. After the Union Pacific Corporation purchased the Western Pacific in 1982, the WP became part of a combined Union Pacific rail system: the Union Pacific Railroad, the Missouri Pacific Railroad, and the WP.