Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уильям Эллисон Уайт (19 қазан 1894 – 13 қыркүйек 1974) – британдық және Ұлтақтар Достастығының әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория кресімен марапатталған ағылшын. Ол 23 жаста, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық армиядағы 38-ші батальонның уақытша екінші лейтенанты, машиналық қару корпусының (38-ші (Уэльс) дивизиясының бөлігі) болған. Осы батырлығы үшін оған VC табысталды. 1918 жылдың 18 қыркүйегінде Франциядағы Гузокур қаласында жаудың автоматтары шабуылды тоқтатқанда, екінші лейтенант Уайт жеке өзі қарулы позицияға шабуылдап, үш жауынгерді атқылап, қаруды жаулап алды. Кейін ол екі серігімен бірге тағы бір қарулы позицияға шабуыл жасады, бірақ екеуі де бірден атып түсірілді. Ол жалғыз өзі қаруға жетіп, команданы жойып, қаруды тұтқынға алды. Үшінші рет шабуыл тоқталғанда, ол кішкентай топты жинап, позицияға шабуылдап, гарнизонға ауыр зиян келтірді. Содан кейін ол жаудың және өз машиналарының шеберлікпен қолдану арқылы позицияны нығайтты. Толық цитата 1918 жылдың 12 қарашасындағы «Лондон газеті»нің қосымшасында жарияланды (1918 жылдың 15 қарашасымен күндізделген): 1939 жылы Уайт Корольдік артиллерияда капитан болып қызметке тағайындалды. Уайт Вайолет Виктория Прайсқа үйленді, ол 35 жылдық некеден кейін 1956 жылы қайтыс болды. Ол 1974 жылы 79 жасында Шропширдегі Веллингтонда қайтыс болды және Шрусберидегі Эмстрей крематорийінде кремацияланды. Оның есімі әйелінің қабір тасына, Кенттегі Хилденборо қаласындағы Әулие Жохан шіркеуінің зиратында жазылған.
William Allison White VC TD (19 October 1894 – 13 September 1974) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. He was 23 years old, and a temporary second lieutenant in the 38th Battalion, Machine Gun Corps (part of the 38th (Welsh) Division), British Army during the First World War when the following deed took place for which he was awarded the VC. On 18 September 1918 at Gouzeaucourt, France, when the advance was held up by enemy machine guns, Second Lieutenant White rushed a gun position single handed, shot the three gunners and captured the gun. Later he attacked a gun position accompanied by two men, both of whom were immediately shot down. He went on alone to the gun, killing the team and capturing the gun. On a third occasion when the advance was again held up this officer collected a small party and rushed the position, inflicting heavy losses on the garrison. Subsequently, he consolidated the position by the skilful use of captured enemy and his own machine guns. The full citation was published in a supplement to the London Gazette of 12 November 1918 (dated 15 November 1918):
In 1939, White was commissioned as a captain in the Royal Artillery, Territorial Army. White married Violet Victoria Price, who died in 1956 after 35 years marriage. He died in 1974, aged 79 at Wellington, Shropshire, and was cremated at Emstrey Crematorium, Shrewsbury. He is mentioned on his wife's headstone in St John's Churchyard, Hildenborough, Kent.