Британдық генерал және Виктория кресінің иегері Джон Уотсон
John Watson (Indian Army officer)
Женерал Джон Уотсон (1829-1919) – Ұлыбританияның Виктория кресімен марапатталған батыр офицері. Үнді бүлігі кезіндегі Лукнов шайқасындағы ерлігі үшін танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық генерал және Виктория кресінің иегері
British general and Victoria Cross recipient
Генерал сэр Джон Уотсон (6 қыркүйек 1829 – 23 қаңтар 1919) – британдық және Достас елдерінің әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория кресінің иегері болған ағылшын офицері. Бенгал армиясында қызмет еткен Уотсон Үндістан көтерілісі кезінде Лакхнаудағы ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды. Кейін Британдық Үндістан армиясында генерал шеніне жетті.
General Sir John Watson, (6 September 1829 – 23 January 1919) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. An officer serving with the Bengal Army, Watson received his Victoria Cross for actions at Lucknow during the Indian Mutiny. He later rose to the rank of general in the British Indian Army.
Ерте өмір
Уотсон 1829 жылдың 6 қыркүйегінде Эссекс қаласындағы Чигвеллде дүниеге келді. Оның әкесі Уильям Джордж Уотсон болған. 1848 жылы,
Watson was born on 6 September 1829 in Chigwell, Essex. His father was William George Watson. In 1848,
Кейінгі әскери мансап
Осыдан кейін Уотсон Каунпур маңындағы шайқастарға қатысып, содан кейін Лакхнауды құтқаруға атсалысты. Осыдан кейін ол қысқа мерзімге Англияға сауығуға кетіп, Үндістанға қайта оралды. 1858 жылы ол 4-ші Сикхтік жалдамалы атты әскерін құрды, ол кейін 6-шы Коннахт герцогының жеке лансерлері (Уотсонның аты) деп аталды. Кейіннен ол 1863 жылғы Умбейла экспедициясына қатысып, 1871 жылы Орталық Үндістан атты әскеріне қолбасшылық етті. 1877 жылы ол Гвалиорда резидент болып тағайындалды; 1871 жылы Орталық Үндістанда генерал-адъютант қызметін атқарды; 1878 жылы Бомбейден Мальтаға жіберілген атты әскерге басшылық етті; ал екінші ағылшын-афған соғысында (1879–80 жж.) Курам аңғары операциялық тобының Пенджаб басшысының контингентіне қолбасшылық етті. 1891 жылы ол генерал шеніне көтерілді. Уотсон сонымен қатар көптеген басқа да лауазымдарда қызмет етті, оның ішінде 1870–71 жылдары оның әміршілігіндегі императрица Викторияның жеке көмекшісі және 1882 жылдан 1886 жылға дейін Бародадағы генерал-губернатордың өкілі болды, осы қызметі үшін ол 1886 жылы Бат орденінің Командоры (KCB) атанды. 1902 жылғы 26 маусымда жарияланған тәждік құрметтер тізімінде ол орденнің Ұлы кресіне (GCB) ие болды және 1902 жылғы 8 тамызда Букингем сарайында король Эдуард VII оны марапаттады. 1904 жылы ол 13-ші Коннахт лансерлері полкінің полковнигі болды.
Following this, Watson took part in further fighting around Cawnpore and then the Relief of Lucknow. After this he returned to England briefly on convalescence leave before returning to India. In 1858, he raised the 4th Sikh Irregular Cavalry which later became the 6th Duke of Connaught's Own Lancers (Watson's Horse). He later took part in the Umbeyla Expedition (1863) and commanded the Central India Horse, 1871. He became Resident at Gwalior, 1877; Officiating Adjutant General in Central India, 1871; commanded the Cavalry despatched from Bombay to Malta, 1878; and then commanded the Punjab chief's contingent of the Kurram Valley Field Force in the Second Anglo Afghan War (1879–80). In 1891 he was promoted to the rank of general. Watson also served in a number of other roles, including Aide de Camp to Her Majesty Empress Victoria, 1870–71 and the Agent to the Governor General at Baroda from 1882 until 1886, for which he was subsequently knighted as a Knight Commander of the Order of the Bath (KCB) in 1886. He was promoted to Knight Grand Cross of the order (GCB) in the 1902 Coronation Honours list published on 26 June 1902, and was invested by King Edward VII at Buckingham Palace on 8 August 1902. He was also made Colonel of the Regiment of the 13th Duke of Connaught Lancers in 1904.
Өлім
Уотсон 1919 жылғы 23 қаңтарда 89 жасында Беркширдегі Финчемпстедте қайтыс болды. Оның қабірі ауылдағы Сент-Джеймс шіркеуінің қорымында. Оның Виктория кресі (VC) Лондондағы Императорлық соғыс мұражайындағы Лорд Эшкрофт галереясында қойылған.
Watson died on 23 January 1919, aged 89, at Finchampstead in Berkshire. His grave lies in the churchyard of St James in the village. His VC is on display in the Lord Ashcroft Gallery at the Imperial War Museum, London.