Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс танкжойқышы "Marder I"
Marder I
Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс танкжойқышы Marder I (Sd. Kfz. 135) туралы ақпарат. 75 мм Pak 40 зеңбірегі, Lorraine шассиі, кеңес танктарына қарсы күрес.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс танк жойғышы, жаяу әскердің жауынгерлік машинасы.
German tank destroyer
the infantry fighting vehicle
Мардер I "Мартен" (Sd. Kfz. 135) – 75 мм Pak 40 танкіге қарсы зеңбірегімен қаруланған екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс танк жойғышы. Мардер I-дің көп бөлігі 1940 жылы Францияның құлауынан кейін немістер 300-ден астам данасын иеленген француздық Tracteur Blindé 37L (Лотарингия) артиллериялық тракторы/бронетранспортерінің шассиіне орнатылған.
The Marder I "Marten" (Sd. Kfz. 135) was a German World War II tank destroyer, armed with a 75 mm Pak 40 anti tank gun. Most Marder Is were built on the base of the Tracteur Blindé 37L (Lorraine), a French artillery tractor/armoured personnel carrier of which the Germans had acquired more than 300 units after the Fall of France in 1940.
Тарих
Барбаросса операциясының басталған сәттерінен бастап Вермахттың кейбір совет танктеріне қарсы күресу мүмкіндігінің жеткіліксіз екенін түсінді. Қызметтегі жеңіл танктер, мысалы Panzer II және Чехияда құрастырылған 38(t), нашар брондалған және жаңа совет танктерімен күресу үшін тиісті қарумен жабдықталмаған еді. Сонымен қатар, Вермахттың стандартты буксирленетін 37 мм 3,7 см Pak 36 танкіге қарсы пушкасы жылдам орналасуы қиын болды және жаңа совет танктерінің қалың, қисайған бронясын тесіп өте алмады. Қажет болған нәрсе – мобильді, күшті танкіге қарсы пушка еді. Немістерде мұндай 75 мм 7,5 см Pak 40 пушкасы болды. Олар сонымен қатар көптеген тұтқынға алынған советтік 76 мм F 22, 1936 жылғы үлгідегі дивизиялық далалық пушкаларын да иеленді. Немістердің нашар қаруланған танк шассиін алып, оған ауыр қару орнату тәжірибесі болды. Panzerjäger I осыған бір мысал, онда пушканы басқаруға қажетті кеңістік беру үшін мұнара алынып тасталды және ашық түрлендіру жасалды. Жаңа советтік Т-34 орта және КВ-1 ауыр танктерімен бірліктердің шабуылға ұшырауынан кейін, ауыр қаруланған неміс танктеріне деген қажеттілік жедел туды. Уақытша шешім ретінде Lorraine сияқты француздық машиналарын, сондай-ақ Panzer II және Panzer 38(t) сияқты тиімсіз неміс танктерін уақытша танк жойғыштардың негізі ретінде пайдалануға шешім қабылданды. Нәтижесінде Marder I, Marder II және Marder III сериялары пайда болды. Бұл машиналар 7,62 см Pak 36(r) (76 мм F 22, 1936 жылғы үлгінің модификациясы) немесе кейінгі нұсқаларда неміс 7,5 см Pak 40 танкіге қарсы пушкасын жылжытуға мүмкіндік берді. Шағын шассидің салмағы мен көлемдік шектеулеріне байланысты Marder сериясы толыққанды брондалмаған. Жоғарғы броняның жұқа ғана қабаты тек алдыңғы және бүйір бөліктерін шрапнель мен жеңіл қарулардан қорғайтын. Барлық Marder сериясының үсті ашық болды. Кейбір машиналарға экипажды ауа-райынан қорғау үшін брезенттен жасалған жамылғылар орнатылды. Marder сериясы жау танктерімен теңдей шайқаса алатын нағыз Panzerjäger емес еді.
From the early stages of Operation Barbarossa the Wehrmacht became aware that their ability to combat some of the Soviet tanks was inadequate. The lighter tanks then in general service, such as the Panzer II and the Czech built 38(t), were under armoured and did not mount an adequate gun to deal with the newer Soviet tanks. In addition, the standard towed anti tank gun of the Wehrmacht, the 37 mm 3.7 cm Pak 36, was both difficult to get into position quickly and lacked the ability to penetrate the heavy sloped armour of the new Soviet tanks. What was needed was a more powerful anti tank gun that was mobile. The Germans possessed such a gun in the 75 mm 7.5 cm Pak 40. They also had come into possession of a large number of captured Soviet 76 mm F 22 Model 1936 divisional field guns. The Germans had experience in taking the chassis of an under gunned tank to provide mobility to a heavier gun. The Panzerjäger I is such an example, where the turret was removed for an open conversion to allow the gunners the necessary room to operate the gun. With the shock of having units overrun by new Soviet T 34 medium tanks and KV 1 heavy tanks, the need for a heavier gunned German tank became urgent. As an interim solution, it was decided to use captured French vehicles such as the Lorraine, and less effective German tanks such as the Panzer II and Panzer 38(t) as the basis for makeshift tank destroyers. The result was the Marder series, comprising the Marder I, Marder II, and Marder III respectively. These vehicles provided mobility to either the 7.62 cm Pak 36(r) (a conversion of the 76 mm F 22 Model 1936) gun or in later versions the German 7.5 cm Pak 40 anti tank gun. Due to the weight and space constraints of the small chassis, the Marder series were not fully armoured. Thin upper armour protection was provided only for the front and sides against shrapnel and small arms only. All Marder series had open tops. Some were issued with canvas covers to protect the crew from the elements. The Marder series were not a proper Panzerjäger that could exchange fire with enemy tanks.
Даму
Мардер I 1942 жылдың мамыр айында майор Альфред Бекер жасады. Ол 75 мм Pak 40 танкіге қарсы зеңбірегін "Лорейн" шассиіне орнатты. Зеңбірек салыстырмалы түрде үлкен болғандықтан, оны пайдалануға қажетті кеңістік жасау үшін бастапқы экипаж бөлімшесі алынып тасталды. Бұл жұмыс Франциядағы оккупациялық аймақта ішкі қауіпсіздікке француз бронетехникасын түрлендірумен айналысқан Baukommando Becker ұйымы арқылы жүзеге асырылды. Содан кейін зеңбірек шассиге орнатылды. Бекермен бірлесе жұмыс істеген Alkett экипаж бөлімшесі үшін иілген броньдық қорғаныс жасады. Бұл қорғаныс салыстырмалы түрде жеңіл және жоғарынан ашық болды. Қорғаныс экипажды жарылыстан және шағын қарудан қорғады, бірақ бронебойғыш оқтарды тоқтатуға арналмаған. Көліктің басты міндеті – танкіге қарсы зеңбірекке жылдамдық беру болды. Ол танкты ауыстыру үшін жасалмаған. 1942 жылдың шілдесі мен тамызы аралығында "Лорейн" шассиіне 170 Мардер I құрастырылды. Кейіннен Мардер I-ді түрлендіру үшін бірнеше француз және поляк танктері пайдаланылды, олардың ішінде Hotchkiss H39 және FCM 36 болды. Бұл түрлендірулер де 1942 жылы Париждің шетіндегі Hotchkiss зауытында Baukommando Becker арқылы аяқталды. 24 Hotchkiss танктері 7,5 см Pak 40 (Sf) auf Geschützwagen 39H(f) үлгісіндегі Мардер I-ге айналдырылды. Мардер I алғашқыда Шығыс майданындағы жаяу әскер дивизияларында қызмет етті және сәттілікке жетті. Кейіннен олар Нормандиядағы қайта құрылған 21-ші танк дивизиясының бронетехника құрамының маңызды бөлігін құрады.
The Marder I was developed in May 1942 by Major Alfred Becker. It carried the 75 mm Pak 40 anti tank gun on a Lorraine chassis. As the gun was relatively large, the original crew compartment superstructure was removed to create the space needed to work the gun. This was done by Baukommando Becker, an organization in occupied France converting French armoured fighting vehicles for internal security use. The gun was then mounted atop the chassis. Alkett, working in conjunction with Becker, produced the angled armour shielding for the crew compartment. The shielding was relatively light, and was open from above. The shielding provided the crew with protection from blast and small arms fire, but was not intended to stop armour piercing rounds. The vehicle's primary function was to provide mobility to the anti tank gun. It was not intended as a replacement for a tank. Between July and August 1942, 170 Marder Is were built on the Lorraine chassis. Later, several other French and Polish tanks were used as the conversion base for the Marder I, including the Hotchkiss H39 and FCM 36. These conversions were also completed in 1942 by Baukommando Becker at the Hotchkiss plant on the outskirts of Paris, 24 Hotchkiss tanks were converted into a Marder I, the 7,5 cm Pak 40 (Sf) auf Geschützwagen 39H(f). The Marder Is initially served in infantry divisions on the Eastern Front and met with good success. They later made up a significant component of the armoured fighting vehicles of the reformed 21st Panzer Division in Normandy.