Оливер Уотсон – Виктория кресінің иегері, батылдығы үшін жоғары награда. Бірінші дүниежүзілік соғысында қаза болды, әскери өмірі мен ерліктері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері Оливер Сирил Спенсер Уотсон (7 қыркүйек 1876 – 28 наурыз 1918) – британдық және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория Кресімен марапатталған.
Recipient of the Victoria Cross
Oliver Cyril Spencer Watson VC DSO (7 September 1876 – 28 March 1918) was an English posthumous recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Өмірбаян
Лондондағы Сент-Полс мектебінде және Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде білім алған Уотсон 1897 жылы Грин-Ховардтарға офицер болып қабылданып, полктің 2-ші батальонына жіберілді, ол сол кезде Үндістанда қызмет ететін. Ол Солтүстік-Батыс шекарасында 1897–1898 жылдардағы Тира экспедициясына қатысып, ауыр жарақат алды және 1900 жылғы Боксерлер көтерілісінде қайтадан әрекетке түсті. 1898 жылы лейтенант атағына көтеріліп, 1903 жылы Үндістаннан емделу үшін қайтарылғаннан кейін 1904 жылы тұрақты офицерлер резервіне өтті. 1909 жылы Лондон графтығының атты әскерлеріне (Мидлсекс, Кембридж герцогының гусарлары) қосылды. 1911 жылы лейтенант, 1913 жылы капитан болды. 1915 жылғы сәуірде Галлиполиде қызмет етіп, 1915 жылғы шілдеде майор атағына көтеріліп, Ұлыбританияға оралды. 1916 жылы 2/5-ші Корольдік Йоркшир жеңіл жаяу әскеріне қосылып, 1917 жылы Францияға екінші командир ретінде жіберілді. 1917 жылғы 3 мамырда Булекуртта жараланғаны үшін 1917 жылғы мамыр айында есімдері тізіліп, DSO орденімен марапатталды.
Educated at St Paul's School, London, and the Royal Military College, Sandhurst, in 1897 Watson was commissioned into the Green Howards and posted to the regiment's 2nd battalion, then serving in India. He took part in the Tirah Expedition of 1897–1898 on the North West Frontier, in which he was severely wounded, and saw action again in the Boxer Rebellion of 1900. He was promoted lieutenant in 1898 and after being invalided from India in 1903 he retired to the reserve of regular officers in 1904. In 1909 he joined the County of London Yeomanry (Middlesex, Duke of Cambridge's Hussars). He was promoted Lieutenant in 1911, captain in 1913. He served in Gallipoli in April 1915 and was promoted to major in July 1915, before returning to the UK. Attached to the 2/5th King's Own Yorkshire Light Infantry from his Yeomanry unit in 1916, he went to France as the second in command in 1917. He was Mentioned in Despatches and awarded the DSO in May 1917, having been wounded at Bullecourt on 3 May 1917.
Викторияның айқасы
Уотсон 41 жаста болған және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 5-ші батальонды, Корольдік Йоркшир жеңіл жаяу әскерін (қазір The Rifles құрамында) басқаратын әрекет етуші лейтенант-полковник болды. Осыдан кейін оған Виктория кресі табысталды. 1918 жылдың 28 наурызында Франциядағы Эбютерн қаласының солтүстігіндегі Россиньоль орманында жау позициясына қарсы шабуыл жасалды, ол бастапқыда мақсатына жеткенімен, жау екі импровизацияланған бекіністе бекініп қалды. Сондықтан лейтенант-полковник Уотсон дереу шара қабылдау қажеттігін түсінді және қалған шағын резервін шабуылға жетектеді, бомбалау отрядарын ұйымдастырып, қарқынды атыс астында шабуылдар ұйымдастырды. Көптеген жауға қарсы тұрған ол, соңында әскерлеріне кері шегінуге бұйрық берді, ал өзі кері шегінуді қамтамасыз ету үшін байланыс траншеясында қалды. Оның басқаруымен жасалған шабуыл өте маңызды кезде болды және еш күмәндісіз, фронтты сақтап қалды, бірақ ол кері шегінуді жауып тұрып қаза тапты. Лейтенант-полковник Уотсонның қабірі белгісіз. Ол Франциядағы Аррас қаласындағы CWGC зиратында еске алынады және туған бөлімі – Миддлсекс гусарлары (Yeomanry) тізімінде көрсетілген. 1956 жылы Уотсонның медальдары Грин Ховардс полкінің мұражайына берілді, ал 1992 жылы Уотсонның немере інісі Кэтрин Уиттактың күйеуі оларды полкке сыйлық ретінде табыстады. Оның Виктория кресінің көшірмесі Ричмонд, Солтүстік Йоркширдегі Грин Ховардс полкінің мұражайында сақталады.
Watson was 41 years old, and an Acting Lieutenant Colonel commanding the 5th Battalion, King's Own Yorkshire Light Infantry (now part of The Rifles) during the First World War when the following deed took place for which he was awarded the VC. On 28 March 1918 at Rossignol Wood, north of Hebuterne, France, a counter attack had been made against the enemy position which at first achieved its object, but as they were holding out in two improvised strong points, Lieutenant Colonel Watson saw that immediate action was necessary and he led his remaining small reserve to the attack, organising bombing parties and leading attacks under intense fire. Outnumbered, he finally ordered his men to retire, remaining himself in a communication trench to cover the retirement. The assault he led was at a critical moment and without doubt saved the line, but he was killed covering the withdrawal. Lieutenant Colonel Watson has no known grave. He is remembered at the CWGC Cemetery at Arras, France and listed under the Middlesex Hussars (Yeomanry); his parent unit. In 1956, Watson's medals were loaned to the Green Howards Regimental Museum, then in 1992 were donated as a gift to the Regiment by the husband of Watson's niece, Mrs Catherine Whittuck. A copy of his Victoria Cross is displayed at the Green Howards Regimental Museum, Richmond, North Yorkshire.