Сиэтл мен Уолла-Уолла темір жолы – Вашингтондағы Сиэтл қаласына алғашқы толыққанды темір жол. Тарихы, құрылуы, және Такомаға қарағанда Сиэтлдің дамуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сиэтл және Уолла-Валла темір жолы (алғашқыда Сиэтл және Уолла-Валла темір жолы және көлік компаниясы) – 3 фут енді темір жол және Сиэтл, Вашингтон қаласына қызмет көрсеткен алғашқы толыққанды темір жол болды. Одан бұрын тек атпен жүргізілетін темір жол көліктері және Юнион көлінен Пайк көшесіне өте қысқа қашықтыққа тасымалдайтын көмір пойызы ғана болған. 1880 жылы Генри Виллардтың Орегон жақсарту компаниясына сатылғаннан кейін, ол Колумбия және Пьюгет Саунд темір жолы деп аталды.
The Seattle and Walla Walla Railroad (earlier Seattle and Walla Walla Railroad and Transportation Company) was a 3ft narrow gauge railroad and was the first proper railroad to serve Seattle, Washington, preceded only by horse drawn rail vehicles and by a coal train making the very short haul from Lake Union to Pike Street. After being sold to Henry Villard's Oregon Improvement Company in 1880 it was renamed the Columbia and Puget Sound Railroad.
Сиэтл және Уалла-Уалла
Солтүстік Тынық мұхиты темір жолы жақын Такоманы батыс терминалы ретінде таңдағанда (1873), көптеген адамдар Сиэтлдің Пьюджет сауынында екінші дәрежелі рөлге тағдырланғанын ойлады. Такоманың артықшылығына ие болған басқа қалалар өз тағдырларын қабылдағанмен, Сиэтл қабыланбады. Оның негізін қалаушылар тобында Артур Денни, Джон Коллинз, Франклин Матиас, Ангус Маккинтош, Генри Йеслер, Джеймс Макнотт, Дж. Дж. Макгилвра, Дж. М. Колман және Декстер Хортон болды. Олар Уолла-Уоллаға барды, онда оларды жылы күтіп алды, бірақ бұл қалада Сиэтлдің жобаға деген ынтасы болмады: олардың Портленд, Орегонға дейін құрлықпен тасымалы және Колумбия өзеніне қол жеткізуі бар еді. Колман құрылыс жұмыстарын жалғастыру үшін арзан қытай жұмысшыларын ұйымдастырған еңбек контракторы Чин Ги Хиді шақырды. (Чин кейіннен туған жері Қытайда теміржол кәсіпкеріне айналды.) Уолла-Уолланың қызығушылығына қарамастан, құрылыс 1874 жылдың 1 мамырында басталды. Сол жылдың қазан айына дейін 12 миль (19 шақырым) жол Сиэтл еріктілерінің еңбегімен толыққанды аяқталды, ал 15 қазаннан бастап тұрақты коммерциялық қатынастар басталды. 1878 жылдың 18 қаңтарында бес локомотив, екі жолаушы вагоны және алпыс жүк вагоны бар 22,5 миль (36 км) теміржол құрылып, 1880 жылдың 25 қарашасында «Колумбия және Пьюджет Саунд темір жолы» деп қайта аталды. Бұл сату желінің иелері үшін тиімді болды, бірақ Сиэтлді ұлттық құрлық көлігі желісімен байланыстыруға жеткіліксіз болды.
When the Northern Pacific Railway chose nearby Tacoma as its western terminus (1873), many thought that this would condemn Seattle to, at best, a secondary role on Puget Sound. While most of the other towns that were passed over in favor of Tacoma simply accepted their fate, Seattle did not. Its founding trustees were Arthur Denny, John Collins, Franklin Mathias, Angus Mackintosh, Henry Yesler, James McNaught, J. J. McGilvra, J. M. Colman, and Dexter Horton. They ventured to Walla Walla, where they were given a warm welcome, but that city lacked Seattle's concern for the project: they already had land transport to Portland, Oregon, not to mention access to the Columbia River. Colman brought in labor contractor Chin Gee Hee, who organized cheap Chinese labor to continue the construction. (Chin would eventually become a railway entrepreneur in his native China.) Despite Walla Walla's lack of interest, construction began on May 1, 1874, Twelve miles of track had been completed by October of that year, entirely through volunteer labor by the men of Seattle. and regular commercial runs commencing October 15. On January 18, 1878 ultimately 22.5 mile (36 km) of railway with five locomotives, two passenger cars and sixty freight cars, November 25, 1880, and renamed it the Columbia and Puget Sound Railroad. The sale was quite profitable for the line's owners, but still did little to connect Seattle to the national land transportation grid.
Колумбия және Пьюгет сағаты
Колумбия және Пьюгет саунд теміржол компаниясы (C&PSRR), Сиэтл мен Уолла-Валла теміржолының мұрагері, 1880 жылдың 26 қарашасында, сатып алынғаннан кейін бір күн өткенде құрылды. Шамамен 1893 жылдың мамыр айында құрылды.), теория бойынша Такомадағы Солтүстік Тынық мұхитының басты терминалына дейін жетеді, бірақ Солтүстік Тынық мұхиты бұл желіні пайдаланудан көбінесе бас тартты. Әртүрлі уақытта әртүрлі деңгейдегі жайлылық болды, бірақ 1902 жылға дейін ғана Солтүстік Тынық мұхитымен шынайы келісімге қол жеткізілді, ал егжей-тегжейлі мәліметтер 1903 жылы бекітілді. 1889 жылдың маусымында болған Ұлы Сиэтл өрті C&PSRR-дің Сиэтл стансасын, шеберханаларын, локомотив депосын, көмір сақтағыштарын, барлық кемежайларын, төрт жүк вагонын және бір локомотивті қиратты. Теміржол жыл соңына дейін қайта іске қосылды. 1893 жылғы экономикалық дағдарыс Орегонды жақсарту компаниясына ауыр соққы берді, ол 1895 жылы таратылды, ал 1897 жылы Тынық мұхиты жағалауы компаниясы болып қайта құрылды.
The Columbia and Puget Sound Railroad Company (C&PSRR), successor to the Seattle and Walla Walla, was incorporated November 26, 1880, the day after the purchase.) around May 1893. ), leading in theory to the Northern Pacific's main terminal at Tacoma, but the Northern Pacific largely declined to operate the line. There were various degrees of accommodation at various times, but it would not be until 1902 that a genuinely amicable agreement was reached with Northern Pacific, with details finalized in 1903. The Great Seattle Fire in June 1889 destroyed C&PSRR's Seattle station, shops, roundhouse, coal bunkers, all of its wharves, four freight cars and a locomotive. The railroad was up and running again by the end of the year. The Panic of 1893 severely impacted the Oregon Improvement Company, which went into receivership in 1895, emerging in 1897 as the Pacific Coast Company,
C&PSRR стандартты кеңдікке жаңартылды, бұл жұмыс 1897 жылдың қарашасында аяқталды. (кейіннен Аляска жолы). 1909 жылы, 1906 жылғы келісімге сәйкес, Милуоки жолына Пьюгет саунд жағалау теміржолына берілгенге ұқсас транзиттік құқықтар оңтүстіктен берілді. 1913 жылға қарай C&PSRR 11 локомотив, 8 жолаушылар вагоны, 152 жүк вагоны және 236 көмір вагонын пайдаланды. C&PSRR 1916 жылдың 26 наурызында Тынық мұхиты жағалауы теміржол компаниясына біріктірілді.
C&PSRR upgraded to standard gauge, work that was completed in November 1897. (later Alaskan Way). In 1909, following up on a 1906 agreement, the Milwaukee Road was extended similar trackage rights from the south to what had been granted to the Puget Sound Shore Railroad. By 1913, the C&PSRR was operating 11 locomotives, 8 passenger cars, 152 freight cars, and 236 coal cars. The C&PSRR was consolidated into the Pacific Coast Railroad Company on March 26, 1916.
Тынық мұхит жағалауы темір жолы компаниясы
Тынық мұхиты жағалауы темір жолы компаниясы 1897 жылдың 27 қарашасында тіркелді, бірақ 1916 жылдың 23 наурызына дейін жұмыс істемеді. Рентоннан Ньюкасл мен Коул-Крикке дейінгі қатар 1933 жылы жабылды. Блэк Даймондтан Франклинге дейінгі соңғы тармақ 1936 жылы жабылды. 1945 жылы Мейпл-Вэллиден Тейлорға дейінгі жол жабылып, 1947 жылы Мейпл-Вэлли мен Генри арасындағы бөлік те жабылды, нәтижесінде Сиэтлден Блэк Ривер Джанкшн және Рентон арқылы Мейпл-Вэллиге, сондай-ақ Генриден Блэк Даймондқа дейінгі қатарлар ғана қалды, жалпы ұзындығы шамамен 500 км болатын. 1951 жылы Тынық мұхиты жағалауы темір жолы Ұлы Солтүстік темір жолының еншілес компаниясына айналды. 1970 жылдың 2 наурызында ол Бурлингтон Нортернге (қазір BNSF темір жолының бір бөлігі) сатылды.
The Pacific Coast Railroad Company was incorporated November 27, 1897, but did not operate until March 23, 1916. The line from Renton to Newcastle and Coal Creek was closed in 1933. The last of the extensions out of Black Diamond, to Franklin, was closed in 1936. In 1945 the line from Maple Valley to Taylor was closed, and in 1947 the stretch between Maple Valley and Henry's shut as well, leaving only the lines from Seattle via Black River Junction and Renton to Maple Valley, and from Henry's to Black Diamond, a total of about of track. In 1951, the Pacific Coast Railroad became a subsidiary of the Great Northern. It was sold to Burlington Northern (now part of the BNSF Railway) March 2, 1970.