Виктория кресінің иесі – Сидни Уильям Уэр

Кіріспе

Виктория Кресінің иегері Сидни Уильям Уэр (11 қараша 1892 – 16 сәуір 1916) – британдық және Ұлт Достастығы әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең құрметті награда – Виктория Кресімен марапатталған британдық.

Егжей-тегжейлер

Капрал Сидни Уильям Уэр 1892 жылғы қарашада Дорсет графтығындағы Уинтерборн Уайтчерч приходындағы Уоткомб қаласында дүниеге келген. Ол Уитчерчтегі Англия шіркеуінің ұлдар мектебінде білім алған. 1911 жылғы 29 қарашада Ұлыбритания армиясына қатарына енген. Ол 1-ші батальон, Сифорт-Хайлендэрс (Росс-шир Баффс, Альбани герцогы) құрамында қызмет етті және 1914 жылғы тамызда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда өзінің батальонымен Үндістанның Агра қаласында болды. Оның батальоны 7-ші (Мейрут) дивизиясының Дехра Дун бригадасының құрамына кірді, ол дереу Үндістан экспедициялық күштерімен бірге Еуропаға аттанды және қазан айында Францияға қонды, онда ол дерлік бірден шайқасқа қатысты. Капрал Уэр қараша айында жараланды және ауруханадан он күндік демалысқа шыққан соң Францияға оралды. Оның батальоны сол бригадада қалды, енді 19-шы (Дехра Дун) бригадасы деп аталады, әлі де 7-ші (Мейрут) дивизиясының құрамында, онымен Месопотамияға жіберілді. Бұл жерде ол 1916 жылғы қаңтарда қайтадан жарақаттанды және бірнеше айдан кейін қызметке оралды. Осы кезде ол 1916 жылғы 6 сәуірде Виктория кресімен марапатталды. Бір шайқас кезінде, байланыс траншеясының қауіпсіздігіне шегіну туралы бұйрық берілгенде, алға жылжу кезінде батылдығы айқын болған капрал Уэр жарақаттанбаған азаматтардың бірі болды. Ол жараланған әскерді көтеріп алып, 200 метрдей қашықтыққа алып жүрді, содан кейін көптеген басқаларын құтқару үшін екі сағаттан астам уақыт бойы қатты атыс астында ерлікпен әрекет етті, барлық жараланғандарды алып келгенше және толыққанды шаршағанша. Алайда, ол осы жолы жарақаттанбаса да, Виктория кресін алуға үлкермеді, өйткені бірнеше күннен кейін, 10 сәуірде, ауыр жарақат алып, Парсы шығанағына қайтарылды. Ол 16 сәуірде Равалпинди ауруханасында қайтыс болды және Ирактағы Амара соғыс зиратында жерленді. Әрқашан өте тұрақты және сенімді адам болған ол футбол ойнауды және кітап оқуды ұнатқан, 13 балалы отбасының сегіз ұлының бірі болды, олардың төртеуі Бірінші дүниежүзілік соғыста (Гарольд төртінші болып) және біреуі Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен. Екі ұлы да шайқаста қаза тапты: Дорсет полкінің 1-ші батальонының сержанты Альберт С. Уэр 1916 жылғы 1 шілдеде, ал Уилтшир полкінің Арчибальд Уэр 1915 жылғы 11 наурызда қаза тапты.

Corporal Sidney William Ware, VC, was born in November 1892 at Whatcombe in the Parish of Winterborne Whitechurch, Dorset. He was educated at the Church of England Boys' School, Whitchurch. He enlisted into the British Army on 29 November 1911. He served with the 1st Battalion, the Seaforth Highlanders (Ross shire Buffs, Duke of Albany's) and was with his battalion at Agra in India at the start of the First World War in August 1914. His battalion, which was part of the Dehra Dun Brigade of the 7th (Meerut) Division, immediately went to Europe with the Indian Expeditionary Force A and landed in France in October, where it was in action almost immediately. Corporal Ware was wounded in November and after ten days leave on discharge from hospital, he returned to France. His battalion remained with the same brigade, now re titled the 19th (Dehra Dun) Brigade, still part of the 7th (Meerut) Division, with it he was sent to Mesopotamia. Here he was again wounded in January 1916, before returning to duty a few months later. It was then that he won his Victoria Cross on 6 April 1916. During an engagement when the order was given to withdraw to the safety of a communications trench, Corporal Ware, whose cool gallantry had been very marked during the advance, was one of the few men remaining unwounded. He then picked up a wounded man and carried him some 200 yards to cover and then returned for many others, moving to and fro under very heavy fire for more than two hours, until he had brought in all of the wounded and was completely exhausted. However, although he was not injured on this occasion, he was not to be presented with his Victoria Cross as, a few days later, on 10 April, he was seriously wounded and brought back to the Persian Gulf. He died at the Rawalpindi Hospital on 16 April and was buried in the Amara War Cemetery in Iraq. Always a very steady and trustworthy man, he was very fond of football and reading and was one of eight brothers of a family of 13, four of whom served in the First World War (Harold being the 4th) and one in the second (Douglas). Two were also killed in action, Sergeant Albert C. Ware, of the 1st Battalion, Dorset Regiment, killed on 1 July 1916, and Private Archibald Ware, Wiltshire Regiment, who lost his life on 11 March 1915.

Медаль

Оның Виктория кресі Шотландияның Инвернесс графтығындағы Форт-Джордтағы The Highlanders Museum (The Queen's Own Highlanders Collection) мұражайында қойылған.