Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері
Recipient of the Victoria Cross
Подполковник Эрик Чарльз Твелвс Уилсон VC (2 қазан 1912 – 23 желтоқсан 2008) – ағылшын британдық армия офицері және колониялық әкімші. Ол Виктория Кресімен марапатталды, бұл британ және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда. Ол қайтыс болған кезде Екінші дүниежүзілік соғыста Виктория Кресімен марапатталған соңғы британдық армия офицері, сондай-ақ осы награданы алған ең ерте және ең үлкен жастағы иегері болды.
Lieutenant Colonel Eric Charles Twelves Wilson VC (2 October 1912 – 23 December 2008) was an English British Army officer and colonial administrator. He received the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. At the time of his death, he was last surviving British Army recipient of the Victoria Cross in the Second World War, and the earliest and oldest recipient.
Ерте өмір
Уилсон Уайт аралындағы Сандаун қаласында дүниеге келді, оның әкесі Сирил Чарльз Клиссольд Уилсон мұнда диаккон қызметін атқарды. Оның анасының бойжеткен кезіндегі тегі – Тюльвес. Оның әкесінің әкесі Чарльз Томас Уилсон 1877 жылы Бугандаға сапар шеккен Шіркеу Миссионерлік Қоғамының алғашқы миссионері болды. Ол Марлборо колледжінде білім алды, онда дін қызметкерлерінің ұлдарына оқу ақысы жеңілдетілді, және ол үйдің жетекшісі болды. Көзілдірік таққанмен, ол Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжіне оқуға қабылданды, оған курсанттыққа арналған сыйлық берілді.
Wilson was born at Sandown on the Isle of Wight, where his father Cyril Charles Clissold Wilson was a curate. His mother's maiden name was Twelves. His grandfather Charles Thomas Wilson was the first missionary from the Church Mission Society to visit Buganda, in 1877. He was educated at Marlborough College, where fees were reduced for the sons of clergymen, and he became a house captain. Although he wore glasses, he was awarded a prize cadetship to attend the Royal Military College, Sandhurst.
Әскери мансап
Уилсон 1933 жылғы 2 ақпанда Шығыс Суррей полкінде екінші лейтенант болып тағайындалды. 1936 жылы лейтенант дәрежесіне көтеріліп, 1937 жылы Шығыс Африкада қызмет ететін Корольдің Африкалық мылтық әскерінің 2-ші (Ньясаленд) батальонына жіберілді, онда ол ньяня тілін үйренді. 1939 жылы Сомалиленд түйе корпусына жіберілді. Оның кейбір қарулары жаудың далалық артиллериясының атысынан жарылып, көзілдірігі сынып қалды. Оң иығы мен сол көзі жараланды және ол қаза тапқан деп есептелді. Daily Sketch газетінде Роркес Дрифт шайқасымен салыстырылған оның ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды. Уақытша майор дәрежесінде, ол Ұзақ қашықтықтағы шөл тобының адъютанты, содан кейін 11-ші (Кениялық) Корольдің Африкалық мылтық әскерінің орынбасары, 11-ші Шығыс Африка дивизиясының 25-ші Шығыс Африка бригадасының құрамында Бірма жорығында қызмет етті. Ол қалдық тифке шалдығып, екі ай ауруханада жатты, содан кейін Шығыс Африкаға оралып, Угандадағы Джиньядағы жаяу әскерді даярлау орталығына басшылық етті. 1945 жылғы маусымда лейтенант-полковник болып тағайындалып, 1946 жылы Солтүстік Родезия полкіне жіберілді.
Wilson was commissioned as a second lieutenant in The East Surrey Regiment on 2 February 1933. He was promoted to the rank of lieutenant in 1936 and was seconded to the 2nd (Nyasaland) Battalion The King's African Rifles in 1937 serving in East Africa, where he learned to speak Nyanja. He was then seconded to the Somaliland Camel Corps in 1939. Some of his guns were blown to pieces by the enemy's field artillery fire, and his spectacles were smashed. He was wounded in the right shoulder and the left eye, and he was assumed to have been killed. For his actions, likened in the Daily Sketch to another Rorke's Drift, Wilson was awarded the Victoria Cross. and with the rank of temporary major, he served as adjutant of the Long Range Desert Group and then as second in command of the 11th (Kenyan) King's African Rifles, part of the 25th East African Brigade in 11th East African Division, in the Burma Campaign. Having contracted scrub typhus he was hospitalised for two months and then returned to East Africa to command an infantry training establishment at Jinja in Uganda. He was promoted to acting lieutenant colonel in June 1945 and was seconded to The Northern Rhodesia Regiment in 1946.
Кейінгі өмірі
1943 жылы Уилсон Энн Плейделл Бувериге (Раднор графының ұрпағы) үйленді. Олардың екі ұлы болды. 1953 жылы олар ажырасып, Анжела Джой Гордонға үйленді, және олардың бір ұлы болды. Өмірінің соңында ол простата қатерлі ісігінен зардап шекті және инсульттан қайтыс болды. Ол Стоуэллде жерленді, одан кейін екінші әйелі мен олардың ұлы, сондай-ақ бірінші некесінен туған екі ұлы сақталды.
Wilson married Ann Pleydell Bouverie (a descendant of the Earls of Radnor) in 1943. They had two sons. After they divorced in 1953, Wilson married Angela Joy Gordon, and they had one son. He suffered from prostate cancer in later life, and died after a stroke. He was buried in Stowell, survived by his second wife and their son, and both of his sons from his first marriage.