Кіріспе

Адам бейнесі – музыканы, заманауи биді және драманы, сондай-ақ интерпретациялық биді, американдық қол тілін, пантомиманы және классикалық мимді біріктіретін театр түрі. Адам бейнесі – ән немесе әндер жиынтығы, ол динамиктер арқылы ойнатылады, ал актерлер белгілі бір көрерменге эмоцияларды жеткізу үшін ырғақты физикалық қозғалыстарды (жестер мен дене мүшелерінің және дененің басқа да қозғалыстарын) пайдаланады. Көрсетілім музыкалық бейнеге ұқсас формада ұсынылады. Ол кеңістіктік қатынастар, мағыналы жестер мен көркемдік қозғалыстар арқылы белгілі бір көркемдік ниетті ашып көрсететін оқиғаны ұсынады. Бейнеде айтылған оқиға әннің сөзінде жасырылған немесе түпнұсқа автордың мағынасынан тәуелсіз жазылған оқиға болуы мүмкін. Театрдың дәстүрлі түрлері әртүрлі сахналарда қойыла алатындай, осы драмалық актілер де солай. Бұл драманың ерекше түрі мәнін өзгертпей, бір мәтінді әртүрлі орындарда орындай алады. Әдетте, бұл қойылымда декорациялар жоқ және костюмдер шектеулі болғандықтан, оны кез келген жерде қоюға болады. Реквизиттер кейде қолданылады, бірақ кейбір жарыстарда тыйым салынған. Мұндай жағдайда реквизиттер шығармашылықты дамыту мақсатымен шектеледі, себебі идеалды Адам бейнесінде сахнадағы барлық актерлер крест, тақ, ағаш немесе алып сияқты нысандарды бейнелеу үшін қолданылуы керек. Актерлердің қозғалыстары ойналып жатқан әннің тақырыбы мен мазмұнын көрсетеді. Америка Құрама Штаттарында адам бейнелерінің мәдениетке қалай енгенінің бір мысалы – көркем өнер фестивальдері мен шіркеулердегі топтарға (Құдайлар Ассамблеясы, Пейнтекост қасиеттілік шіркеуі, Құдай шіркеуі және т.б.) адам бейнелерін қосу. Протестанттық конфессиялардың әртүрлілігінде. Құдайлар Ассамблеясындағы Көркем өнер фестивалі – барлық бәйгелер мен санаттардың ішіндегі ең ірі және ең қарқындысы. Шіркеулер Ұлттық Көркем өнер фестивалінде танылу үшін көп айлар бойы, саналаған сағаттар бойы жаттығулар жасайды. Адам бейнелерінің шығармашылығының бір мысалын NFAF-те орындалған «Жеке Адам бейнесінен» табуға болады. Дарынды суретші «Адам бейнесі» ортасында «Инвальдты коляскамен жүру» деп белгілі болған жаңа қозғалысты ойлап тапты.

Тарих

"Адам бейнесі" деген атауды Рэнди Филлипс ойлап тапты. Ол сол кезде кең таралған Саңыраулар министрлігі тобының бірнеше элементтерін пайдалана отырып, Орталық Библия колледжіндегі ғибадатта алғашқы "адам бейнесін" көрсеткені хабарланды. 1990 жылдардың басында Феникстегі Бірінші Құдай жиналысында, пастор Томми Барнетт басшылығымен, бұл тәсіл ресми түрде қолданыла бастады. Бұл форманың элементтері ғасырлар бойы театр өнерінде кездескен, сондықтан оны ойлап тапқан деп ешкім айта алмайды. Алайда, мистер Филлипс оны алғашқыда шіркеу ғибадаттарында, содан кейін пастор Ллойд Зиглердің және "Мастер комиссиясы" деп аталатын миссионерлік оқу бағдарламасының көмегімен миссионерлік және насихаттау жұмыстарында қолдана бастады.