Кіріспе

Британдық армия офицері және ВК иегері (Бірінші дүниежүзілік соғыс)

Джеймс Булмер Джонсон ВК (31 желтоқсан 1889 – 23 наурыз 1943) – британдық және Достас елдерінің қарулы күштеріне жаудың қарсылығына көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары және беделді награда – Виктория кресінің иегері. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 36-шы батальонға тіркелген, Британ армиясының 2-ші батальоны, Нортумберленд фюзилеріндегі екінші лейтенант болды. 1918 жылдың 14 қазанында Франциядағы Вез-Макварттың оңтүстік-батысында ол Виктория кресіне лайық болған ерлік ісін жасады. Күшті топтармен жүргізілген операциялар барысында екінші лейтенант Джонсон жиі қарсы шабуылдарды тойтарды және алты сағат бойы, қатты атыс астында жауды ұстап тұрды. Соңында ол зейнетке шығуға бұйрық алғанда, жараланған әскерді көтеріп, алдыңғы қадамды тастап кеткен соңғы адам болды. Кейіннен бұл офицер үш рет қайтып оралып, қарқынды жаудың пулемет оғына ұшырап, ауыр жараланған әскерлерді алып келді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Джонсон Корольдік Ирландия полициясының қосымша бөлімінде қызмет етті. Ол 1943 жылы Плимут, Девон қаласында елу үш жасында қайтыс болды және Плимут қаласындағы Эффорд крематорийінде кремацияланды.

Медаль

Оның Виктория кресі Нортумберленд графтығы, Аленвик қаласындағы Фюзилер мұражайында қойылған.

Ескерткіш

2018 жылы Джонсонның Виктория шаршысының (VC) жүз жылдығына орай, Виддрингтон станциясы және Стобсвуд еншілік кеңесі, сондай-ақ Нортумберленд округі кеңесі орнатқан, ал Қоғамдық және жергілікті басқару департаменті ұсынған ескерткіш Виддрингтон станциясында ашылды. Кейіннен ескерткіш тастың орналасқан жеріне қатысты дау туды. Виддрингтон станциясы және Стобсвуд шіркеу кеңесі Джонсонның 1889 жылғы 31 желтоқсанда Стобсвудта дүниеге келгенін және "Джеймс Булмер Джонсон" деген есімді қолданғанын мәлімдеді. Бірақ жергілікті тұрғын және Виддрингтон ауылының шіркеу кеңесі Джонсонның 1882 жылы сол кездегі Виддрингтон кенішінде туғанын және оның екінші есімі болмағанын айтты. Аталған шіркеу кеңесі ескерткішті өздерінің аумағына көшіруді сұрады. Округі кеңесі ескерткіш тастың орналасқан жерін және оған жазылған мәліметтерді қорғап, мәселені Тұрғын үй, қоғамдастықтар және жергілікті басқару министрлігіне жолдады.