Ferrari 550 Maranello: 1996-2002 жылдары шығарылған, алдыңғы қозғалтқышты V12 гранд-тур машинасы. 550 Barchetta, 575M модельдері туралы ақпарат. Ferrari машиналары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ferrari 550 Maranello (F133) – Ferrari компаниясы 1996 жылдан 2002 жылға дейін шығарған алдыңғы қозғалтқышты V12 екі орындық гран-турер. 550 Maranello Ferrari-дің 12 цилиндрлі моделі үшін алдыңғы қозғалтқыш, артқы жетек конфигурациясына қайта оралуын білдірді, бұл 365 GTB/4 Daytona орта қозғалтқышты Berlinetta Boxerмен алмастырылғаннан кейін 23 жыл өткен соң болды. 2000 жылы Ferrari 550 Barchetta Pininfarina-ны таныстырды, бұл 550-нің шектеулі санда шығарылған кабриолет нұсқасы, одан бар болғаны 448 дана жасалды. 550 моделі 2002 жылы жаңартылған 575M Maranelloмен ауыстырылды.
Grand tourer produced by Ferrari
The Ferrari 550 Maranello (tipo F133) is a front engine V12 2 seat grand tourer built by Ferrari from 1996 to 2002. The 550 Maranello marked Ferrari's return to a front engine, rear wheel drive layout for its 2 seater 12 cylinder model, 23 years after the 365 GTB/4 Daytona had been replaced by the mid engined Berlinetta Boxer. In 2000, Ferrari introduced the 550 Barchetta Pininfarina, a limited production roadster version of the 550 which was limited to just 448 examples. The 550 was replaced by the upgraded 575M Maranello in 2002.
Тарих
1973 жылдан бастап, дәстүрлі алдыңғы қозғалтқышты 365 GTB/4 Daytona модельі ортада орналасқан қозғалтқышты Berlinetta Boxerмен алмастырылғаннан кейін, Ferrari-дің ең жаңа 12 цилиндрлі 2 орындық моделі ортаға орнатылған 180° 12 цилиндрлі қозғалтқышты пайдаланды. Berlinetta Boxer кейін Testarossa моделіне айналды, оның соңғы нұсқасы 1994 жылғы F512 M болды. Лука Кордеро ди Монтеземоло басшылығымен модель атауы 5,5 литрлік жалпы қозғалтқыш көлеміне (децилитрлермен) және Ferrari штаб-пәтері мен зауыты орналасқан Маранелло қаласына сілтеме жасайды. Сыртқы және ішкі дизайнын Pininfarina жасады. Сыртқы дизайны Лоренцо Рамачоттидің қадағалауымен Эльвио Д'Априльге тиесілі, ол 1993-1996 жылдар аралығында жасалған. Pininfarina эскиз суретшісі және дизайнері Маурицио Корби де жобалау процесіне қатысты. Ішкі дизайнын Горан Попович жасады.
Since 1973, when the traditional front engined 365 GTB/4 Daytona had been replaced by the mid engined Berlinetta Boxer, Ferrari's top of the line 12 cylinder 2 seater model had used a mid mounted 180° 12 cylinder flat engine. The Berlinetta Boxer had later been developed into the Testarossa, the final evolution of which was the 1994 F512 M. Under the presidency of Luca Cordero di Montezemolo, The model's name referred to the 5.5 litres total engine displacement in decilitres and to the town of Maranello, home to the Ferrari headquarters and factory. Pininfarina executed both the exterior and interior design. The exterior design is credited to Elvio D'Aprile under the supervision of Lorenzo Ramaciotti, and created between 1993 and 1996. Maurizio Corbi, a Pininfarina sketch artist and designer, was also involved in the design process. The interior design was penned by Goran Popović.
Корпус және шасси
550 моделінде алдыңғы қозғалтқыш, артқы дөңгелекті трансмиссиялық схемасы қолданылды, 6 жылдамдықты беріліс қорабы артқы осьте, шектелген сырғанау дифференциалымен бірге орналасқан. Шасси – құбырлы болат кеңістіктік қаңқа, оған алюминийден жасалған панельдер дәнекерленген. 2000 жылы 550 Маранеллоны сынаған американдық Motor Trend журналы 4,2 секундтық үдеу уақытын, 9,6 секундтық уақытты және 116,9 миль/сағ жылдамдықпен 12,5 секундтық ¼ мильді (0,4 км) көрсетті.
The 550 used a front engine, rear wheel drive transaxle layout, with the 6 speed gearbox located at the rear axle together with the limited slip differential. The chassis is a tubular steel space frame, to which the aluminium body panels were soldered. Testing the 550 Maranello in 2000, American car magazine Motor Trend recorded a acceleration time of 4.2 seconds, a time of 9.6 seconds, and a ¼ mile (0.4 km) time of 12.5 seconds at 116.9 mph.
550 Барчетта Пининфарина
Ferrari компаниясы 2000 жылы Париж автосалонында Pininfarina-ның 70 жылдығын мерекелеу үшін 550 моделінің роудстер нұсқасын таныстырды. Ferrari 550 Barchetta Pininfarina – нағыз баршетта, оған жұмыс істейтін кабриолет төбесі қарастырылмаған. Зауыт матадан жасалған төбе берді, бірақ ол тек ішкі жағын жаңбырдан қорғау үшін уақытша қолдануға арналған, себебі төбені ашық күйде пайдалану қауіпсіз деп есептелмеді. Сыртқы түрінде баршетта, аэродинамиканы жақсарту үшін купеге қарағанда көлбеу алдыңғы шыныға, орындықтардың артында құлауға қарсы доғаларға және жалпы дизайнды аяқтау үшін купеге қарағанда ұзын артқы бөлікке ие болды, нәтижесінде купеге қарағанда жүк кеңістігі көбірек болды, тіпті ол дағдылы болмаса да. Сондай-ақ, баршетта үшін арнайы жасалған 19 дюймдік жаңа жеңіл қорытпа дискілер де пайда болды. Барлығы 448 автомобиль шығарылды, бастапқы жоспарланған 444 автомобильден 4-ке артық, себебі жапон нарығында 4 санына қатысты сенімдер болды. 448 автомобильге дейін 12 прототип жасалды, олардың ішкі панельдерінде P01–P12 нөмірлері көрсетілген. Сырт қарағанда прототиптер мен сериялық автомобильдерді ажырату мүмкін емес. Автомобильдің механикалық бөлігі купедегідей болды, бірақ қозғалтқышқа F133C коды тек айырмашылықты көрсету үшін берілді. 550 Maranello-мен салыстырғанда, төбесінің болмауынан өнімділік көрсеткіштері өзгеше болды, үдеу уақыты купедегідей 4,4 секундты құрады, бірақ максималды жылдамдық төмендетілді. Барлық 448 автомобильдің приборлық тақтасында Серхио Пининфаринаның қолымен қойылған қолтаңбасы бар, нөмірленген тақташа (мысалы, 448-ден x) орналасқан.
Ferrari introduced a roadster version of the 550 at the Paris Motor Show in 2000 to commemorate the 70th anniversary of Pininfarina. The Ferrari 550 Barchetta Pininfarina was a true barchetta with no real convertible top provided. The factory did provide a cloth soft top, but it was intended only for temporary use to protect the interior from rain as using the top above was not deemed safe. Aesthetically, the barchetta featured a more deeply raked windshield than the coupé for improved aero dynamics, roll over hoops behind the seats, and a longer rear section than the coupé to complete the smooth overall design resulting in more cargo space than the coupé, even when it was less practical. Other changes included new 19 inch alloy wheels specially made for the barchetta. A total of 448 cars were produced, four more than initially planned 444 cars due to concerns of superstition in the Japanese market about the number 4. The 448 cars were preceded by 12 prototypes numbered P01–P12 on their interior plaques. To an observer the prototypes and production cars are indistinguishable. The mechanical underpinnings of the car remained the same as its coupé counterpart but the engine was given the F133C code mainly for differentiation. Performance figures differed as compared to the 550 Maranello due to the loss of a roof, with acceleration time same as the coupe at 4.4 seconds but top speed reduced to All the 448 cars had a numbered plaque (i. e. x of 448) on the dashboard with Sergio Pininfarina's signature.
Росса
Ferrari Rossa 550 – Pininfarina компаниясының 70 жылдығын мерекелеу үшін 2000 жылы Турин автосалонында таныстырылған концепт-автомобиль. Екі есікті спидстер 550 Maranello-ның механикалық бөліктерін бөліседі, бірақ салмағының артуына байланысты максималды жылдамдығы төмендеді. Rossa дизайны 1958 жылғы Ferrari 250 Testa Rossa-дан шабыттанды, ал футуристикалық стильдік элементтері кейіннен Enzo Ferrari және F430 сияқты болашақ Ferrari өндірістік машиналарында қолданылды. Оны Pininfarina-дағы дизайнер Кен Окуяма жасаған.
The 550 based Ferrari Rossa was a concept car introduced at the 2000 Turin Motor Show to celebrate the 70th anniversary of Pininfarina. The 2 door speedster shares the mechanical components from the 550 Maranello but its top speed is reduced to due to increased weight. The design of the Rossa was inspired by the 1958 Ferrari 250 Testa Rossa, and the futuristic styling elements later found their way to future Ferrari production cars such as the Enzo Ferrari and the F430. It was designed by Ken Okuyama at Pininfarina.
Марапаттар мен мойындау
2004 жылы Evo журналы соңғы он жылдағы ең ұлы автомобильдердің қатысуымен «Ең ұлы жүргізушілер машинасы» жарысын өткізді, оған Porsche 911 GT3, Honda NSX R және Pagani Zonda C12S кірді. 550 Maranello осы сынақта жеңіске жетті. Журналдың мәлімдемесінше, «барлық ұлы машиналар сияқты, тәжірибеде басымдық біреуіне ғана берілмейді». «Иә, қозғалтқышы қуатты, бірақ шасси да оған тең келеді. Мұндай мүмкіндіктері жан-жақты дамыған және пайдалануға оңай суперкар бұрын болған емес».
In 2004, Evo magazine ran a ‘Greatest Drivers’ Car’ showdown with the greatest cars from the previous ten years, including the Porsche 911 GT3, the Honda NSX R and the Pagani Zonda C12S. The 550 Maranello won that challenge. The magazine stated that ‘As with all great cars, there’s no one facet that dominates the experience’. ‘Yes the engine is mighty, but the chassis is its equal. There's never been a supercar that's so exploitable and so rounded in its abilities.’
5.5 литрлік F133 V12 қозғалтқышы 2000 және 2001 жылдардағы «Жылдың халықаралық қозғалтқышы» сыйлығының «4 литрден жоғары» класын жеңіп алды.
The 5.5 L F133 V12 engine won the "over 4 litre" class of the International Engine of the Year award for 2000 and 2001.