Кіріспе

Виктория Кресінің иегері Джордж Уолтерс VC (15 қыркүйек 1829 – 3 маусым 1872) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең құрметті награданың иегері.

Өмірбаян

Джордж 1829 жылдың 15 қыркүйегінде Бэкингемширдегі Ньюпорт Пагнелл қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Джеймс Уолтерс, сол қаладағы қонақүйдің иесі болған. Оның анасы Джейн Грин еді. Джордж жеті баланың үшіншісі еді. Джорджтың бала кезінен қалған жазбалар жоқ, сондықтан оның әскерге қосылу себептерін болжауға болады. Орта ғасырлық Виктория Англиясында "әскерге бару" әлі де құрметті іс емес еді, бірақ индустриализацияның таралуымен жерде жұмыс істеуге қажетті адамдар азайды және жұмыссыздық мәселесі туа бастады.

49-шы полк

1 маусым 1744 жылы Ямайкадағы гарнизонның сегіз тәуелсіз ротасы губернатор Эдвард Трелоунидің кеңесімен бір полкке біріктірілді. Оның бұрын әскери тәжірибесі болмаса да, ол полковник болып тағайындалды және полк сол кездегі дәстүр бойынша полковнигінің атымен Трелоуни полкі деп аталды. Бұл полк бастапқыда 63-ші болып саналды, бірақ 1748 жылғы қайта ұйымдастырудан кейін ол ақыры 49-шы жаяу әскер полкіне айналды. 1782 жылы полктерге жалдауды жеңілдету үшін округтік атаулар берілді. 49-шы полк содан кейін 49-шы (Гертфордшир) полкі ретінде танылды. 49-шы полк 1815 жылдың шілдесінде Канададағы соғыстан оралды және дерлік бірден Веймуттан аттанды, онда олар тозығы жеткен жауынгерлік киімдерін жаңа қызыл пальтоларға, таза ақ шалбарларға, қара шапқа мен гетрлерге ауыстырып, сол жерде тұратын корольдік отбасының мүшелерін күзету міндетін алды. Барлық заттар балшықпен сырланып, жылтыратылды, парадтағы әскерилердің сыртқы түрі жас принцесса Шарлоттаға соншалық әсер етті, ол 49-шы полк "өз" полкі болсын деп өтінді. Бұл мақұлданды және сол жылдың соңында Уэльс ханшайымы Шарлотта полкі деген атақ берілді. 1841 жылы 49-шы полк Индиядан Қытаймен болған Бірінші опиум соғысына қатысу үшін жіберілді және Чусан, Кантон, Амой және Шанхайды басып алу шайқастарында болды. Науқан барысында барлық шендердің көрсеткен батылдығы үшін полкге «Қытай» деген жазуы бар аждаһа белгісі табыс етілді. Бұл Қытай аждаһары кейіннен Корольдік Беркшир полкінің бас белгісіне және Эдинбург герцогының Корольдік полкінің полк белгісінің орталық бөлігіне айналды. Британ армиясы толығымен еріктілерден құралған күш болды, оның сарбаздары жаяу әскерде алғашқы он жылға келісім шарт жасады. Джордж Уолтерс 1848 жылы 49-шы полкке қосылды және алты жылдың ішінде сержант шеніне көтерілді.

Қырым

1854 жылғы 5 қарашада ресейлік әскерлер қоршалған Севастополь қаласынан шығып, одақтас британдық және француз күштерін ығыстыру үшін қала сыртындағы әскерлерімен бірлесіп шабуыл жасады. Ресейліктердің саны жауларынан бес есе көп болғанына қарамастан, олар көзделген мақсатқа жете алмады. Бұл Қырым соғысының үшінші маңызды шайқасы болды. Инкерман шайқасы сол кездегі британдық армияның жекелеген сарбаздары мен офицерлерінің шеберлігі мен бастамашылдығын көрсетті. Инкерман – Қырым соғысының жаяу әскер шайқасы, онда ресейліктер Севастопольді қоршаған британдық күштерге тұманды күйде шабуыл жасады. Шайқаста 8 мың британдық сарбаз 50 мың ресейлік сарбазбен қолма-қол соғысқа түсті және бұл шайқас "сарбаздардың шайқасы" деп аталып кетті. Таңғы ерте сағатта ресейліктер қайтадан шықты, бұл жолы олардың саны көп есе артығырақ болды және Инкерман қыратындағы британдықтардың бекінісіне бет алды. Таңертең ауа ылғалды және тұманды болды, көру қабілеті нашар болғандықтан британдықтар күтпеген жерден шабуылға ұшырады және әрекетке біртіндеп кірісуге мәжбүр болды. Жоғарыдан басқару нашар болды. Полк офицерлері әскерлерін мүмкіндігінше жақсы құрастырып, оларды тұманнан шығатын үлкен колонналарға қарсы тұруға болатын жерге орналастырды, ескі, сыналған, батылдық пен жоғары сапалы мушкеттердің артықшылығы үлкен сандарға қарсы жеңіске жеткізеді деп үміттенді. 49-шы полк бірінші полктен бөлінді. Сол жақта полковник Далтон алдыңғы қанатқа жетекшілік етті, бірақ ол бірден қаза тапты, соған қарамастан, төрт рота майор Гранттың басшылығымен күресін жалғастырды, ол ресейліктерге қарсы бірнеше рет штыкпен шабуыл жасады. Оң жақта лейтенант Беллерс басқарған екінші қанат та шайқаста белсенді қатысып, құмдық батареяның маңындағы шайқаста маңызды рөл атқарды. Беллерс өзінің 49-шы полкінің үш ротасымен, соның ішінде сержант Уолтерспен бірге, Хоум Ридждің басында болды. Мұнда ресейліктер үш ротаға алпыс немесе сексен метрге дейін жақындады және тұман арқылы бұл қашықтықтағы бұталардың арасында көрінді. Беллерс дереу штыктарды бекітуге және алға жылжуға бұйрық берді. Олар бірде-бір оқ атпастан, жау колоннасының басына жеткенше, қырық метрге дейін шабуыл жасады. Олардың саны 180-ге жуық болса да, ресейлік колонна олардың шабуылынан ыдырап, 49-шы полктің отымен қуылды. 41-ші бригаданың бригадир-генералы Адамс құмдық батареяға жақын жердегі ресейлік колоннаны кері қайтарды, ал Хоум Риджге қарсы жиырма ресейлік батальонның алғашқы шабуылы тоқтатылды. Бұның бәрі таңғы сағат 7.30-да болды. Генерал Паулоф енді орталықтағы он мың ресейлік сарбазын және тағы да көп қару-жарақтарды алып келді. Британдықтар тарапынан да күшейтулер келіп жатты, бірақ олардың саны шабуылдаушылармен салыстырғанда өте аз болды. Бригадир генерал Адамс қазір 41-ші полкпен құмдық батареяның жанында болды, оған Беллерс роталары қосылды. Адамстың сол жағында 49-шы рота мен британдықтардың арасында алшақтық болды. Адамсты қолдау үшін артқы биіктіктегі екі гвардиялық батальон тұрды. Бірақ оның алдында кем дегенде бес есе күшті жау болды және оның екі жағы да ашық болды, көп ұзамай олардың қанатын айналып өтуге тырысты. Бұл жерде ағылшын қорғаушылары шағын топтарға бөлініп, жан-жақтан ұрыс жалғасты. Бригадир генерал Адамс басқарған жеті жүз сарбаз биік таулардан кері шегінуге мәжбүр болды. Осы қатал кездесу барысында бригадалық генерал Генри Адамс ЦБ өзінің атын жоғалтты, ал аяғына жараланғандықтан, оны тұтқынға алуы немесе айналасына жиналған ресейліктер штыкпен өлтіруі мүмкін болды. Сәтімен, 49-шы полктің сержанты Джордж Уолтерс өзінің ескі командирі қиын жағдайда екенін көрді, бірден жауды бір қолмен шабуылдап, құлаған генералдың айналасындағыларды қуып жіберді. Содан кейін ол өзінің офицерін салыстырмалы түрде қауіпсіз жерге алып барды, ақырында ол да Виктория кресімен марапатталды. Адамның жарасы тек аяқ-қолға тисе де, ол инфекция жұқтырып, бірнеше күннен кейін оны Scutari-де, атақты Барак ауруханасында қайтыс болды. Гренадерлік гвардиялар құмдық батареяға қарай шабуыл жасап, штыкпен шабуылдап, ресейліктерді қуып шықты. Осы жерде болған ұрыста лейтенант Беллерс ротасының қалдықтары араласып кеткен сияқты. Құмдық батареясы ақырында арттағы биік жерлерге тасталды, бірақ оны тағы да Гренадерлер гвардиясы қайтадан басып алды. Құмсақтағы батарея тұрған шұңқырда болған шайқастан кейін лейтенант Беллерс өзінің үш ротасының қалдықтарымен бірге Карьерл...