Кіріспе

Вашингтон қаласындағы мұражай, АҚШ.

Тарих

Мұражай тарихы 1846 жылы Смитсондар институтының құрылуымен байланысты. Смитсоний институтын құру туралы Конгресс актісінде "сурет галереясын" қосу қажеттігі көрсетілген. Алайда, алғашқы жылдары Смитсоний хатшысы Джозеф Генри ғылыми зерттеулерге басымдық бергендіктен, өнер жинағын дамытуға көп күш жұмсалмады. Жинақ алғаш рет Смитсонийдің түпнұсқа ғимаратында (қазіргі Қамал) қойылды. 1865 жылы өрт жинақтың көп бөлігін жойды. Сақталған өнер туындыларының көпшілігі келесі онжылдықтарда Конгресс кітапханасына және Коркоран өнер галереясына берілді. 1896 жылы Конгресс олар үшін өртке төзімді бөлме салуға қаражат бөлгеннен кейін, суреттер Смитсонийға қайтарылды. 1906 жылы Смитсоний өнер жинағын "ұлттық өнер галереясы" деп атауды бастады, бұл Харриет Лейн Джонстонның өнер жинағын алуға жасалған әрекеттермен байланысты болды, ол оны "ұлттық өнер галереясына" мұра еткен. Жинақ Смитсоний ғимараттарының өсуімен бірге кеңейді және Ұлттық алаңдағы Смитсоний ғимараттарының бірінде немесе бірнешесінде орналасты. 1920 жылы Ұлттық өнер галереясы Ұлттық мұражайдан бөлініп, Смитсонийдің жеке бөлімшесіне айналды, ал оның бірінші директоры Уильям Генри Холмс болды. Осы кезде орын мәселесі өте маңызды болды: "Көптеген миллион долларлық жинақтар сақтауда немесе уақытша көрмеде, маңызды экспонаттарды ығыстырып, Табиғат тарихы, Өнеркәсіптік өнер және Смитсоний ғимараттарында тығыздық тудырып жатыр". 1924 жылы сәулетші Чарльз А. Плат Табиғат тарихы мұражайының жанындағы учаскеде салынатын Ұлттық өнер галереясының алдын ала жоспарларын жасады. 1937 жылы Ұлттық өнер галереясы Эндрю Меллонның үлкен өнер жинағын сыйға тарту арқылы құрылған жаңа мекемеге бұрынғы атауды беру туралы талабына байланысты Ұлттық көркемөнерлер жинағы (NCFA) болып өзгерді. 1950 жылдары NCFA әлі де Табиғат тарихы ғимаратында шағын орынды иеленді. 1958 жылы Конгресс NCFA-ға Ескі патенттік кеңсе ғимараттарын берді, оны АҚШ мемлекеттік қызмет комиссиясы босатуға дайын тұрды. Ғимарат жоспарланған Ұлттық портрет галереясымен бөлісілді, NCFA ғимараттың солтүстік жартысын алды. Ғимаратты қайта жаңарту жұмыстары 1964 жылы басталды. NCFA жаңа орнында 1968 жылдың 6 мамырында ашылды. Мұражайдың басқа жерге көшірілуі қолайсыз уақытта болды, өйткені бір ай бұрын Мартин Лютер Кингтің қазасына байланысты туған толқулар ауданды қиратты. NCFA келесі онжылдықтарда келушілерді тарту үшін күресті, өйткені оның төңірегіндегі көшелер көңілсіз және жалғыз болып қалды. Бұл мәселе 1990 жылдардың соңына дейін сақталды, ол кезде Пенсильвания даңғылын дамыту корпорациясының жұмысы және мұражайдың қарсы жағында орналасқан MCI орталығының (қазіргі Capital One Arena) ашылуы ауданды жаңартуға ықпал етті. NCFA 1972 жылы жаңа филиал ашты, ол Ақ үйдің жанындағы тарихи ғимаратта орналасқан дизайн мен қолөнерге арналған Ренвик галереясын ашты. 1980 жылы басқа федералды өнер мұражайларынан жақсырақ ажырату және американдық суретшілерге назар аудару үшін атауы Америка өнерінің ұлттық мұражайы болып өзгертілді. 1982 жылдан 1988 жылға дейін Чарльз С. Элдредж мұражай директоры қызметін атқарды, содан кейін Элизабет Брун мен Стефани Стебич қызмет етті. 2000 жылдың қаңтар айында мұражай Патент кеңсесі ғимаратын жоспарланған үш жылдық, 60 миллион долларлық жөндеуді бастау үшін жабылды. Мұражайдың коллекциясын жабық уақытта жұртшылыққа қолжетімді ету үшін көптеген өнер туындылары "Тарихтағы ең үлкен мұражай турлары" деп аталған "Алдыға шығатын қазыналар" сериясы бойынша саяхаттау көрмелеріне жіберілді. 2000 жылдың қазан айында мұражай атауы Смитсоновтың американдық өнер мұражайы болып өзгертілді, бұл мұражай мен оның саяхаттау көрмелері Смитсоновтың бренд танымалдылығынан пайда алуына мүмкіндік берді. Жөндеу жұмыстары жүргізілгеннен кейін жоба ғимараттың бастапқы сәнін қалпына келтіру мақсатымен кеңейтілді. Ғимараттың ерекше сәулеттік ерекшеліктерінің көпшілігі қалпына келтірілді: Афинадағы Парфеноннан үлгі алған портиктер, иілген қос баспалдақ, колоннадалар, күмбезді галереялар, үлкен терезелер және қала блогындай ұзын шырақтар. Ғимаратқа қосылған жаңа нысандар: Лундер консервациялық орталығы, Лус американдық өнер орталығы, Нан Такер МакЭвой аудиториясы және Роберт және Арлин Когод ауласы. Жөндеу жұмыстары алты жылға созылып, 283 миллион доллар жұмсалды. Мұражай мен Ұлттық портрет галереясы біріктірілген ғимараттарын 2006 жылдың 1 шілдесінде қайта ашты, ол Дональд В. Рейнольдс американдық өнер және портрет орталығы деп қайта аталды.

Ұлттық портрет галереясы

Смитсоновтың американдық өнер мұражайы тарихи Ескі патент кеңсесі ғимаратын тағы бір Смитсонов мұражайы – Ұлттық портрет галереясымен бөліседі. Екі мұражайдың аттары өзгермегенімен, олар бірлесіп Дональд В. Рейнольдс Америка өнері мен портреттері орталығы деп белгілі.

Ренвик галереясы

Смитсоновтың американдық өнер мұражайының қолдауымен Ренвик галереясы Ақ үйдің қарсы бетіндегі Пенсильвания даңғылында орналасқан шағын, тарихи ғимарат. Бұл ғимараттың алғашқыда Коркоран өнер галереясының коллекциясы орналасқан. Американың заманауи қолөнерінің үлкен коллекциясын көрсетумен қатар, мұражайдың тұрақты коллекциясынан жүздерше сурет – салон стилінде ілінген: бірінің үстіне бірі және қатарластырылып – Ұлы залдың арнайы инсталляцияларында ұсынылған. Бұл АҚШ-тың барлық аймақтары мен өнер бағыттарын қамтиды. SAAM әлемдегі ең ірі «Жаңа мәміле» өнері коллекциясына ие; заманауи қолөнер, американдық импрессионизм суреттері, Алтын ғасырдың шедеврлері; фотосурет, қазіргі заманғы халық өнері, афроамерикандық және латиноамерикандық суретшілердің туындылары, батыс кеңеюінің суреттері және ХХ ғасырдың бірінші жартысындағы реалистік өнер де бар. Оның коллекциясындағы маңызды суретшілердің арасында Нам Джун Пайк, Дженни Холцер, Дэвид Хокни, Ричард Хант, Джорджия О’Кифф, Чинг Хо Ченг, Джон Сингер Сарджент, Альберт Пинкхэм Райдер, Альберт Биерштадт, Франсис Фарранд Додж, Эдмония Льюис, Томас Моран, Джеймс Гилл, Эдвард Хоппер, Джон Уильям "Аға Джек" Дей, Карен ЛаМонте және Уинслоу Гомер бар.

Қатысу

Музей 1951 жылдан бері көшпелі көрмелер бағдарламасын жүзеге асырып келеді. 2000 жылдардағы жаңарту кезінде "Американдық өнердің тұрақты коллекциясынан 1000-нан астам маңызды өнер туындыларын қамтитын көрмелер сериясы АҚШ-тың 105 қаласына саяхат жасады", оларды "2,5 миллионнан астам адам тамашалады". 2006 жылдан бері он үш көрме 30-дан астам қалада көрсетілді. SAAM білім беру бағдарламаларының аясында мектептерге және жалпы халыққа электрондық ресурстар ұсынады. Мысалы, Artful Connections американдық өнерді тікелей бейнеконференция арқылы көрсетеді. Сонымен қатар, мұражай "Өнер арқылы гуманитарлық ғылымдарды оқыту" атты жазғы институттарды ұйымдастырады, бұл педагогтарды американдық өнер мен технологияны гуманитарлық пәндерге енгізу әдістерімен таныстыратын апталық кәсіби даму семинарлары. American Art-тың жеті онлайн-зерттеу деректер базасы бар, онда әлемдегі мемлекеттік және жеке коллекциялардағы 500 000-нан астам өнер туындыларының тізімі сақталған, оның ішінде Американдық сурет және мүсін инвентаризациясы да бар. Осы деректер базаларын көптеген зерттеушілер мен жыл сайын миллиондаған виртуальды келушілер пайдаланады. American Art және Мұраны сақтау бірлесіп "Сыртқы мүсіндерді сақтау" атты бірлескен жобада жұмыс істейді, ол "сыртқы мүсіндерді құжаттау және сақтауға" арналған. Музей жаңа зерттеулер үшін рецензияланған мерзімді басылым, American Art (1987 жылы жариялана бастады) шығарады. 1993 жылдан бері American Art онлайн-алаңда өкілдік етеді. 1995 жылы жеке сайты іске қосылғанда, ол алғашқы мұражай сайттарының бірі болды. Смитсондар институтының алғашқы блогы EyeLevel 2005 жылы құрылды және 2013 жылғы мәліметтерге сәйкес, блогтың "ай сайын шамамен 12 000 оқырманы бар".

Танымал мәдениетте

2006 жылы сәнді дизайнер Исаак Мизрахи консерваторлардың джинсовый жұмыс алжапқыштарын жасады. 2008 жылы Америка өнер мұражайы City Mystery жасаған «Ghosts of a Chance» атты балама шындық ойынына қонақ болды. Ойын арқылы келушілер Люс қоры орталығындағы коллекциямен «жаңа тәсілмен қарым-қатынас жасауға» мүмкіндік алды. Ойын алты аптаға созылып, 6000-нан астам қатысушыны қамтыды.