Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнк Эдвард Янг (2 қазан 1895 – 18 қыркүйек 1918) – Виктория кресінің иегері, британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең құрметті награда.
Frank Edward Young VC (2 October 1895 – 18 September 1918) was a recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте өмір
Бедфордшир полкіндегі қызметтегі әскери адамның ұлы Франк Янг 1895 жылдың 2 қазанында Британдық Үндістандағы Черат қаласында дүниеге келді. Білім алу үшін Ұлыбританияға оралғаннан кейін, 1909 жылдың қараша айында ол Гертфордшир полкінің Хитчин ротасына бала трубашы болып қосылды, және жартылай штаттық әскерде қызмет етті.
The son of a serving soldier in the Bedfordshire Regiment, Frank Young was born in Cherat, British India on 2 October 1895. Having returned to Britain for his schooling, he joined the Hitchin Company of the Hertfordshire Regiment as a Boy Bugler in November 1909, serving as a part time territorial soldier.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Ұлы соғыс басталғаннан кейін Янгтың теңіз арқылы қызмет етуге денсаулығының жарамсыз екені анықталды және оған операция жасау қажет болды. 1915 жылдың қаңтарында ол жарамды деп танылып, 1/1-ші батальон, Гертфордшир полкіне қосымша күш ретінде жіберілді, ол осы кезде Батыс майданында Британдық экспедициялық корпусының (BEF) құрамында болды. Оның әкесі қайтадан әскерге қайтып, батальонның аға сержанты болып қызмет етті. Әкесі мен ұлы екеуі де 1915 жылы бірнеше шайқастарға қатысты, оның ішінде Фестуберт және Луостың шайқастары болды, және осы кезеңде ол сержант шеніне көтерілді. 1916 жылы Руандағы орталық бомбалау мектебінде бомбалау оқытушысы болып тағайындалды, бірақ бір оқиғада жарақат алды. Сауыққаннан кейін Янг офицерлік курсқа жіберілді және 1917 жылдың 27 сәуірінде екінші лейтенант болып тағайындалды, ол Ұлыбританиядағы Бедфордшир полкінің резервтік батальонына жіберілді. Корольдік әуе корпусында оқудан өткеннен кейін Янг қайтадан жаяу әскерге оралды және 1918 жылдың 12 қыркүйегінде Франциядағы 1/1-ші Гертфордшир полкіне қайта қосылды, сол жерде ол 4-ші ротаның командирі болып тағайындалды.
Following the outbreak of the Great War, Young was found medically unfit for overseas service and had to undergo an operation. In January 1915 he was passed fit and was posted with a reinforcement draft to 1/1st Battalion, Hertfordshire Regiment, then serving as part of the British Expeditionary Force (BEF) on the Western Front. His father had rejoined the army and was serving as the battalion's regimental sergeant major. Both father and son saw service through successive engagements in 1915, including the Battles of Festubert and Loos, and during this period the latter was promoted to sergeant. In 1916 he was appointed as a bombing instructor at the Rouen Central Bombing School, but was wounded in an accident. After a period of recovery Young was selected for officer training and was subsequently commissioned as a second lieutenant on 27 April 1917, being posted to a reserve battalion of the Bedfordshire Regiment in Britain. Following an interlude training with the Royal Flying Corps, Young returned to the infantry and was sent to rejoin the 1/1st Hertfordshires in France on 12 September 1918, being appointed commander of No. 4 Company on arrival.
Викторияның айқасы
Екінші лейтенант Янгқа өлімнен кейін Виктория кресі тағайындалуының себебі – Хавринкур шайқасында одақтастардың жеңісінен кейінгі оқиғалар болды. Ол 1/1-ші батальонға қайта қосылғаннан кейін, батальон Хавринкурдың оңтүстік-шығысындағы, «Үшбұрыш ағашы» деп аталатын тоғайға жақын майданға жылжытылды. 1918 жылдың 18 қыркүйегінде кешке, қарқынды артиллериялық оқшашудан кейін, неміс әскерлері осы позицияға шабуыл жасады. Жау бастапқыда нығыздалғанмен, батальонның шебі тұрып, олар кері шегінуге мәжбүр болды. Янгтың табысты қорғаныстағы іс-қимылы мен басшылығы оның медальмен марапатталуына себеп болды. Оның толық мақтау қағазы 1918 жылдың 14 желтоқсанында «The London Gazette» газетінде жарияланды және былай делінген:
The action for which Second Lieutenant Young was to be awarded a posthumous Victoria Cross occurred in the aftermath of Allied success at the Battle of Havrincourt. Soon after he rejoined 1/1st battalion, it was moved into the front lines south east of Havrincourt, near a copse named Triangle Wood. In the late afternoon of 18 September 1918, after an intense artillery barrage, German troops launched an assault against this position. Although the enemy gained an initial foothold, ultimately the battalion's line held and they were forced to withdraw. Young's actions and leadership in the successful defence resulted in his award of the medal, the full citation for which was published in The London Gazette on 14 December 1918 and read:
«2-лейтенант Фрэнк Эдвард Янг, бұрынғы 1-ші батальон, Герц. Р. (Т. Ф.). 1918 жылдың 18 қыркүйегінде Хавринкурдың оңтүстік-шығысындағы жаудың қарсы шабуылы кезінде және өте қарқынды жаудың оқшауы кезінде, барлық посттарды аралап, гарнизонды ескертіп, әскерлерді жігерлендіргені үшін ерекше батылдығы, нық қадамдылығы және міндетке берілгендігі үшін марапатталады. Шабуылдың басында ол тұтқынға алынған екі әріптесін құтқарып, жаудың пулеметін бомбалап, үнсіз қалдырды. Жаумен толық қоршалған болса да, 2-лейтенант Янг басты бекініске қайта оралып, онда жиналған жау тобын ығыстырып шығарды. Оның тағы да жасаған тырыстықтарының арқасында батальон үлкен тактикалық маңызға ие желіні сақтап қалды, оның жоғалуы болашақ операцияларды қалыптастыруға кедерес келтіретін еді. Төрт сағатқа созылған қанағатсыз қолға-қол соғыста 2-лейтенант Янг жоғары батырлық пен міндетке адалдық танытып, ротаның үлгілі жауынгерлік рухына шабыттандырды. Ол соңғы рет көптеген жауларға қарсы қолға-қол соғысқан күйінде көрінді». Бастапқыда Янг жоғалған деп есептелді, бірақ оның денесі 27 қыркүйекте британдық патруль Хавринкур орманының шетінен табылған. Кейіннен ол Гермиес-Хилл британдық әскери зиратына қайта жерленді, Гермиес. Қабір тасы 3B5 орнында орналасқан.
"2nd Lt. Frank Edward Young, late 1st Bn., Herts. R. (T. F.). For most conspicuous bravery, determination and exceptional devotion to duty on 18th September, 1918, south east of Havrincourt, when during an enemy counter attack and throughout an extremely intense enemy barrage he visited all posts, warned the garrisons and encouraged the men. In the early stages of the attack he rescued two of his men who had been captured, and bombed and silenced an enemy machinegun. Although surrounded by the enemy, 2nd Lt. Young fought his way back to the main barricade and drove out a party of the enemy who were assembling there. By his further exertions the battalion was able to maintain a line of great tactical value, the loss of which would have meant serious delay to future operations. Throughout four hours of intense hand to hand fighting 2nd Lt. Young displayed the utmost valour and devotion to duty, and set an example to which the company gallantly responded. He was last seen fighting hand to hand against a considerable number of the enemy." Initially Young was listed as missing, however his body was found by a British patrol on 27 September at the edge of Havrincourt Wood. He was subsequently reburied nearby in Hermies Hill British Cemetery, Hermies. The grave stone is located at 3B5.
Медаль
Оның Виктория кресі Бедфордшир және Гертфордшир полкінің жинағында, Варддон саябағы мұражайында, Лутон, Бедфордширде көрсетілген.
His VC is displayed at the Bedfordshire and Hertfordshire Regimental Collection at the Wardown Park Museum, Luton, Bedfordshire.