Тасман жазықшасындағы Рисон түрмесі – Аустралиядағы ерлерге арналған қауіпсіздік деңгейі жоғары түрме. 219 орын, әйелдерге 45 орын бар. Құқықтық мәселелер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралияның Тасмания штатындағы түрме.
Prison in Tasmania, Australia
Рисдон түрме кешені – Тасмания штатының Хобарт қаласына жақын Рисдон аңғарында орналасқан, ерлерге арналған орташа және жоғары қауіпсіздік деңгейіндегі түрме. Бұл мекемені Тасмания Әділет министрлігінің құрамындағы Тасмания түрме қызметі басқарады. Кешен Тасмания және/немесе жалпы ұлттық заңдар бойынша сотталған қылмыскерлерді қабылдайды. Кешен құрамында ерлерге арналған 219 жоғары қауіпсіздік камерасы, 84 орташа қауіпсіздік камерасы және 38 төсектік қауіпсіз психикалық денсаулық бөлімі – Вилфред Лопес сот-психиатриялық орталығы бар. Рисдон түрме кешеніне іргелес орналасқан, 45 төсектік Мэри Хатчинсон әйелдер түрмесі жеке түрде жұмыс істейді. Бұл кешен бұрын HM Рисдон түрмесі деп белгілі болған.
Risdon Prison Complex is an Australian medium to maximum security prison for males located in Risdon Vale near Hobart, Tasmania. The facility is operated by the Tasmanian Prison Service, an agency of the Department of Justice of the Government of Tasmania. The facility accepts criminals convicted under Tasmanian and/or Commonwealth legislation. The complex comprises 219 maximum security cells for males; 84 medium security cells for males; and a 38 bed secure mental health unit called the Wilfred Lopes Centre for Forensic Mental Health. A separate 45 bed women's prison, called the Mary Hutchinson Women's Prison, is located adjacent to the Risdon Prison Complex. The complex was formerly known as HM Prison Risdon.
Тарих
Рисдондағы түзеу мекемелері екі кезеңде салынды: 1956-1963 жылдар аралығында және 2001-2006 жылдар аралығында. Хобарттағы Кемпбелл көшесіндегі түрмеден болған бірнеше қашу оқиғасы 1943 жылы H. M. Түрме департаментіне қатысты Корольдік комиссияның құрылуына әкелді. 1949 жылы департамент Тасманияның алғашқы еуропалық қонысы орналасқан Рисдон Ковтан көп алыс емес, Дервент өзенінің шығыс жағындағы жерді мәжбүрлі сатып алу арқылы иеленді, бұл жер қауіпсіздігі төменгі деңгейдегі орталық ретінде пайдаланылды. 1978 жылы қылмыстық сот жүйесіне жататын психикалық аурулары бар адамдарды ұстауға арналған арнайы түрме ауруханасы салынды. Қауіпсіздігі жоғары түрме Австралиядағы ең жетілген түрме деп есептелді. Барлық тұтқындар әрқайсысы бір орындық камераларда орналастырылды, оларда дәретхана және ағын суы бар қол жуатын раковина болды. Камераларда жылыту жүйесі де қарастырылып, құлаққап арқылы жергілікті радиостанцияларды тыңдау мүмкіндігі берілді. Құрылыс кезінде тұтқындар саны артқандықтан, Льюис жасаған бастапқы жоспарлар 72 қосымша камера қосылып өзгертілді, соның салдарынан жаттығу алаңдарына арналған кеңістік екі есе азайды. Басқа түрме ғимараттары, мысалы, шеберханалар мен демалыс алаңдары, артқан сыйымдылықты қамтамасыз ету үшін кеңейтілген жоқ. "Тамар" деп аталатын мінез-құлықты басқару бөлімі – бұл 8 камерадан тұратын, жоғары қауіпсіздік деңгейін қамтамасыз ететін бөлімше. Ол түрме қызметкерлеріне, басқа тұтқындарға немесе қамауға алынғандарға, сондай-ақ түрмедегі тәртіп пен қауіпсіздікті сақтауға ерекше қауіпті деп саналатын тұтқындарды ұстау үшін пайдаланылады.
Correctional facilities at Risdon have been constructed in two phases, between 1956 and 1963, and again between 2001 and 2006. A series of escapes from the Campbell Street Gaol in Hobart resulted in a 1943 Royal Commission into the H. M. Gaol Department. In 1949 the Department obtained by compulsory acquisition a property on the eastern side of the Derwent River, not far from Risdon Cove where the initial European settlement of Tasmania occurred. as a minimum security centre. A special prison hospital was built in 1978, that houses persons suffering mental illness who are subject to the criminal justice system. maximum security prison was widely considered the most advanced prison in Australia. All prisoners were accommodated in single occupancy cells containing a toilet and hand basin with running water. Heating was also provided in the cells together with access to local radio stations on headphones. During construction, inmate populations increased, and Lewis's original plans were changed by adding 72 additional cells, halving the space devoted to exercise yards. None of the other prison facilities, such as workshops and recreation space, were enlarged to allow for the increased capacity. The behaviour management unit, called Tamar, is an 8 cell high security unit used to house prisoners who are considered to pose a particularly high risk to correctional staff, to other prisoners or detainees, or to the maintenance of good order and security in the prison.
Даулар
1967 жылы тұтқындардың салдарынан болған өрт шеберхана кешенін дерлік толығымен қиратты. Ғимараттың құрылысында көп мөлшерде ағаш пайдаланылған және өрттен қорғау жүйесі орнатылмаған еді. Ол түрме жұмысымен 300 000 австралиялық долларға қайта салынды. 2001 жылғы сот сараптамасы барысында, жас тұтқындарды жыныстық қылмыскерлермен бірге ұстамау ұсынылды. Осы ұсынысқа қарамастан, 2004 жылы жасөспірімдердің жиі сотталған балаларға қарсы жыныстық зорлық-зомбылық жасаған қылмыскерлермен бірге тұруға және душ бөлмелерін пайдалануға мәжбүр болатыны туралы хабарлар тарады. 2005 жылдың 7 мамырында, түрме қызметкері Кеннет Ханнаны және бірнеше басқа тұтқындарды тағы да тұтқынға алып, Тасманияның Бас Прокуроры Джуди Джексонның және түрмелерді басқаратын мемлекеттік қызметкердің отставкасын талап етті, осылайша жағдайға наразылық білдірді. Қоршау 2005 жылдың 9 мамырында аяқталды. 2006 жылдың 16 сәуірінде, Пасха күні, тұтқындар әйел түрме қызметкерінен кілттерді алып, 20 сағатқа созылған қоршауды бастады, ол келесі күні аяқталды. Бұл әрекеттің себебі түрмедегі тамақтың сапасы болды. Қоғамдағы кейбір адамдар қазіргі мекеме, бағдарламалар және тұтқындарды басқарудың қылмыскерлерді оңалтуға немесе қылмысты азайтуға көмектеспей, керісінше зиян келтіретінін айтады. 2015 жылы денсаулық сақтау саласының қызметкері Робин Майкл түрмеде өз өмірін өзіне қол жұмсады. Ол бірнеше күн бұрын әйелін өлтірген деген күдік бар еді.
In 1967, a fire started by prisoners had almost destroyed the workshop complex. The building had used a great deal of timber in its construction and no fire protection system had been installed. It was rebuilt with prison labour at a cost of A$300,000. During the 2001 coronial inquiry, it was recommended that young inmates should not be housed with sex offenders. In spite of this recommendation, in 2004 it was reported that young inmates were often sharing accommodation and shower facilities with convicted child sex offenders. On 7 May 2005, male prisoners took prison officer Kenneth Hannah and several other inmates hostage to protest against poor conditions, demanding the resignation of Tasmanian Attorney General Judy Jackson and the public servant in charge of prisons. The siege ended on 9 May 2005. On 16 April 2006, Easter Sunday, prisoners took keys from a female prison officer and a 20 hour siege ensued, ending the next day. The ostensible reason for the action was the quality of food served to inmates. Some within the community argue that the current facility, programs and management of prisoners are actually counter productive in promoting rehabilitation of criminals or reducing crime. In 2015, Robin Michael, a health official took his own life in the jail. He had allegedly murdered his wife a few days earlier.