Кіріспе

Эдгар Томас Тауннер (19 сәуір 1890 жыл – 18 тамыз 1972 жыл) – Австралиялық Виктория кресінің иегері, британдық және Достас елдері қарулы күштерінің мүшелеріне «жауға қарсы» көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда. Бірінші дүниежүзілік соғыста Австралия императорлық күштерінің лейтенанты болған Тауннерге 1 қыркүйек 1918 жылы Батыс майданында Мон-Сен-Квентинге шабуыл кезінде көрсеткен ерлігі үшін Виктория кресі табысталды. Квинсленд штатында фермерлік отбасында дүниеге келген Тауннер 1915 жылы Австралия императорлық күштеріне қатысты. 25-ші батальонның көлік бөліміне бекітілген ол, бөлімшесі Батыс майданына жіберілгенге дейін Мысырда қызмет етті. Кейін 2-ші пулемет батальонына ауысып, лейтенант қызметіне тағайындалды және басшылық қабілеті екі рет есептерде айтылды. 1918 жылдың маусым айында Тауннер Морланкорт маңында пулемет бөлімінің шабуылын басқарып, жаяу әскерге қарқынды атыс кезінде мақсаттарына жетуге көмектесті, осының нәтижесінде Әскери креспен марапатталды. Қыркүйекте, тағы да пулемет бөлімін басқарған ол Мон-Сен-Квентин мен Пероннедегі неміс шебін бұзған одақтастардың қарсы шабуылына қатысты. Жаралғаннан кейін отыз сағат бойы шайқасқан оның «ерекше батылдығы, бастамашылдығы және қызметке деген адалдығы» оған 1919 жылдың сәуір айында король Георг V табыстаған Виктория кресін әкелді. Тамыз айында қызметтен босатылған Тауннер Австралияға оралды. Ол «Русли» мал шаруашылығы компаниясының директоры болып тағайындалды және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде майор шеніне дейін көтеріліп, қысқа мерзімге қайта әскери қызметке қабылданды. География саласындағы еңбектері үшін 1956 жылы доктор Томсон қорының алтын медалімен марапатталды. Отбасы құрмаған Тауннер 1972 жылы 82 жасында дүние салды.

Ерте өмір

Эдгар Тауннер 1890 жылдың 19 сәуірінде Квинсленд штатының Блэколл қаласына жақын Гленко станциясында, мал өсіруші фермер Эдгар Томас Тауннер мен оның ирланд әйелі Гретаның (қыздығы Герли) отбасында дүниеге келді. Ол Блэколл мемлекеттік мектебінде және Рокхэмптон қаласында білім алды, сонымен қатар анасынан жеке сабақтар да алды. Мектепті бітіргеннен кейін Тауннер 1912 жылға дейін әкесінің мал өсіретін шаруашылығында жұмыс істеді, содан кейін өз жерін сатып алды. Ол бұл жерге "Вальпараисо" деп ат қойды және Бірінші дүниежүзілік соғыс басталарға дейін оны дамытумен айналысты. 25-ші батальонның көлік бөліміне қарапайым сарбаз ретінде тағайындалған ол 29 маусымда Брисбеннен Египетке бағыт алған HMAT Aeneas кемесіне мінді. Әскерлік кеме тамыз айында жетті, ал батальон айдың қалған бөлігін Галиполи түбегіне көшуден бұрын шөлде жаттығумен өткізді. Дегенмен Тауннер армияның көлік бөлімдерімен бірге Египетте қалды. Бұл бөлім Францияға келген алғашқы австралиялық батальон болды. Тауннердің көлік бөліміндегі қызметі оған "міндетке деген адалдығы мен тұрақты жақсы жұмысы" үшін мақтау әкелді, ал 9 сәуірде ол фельдмаршал сэр Дуглас Хейгтің хабарламаларында есімдері тізілді. 1918 жылдың қаңтар айында Тауннерге Ұлыбританияға демалысқа рұқсат берілді. 1918 жылдың 10-11 маусым күндері түнінде Тауннер Морланкурттың оңтүстігіне жасалған шабуыл кезінде пулемет бөлімін басқарды. Ол мақсатқа жеткендердің біріншілерінен болды, бөлімін орналастырып, оның қаруларын "өте жылдам" іске қосты. Тұтқынға алынған неміс пулеметтерін пайдаланып, бөлімінің отын күшейтуге қол жеткізді.

Соғыстағы қызмет

Тауннердің денсаулығы қалпына келгеннен кейін, 1918 жылдың 14 қыркүйегінен бастап Англияға үш апта демалысқа жіберілді. Ол 12 қазанда бөлімшесіне қайта оралды және алты күн бойы оқу-жаттығу мектебінде болды. Қараша айының соңында Францияда он үш күндік демалыстан кейін, 12 желтоқсанда 2-ші машина жасаушы батальонға қайта оралды. Тауннер ақырында серіктесін сатып алып, Isisford қаласындағы Russleigh Pastoral Company компаниясымен жаңа серіктестік құрды. Кейіннен ол компания директоры болып тағайындалды. Бір кезең компания командирі болғаннан кейін, уақытша майор болып, сондай-ақ Виктория кресімен марапатталған лейтенант-полковник Гарри Мюррейдің басқаруында батальонның екінші командирі болып тағайындалды. Алайда, Тауннер 1942 жылдың 21 ақпанында денсаулығының нашарлауына байланысты армиядан кетіп, Калооладағы меншігіне қайтып оралды.