Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майор Чарльз Аликс Лавингтон Йейт, ВК (14 наурыз 1872 – 20 қыркүйек 1914) – ағылшын британдық армия офицері және Виктория Кресінің иегері, британдық және Достас елдерінің қарулы күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда. Шропшир графтығының Мадли қаласынан шыққан Йейт Сандхерст Корольдік әскери колледжін бітіріп, британдық армияға қадам басқан. Ол Британдық Үндістанда, Маврикийде, Оңтүстік Африкада Екінші Бур соғысында, сондай-ақ орыс-жапон соғысында бақылаушы ретінде қызмет еткен. 1908-1914 жылдар аралығында Лондондағы Соғыс министрлігінің штабында жұмыс істеді.
Major Charles Allix Lavington Yate, VC (14 March 1872 – 20 September 1914) was an English British Army officer and recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. Yate, from Madeley, Shropshire, attended the Royal Military College, Sandhurst, and joined the British Army. He saw service in British India, Mauritius, South Africa during the Second Boer War, as an observer during the Russo Japanese War, and between 1908 and 1914 he was on the staff of the War Office in London.
Ерте өмір
Яте 1872 жылдың 14 наурызында анасының туған қаласы Людвигслуст қаласында дүниеге келді. Оның әкесі – 1859-1908 жылдар аралығында Мадлейдегі Сент-Михаил шіркеуінің викарі, преподобный пребендар Джордж Эдвард Яте (1825–1908) және оның екінші неміс әйелі Луиза Каролина Георгина Адольфина Генриетта (құрметті Петерсен). Оның туысы – 1-ші баронет сэр Чарльз Йейт. Ол Веймут колледжінде білім алып, Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжін 1100 курсанттың арасында 9-шы болып бітірді. 1892 жылдың 13 тамызында Бомбей қаласында орналасқан Корольдің өз Йоркшир жеңіл жаяу әскерінің 2-ші батальонына екінші лейтенант ретінде қосылды. Батальон 1899 жылдың қараша айында Белмонт және Энслин шайқастарына қатысты, онда Яте ауыр жарақат алды. Содан кейін батальонмен бірге Мальтаға көшірілді, қазан айында СС «Стаффордшир» кемесімен Пойнт-Наталдан аттанды. 1903 жылдың соңында ол Жапон армиясында бақылаушы ретінде қызмет етті және 1905 жылғы орыс-жапон соғысы кезінде онда болды. 1908-1914 жылдары ол Лондондағы Соғыс министрлігінің штабында жұмыс істеді. 1912 жылы майор шеніне көтерілді. Ол неміс әскеріне тұтқынға түсіп, Таргаудағы тұтқын лагеріне қамалды. Бірнеше рет қашуға тырысқаннан кейін, 1914 жылдың 19 қыркүйегінде бір айдан соң қашып шықты, бірақ оның сыртқы түріне күдікпен қараған жергілікті зауыт жұмысшылары оны ұстап алды. Ол қайта тұтқынға түсуден және шпиондық айыппен өлім жазасынан құтылу үшін өзінің тамырын кесіп өліп қалды. Оның денесі Германиядағы Потсдам қаласына жақын Штайнсдорф қаласындағы Берлиннің Оңтүстік-Батыс әскери зиратына жерленді.
Yate was born in his mother's home town of Ludwigslust on 14 March 1872 to the Reverend Prebendary George Edward Yate (1825–1908), vicar of St Michael's Church, Madeley from 1859 to 1908, and his German second wife Luise Caroline Georgine Adolphine Henriette, née Petersen. His cousin was Sir Charles Yate, 1st Baronet. He was educated at Weymouth College, and graduated from the Royal Military College, Sandhurst, 9th out of 1,100 cadets. He joined the 2nd Battalion, the King's Own Yorkshire Light Infantry as a second lieutenant on 13 August 1892, while it was stationed in Bombay. The battalion took part in the battles of Belmont and Enslin in November 1899, where Yate was seriously wounded. then transferred with the battalion to Malta, leaving Point Natal on the SS Staffordshire in October. In late 1903, he was seconded as an observer in the Japanese Army, and stayed there during the Russo Japanese War in 1905. Between 1908 and 1914 he was on the staff of the War Office in London. He was promoted to the rank of major in 1912. He was captured by the Germans and interned in Targau prisoner of war camp. After repeated attempts, he escaped a month later on 19 September 1914, but was quickly apprehended by local factory workers who suspected his appearance, and cut his own throat to avoid recapture and possible execution as a spy. at the Commonwealth War Graves Commission Berlin South Western Cemetery in Stahnsdorf, near Potsdam, Germany.
Медаль
Оның Виктория кресі Англияның Донкастер мұражайындағы Корольдік Йоркшир жеңіл жаяу әскері мұражайында қойылған.
His Victoria Cross is displayed at the King's Own Yorkshire Light Infantry Museum in the Doncaster Museum, England.
Отбасы
1903 жылдың 17 қыркүйегінде ол Лондон қаласындағы Ганновер скверіндегі Сент-Джордж шіркеуінде Йоркширдегі Гринхед Холлдан Флоренс Хелена Бриггке үйленді. Балалары болған жоқ.
On 17 September 1903 he married at St George's Church, Hanover Square, London, Florence Helena Brigg, from Greenhead Hall, Yorkshire. There were no children.