Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотланд сәулетшісі (1784 – 1858)
Scottish architect (1784 1858)
Томас Гамильтон (11 қаңтар 1784 – 24 ақпан 1858) – Эдинбургте тұратын шотланд сәулетшісі, сол қаланың көптеген көрнекті ғимараттарын жобалаған. Глазго қаласында туған, оның еңбектеріне мыналар жатады: Аловейдегі Бернс ескерткіші; Колтон төбесінің оңтүстік жағындағы Корольдік жоғары мектеп (Шотландия Парламенті орналасуы мүмкін деген ұзақ жылдар бойы сақталған ой); Эдинбург Корольдік дәрігерлер колледжі; Коугейт арқынан өтетін Джордж IV көпірі; Дин жетімдер ауруханасы, қазір Дин галереясы; Жаңа Солтүстік жолдағы еркін шіркеу, қазір Бедлам театры; Дамфрис және Галлоуэйдегі Камстаун жеке үйі; және Эдинбургтегі Ескі Колтон зиратындағы Шотландия саяси шейіттерінің ескерткіші. Ол Шотландиядағы грек стилін қайта жаңғыртушылардың бірі, «әріптестерінен көбірек қиялдаушы және егжей-тегжейлілігімен ерекшеленетін» болды. 1843 жылғы бөліністен кейін көптеген еркін шіркеулерді жобалауға тапсырыс алғандықтан, ол шіркеулердің сүйікті сәулетшісіне айналды. Ол сонымен қатар дүкендер мен банктерді де жобалаған, олардың көптегені бүгінге дейін сақталған.
Thomas Hamilton (11 January 1784 – 24 February 1858) was a Scottish architect, based in Edinburgh where he designed many of that city's prominent buildings. Born in Glasgow, his works include: the Burns Monument in Alloway; the Royal High School on the south side of Calton Hill (long considered as a possible home for the Scottish Parliament); the Royal College of Physicians of Edinburgh; the George IV Bridge, which spans the Cowgate; the Dean Orphan Hospital, now the Dean Gallery; the New North Road Free Church, now the Bedlam Theatre; Cumstoun, a private house in Dumfries and Galloway; and the Scottish Political Martyrs' Monument in Old Calton Cemetery, Edinburgh. He was one of the leading Greek Revivalists in Scotland, "more imaginative than his peers and more refined in his detailing". He was a favourite of the church for his Gothic designs, being commissioned to design many Free Churches after the Disruption of 1843. He also designed shops and banks, many of which survive.
Өмір
Гамильтон 1784 жылдың 11 қаңтарында Глазго қаласында Жан Стивенсон мен Томас Гамильтонның (1754–1824) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, ағаш шебері (wright) және жиһаз жасаушы, сонымен қатар сәулетші ретінде де жұмыс істеген. Оның әкесі туылғаннан кейін Эдинбургке оралды және 1796 жылы Сент-Джайлс соборының солтүстік-батыс бұрышын қайта жаңартумен ерекше көзге түсті. Бұл кезде Гамильтон 12 жаста болған. 1791 жылы оның әкесі Броди Клоуздағы үй-жайынан жұмыс істеп, Эдинбургтегі Корольдік милядағы Ескі Ассамблеяның басындағы ғимаратты едәуір өзгертіп, оны отбасылық үйге айналдырды (қазіргі 166 Хай-стрит). Ғимараттың бірінші қабаттағы аркалы терезелері бар, барлығы көшеден көрінеді және бұл блоктан басқа тікбұрышты терезелерден ерекшеленеді. Гамильтон отбасы үш жоғарғы қабатты алып жатса, бірінші қабатта шұлық тоқушы Уильям Вейр орналасқан. Гамильтонның әкесі 1796 және 1803 жылдар аралығында көптеген қалалық тапсырыстар алды, бұл Гамильтонға 1800 жылдан 1801 жылға дейін Жоғары мектеп ауласындағы Ескі орта мектепке баруға мүмкіндік берді. Сол кездегі ректор Александр Адам болды. 1803 жылы отбасы Эдинбургтің Жаңа қаласындағы Принц көшесі, 47-ші үйге көшіп келді. Оның әкесі ("wright" деп тізімделген) әлі де Ескі қаладағы Корольдік милядағы Аллан Клоузда шеберханасын сақтап қалды. Ол кезде Гамильтон әкесінің шәкірті болды. Оның анасы Жан осы көшіру кезінде немесе одан сәл бұрын қайтыс болды. 1804 жылы әкесі Маргарет Макарамен қайтадан үйленді. Осы уақытқа дейін жас Томас көбінесе әкесінің қанаты астында жұмыс істеген сияқты. Джон Гамильтон (1812 жылы қайтыс болды), Нью-Таун қаласындағы 4 Дундас көшесінде тұратын және жұмыс істейтін құрылысшы, Хериот Роу сияқты құрылыс жобаларына көмектесті. Осы уақыт аралығында ол тас қалау туралы көп білім алды. 1812 жылы оның ағасы Джон қайтыс болып, 28 жастағы Гамильтонға мүлкінің басым бөлігін қалдырды. Бұл олардың екеуі де салған Хериот Роу мен Дундас көшесіндегі бірнеше үйлерді қамтыды. Алайда, Принц-стритке көшіп келгеннен бері әкесінің ісі қиын жағдайға түсіп, Гамильтон оны белгілі бір дәрежеде қолдаған болуы мүмкін. 1813 жылы оның ағасы Спрингхиллдегі Джеймс Гамильтон несие берушілерді болдырмау үшін әкесінің қарызына 40 фунт стерлинг төлеуге келісті, бірақ бұл ешқашан төленбеді. 1818–1822 жылдар аралығында оның әкесі сот арқылы қудаланды, нәтижесінде оның мүлігі тәркіленді. Оның әкесі Кьюриге көшіп, 1824 жылдың маусым айында қайтыс болды. Гамильтонның 1813 жылы жасаған ең ерте белгілі сәулеттік суреті – Гильдия деканы Роберт Бернге (сәулетші, 1752–1815) Сент-Эндрю көшесіндегі үйді қайта жаңарту жоспары бойынша сұраныс. Гамильтон 1826 жылы Шотландия Корольдік академиясының негізін қалаушы мүшесі болды. 1830 жылдары ол Эдинбургтің Жаңа қаласының шығыс шетіндегі 57 Йорк-плейс үйінде тұрған. Ол 1820 жылдары Джон Хендерсонды оқытты. Сәулетші Джон Старфорт 1830 жылдары Гамильтонның жетекшілігімен білім алды. 1852 жылы ол Шотландия банкінің бас кеңсесін жақсарту жобасын ұсынды, ол танымал болмады және 1849 жылы Лорд Кокберн бұл жобаны "көрнекті деформация" деп сипаттады. Дизайн грек неоклассикалық стилінде болды және ол 200 гинея (бүгінгі шақта 12000 фунт стерлинг) алды. Өмірінің соңғы жылдарында ол 41 Йорк-плейсте тұрды. Қызығы, ол әкесіне құрмет көрсету үшін әлі де "Томас Гамильтон кіші, сәулетші" деп аталды. Ол 1858 жылдың 24 ақпанында 9 Хоу-стритте (офис) қайтыс болды. Ол Джон Гамильтонның Ескі Калтон зиратындағы күмбезіне, Шейіт ескерткішінен бірнеше метр оңтүстікке жерленген. Бастапқыда белгісіз болған Корольдік орта мектептің оқушылары 1929 жылы (мектептің жүз жылдығын атап өту үшін) күмбездің ішіне ескерткіш қабырға тақтасын орнатты.
Hamilton was born on 11 January 1784 in Glasgow to Jean Stevenson and Thomas Hamilton (1754–1824), a carpenter (wright) and cabinet maker who also worked as an architect, His mother and father were married at the Canongate Church in 1783. His father returned to Edinburgh after his birth and was most notable for remodelling the north west corner of St Giles' Cathedral in 1796. He was presumably watched by Hamilton who was then 12 years old. In 1791 his father, working from premises on Brodies Close, substantially altered a building at the head of Old Assembly Close on the Royal Mile in Edinburgh to make it their family home (now known as 166 High Street). It is notable for its arched windows on the first floor, all visible from the street and unlike the other rectangular windows in the block. The Hamiltons occupied all three upper floors, the ground floor being occupied by William Vair, a stocking maker. Hamilton's father received many City commissions between 1796 and 1803 allowing Hamilton to attend the old High School in High School Yards from 1800 to 1801. The rector at the time was Alexander Adam. In 1803 the family moved to a newly built house of 47 Princes Street in Edinburgh's New Town. His father (listed as a "wright") still retained a workshop at Allan's Close on the Royal Mile in the Old Town. Hamilton was by then apprenticed to his father. His mother Jean died approximately at the time of this move or shortly before. In 1804 his father remarried: to Margaret McAra. By this time young Thomas seems largely to have been working under the wing of his uncle. John Hamilton (d.1812), a builder living and operating from 4 Dundas Street in the New Town, helping with building projects such as Heriot Row. During this time he acquired considerable knowledge of stone masonry. In 1812 his uncle John died and left the bulk of his estate to Hamilton who was 28 years old. This included several houses on Heriot Row and Dundas Street, built by them both. Since the move to Princes Street, however, his father's affairs had been in disarray, with Hamilton possibly supporting him to some degree. In 1813 his uncle James Hamilton of Springhill agreed to pay £40 towards his father's debts to fend off creditors, but this was never paid. His father was then pursued through the courts from 1818 1822, resulting in the poinding of his goods. His father removed to Currie where he died in June 1824. Hamilton's earliest known architectural drawing, dated 1813, is a plan requested by the Dean of Guild for a scheme by Robert Burn (architect) (1752–1815) to remodel a house on St Andrew Street. Hamilton was a founding member of the Royal Scottish Academy in 1826. In the 1830s he is listed as living at 57 York Place, on the eastern edge of the Edinburgh New Town. He trained John Henderson in the 1820s. The architect John Starforth trained under Hamilton in the 1830s. In 1852, he submitted a design for improving the Bank of Scotland's Head Office, which was unpopular and described as a "prominent deformity" by Lord Cockburn in 1849. The design was of Greek neo classical style, and he received 200 guineas (£12000 in today's terms). In his final years he was living at 41 York Place. Interestingly, in deference to his father, he is still referred to as "Thomas Hamilton Junior, architect". He died at 9 Howe Street (an office) on 24 February 1858. He is buried in John Hamilton's vault in Old Calton Cemetery, a few yards south of the Martyrs Monument. Originally unmarked, the pupils of the Royal High School placed a commemorative wall plaque inside the vault in 1929 (to mark the school's centenary).